Sven had vandaag een check-up. Eerst wordt hij dan gewogen (ruim 10 kilo) en gemeten (78 cm) en dan gaat de assistente mij vragen wat hij allemaal al kan aan de hand van een lijst. Behoorlijk frustrerend en op het laatst moet ik bijna lachen:”Nee, hij kleed zichzelf nog niet aan of uit” en “Nee, hij loopt nog niet zelf de trap op en af”. Ondertussen kruipt Sven een beetje door de ruimte en roept alsmaar :”Hi” Dan komt Dr. Kovarik er aan. Een grote opluchting, want die gaat vragen stellen als:”Vertel: wat kan hij al allemaal?” Hij kan al zo’n 10 gebaren? Wat goed zeg, dat schrijven we op! En hij praat ook al een beetje? Schrijven we ook op! Hij helpt bij het aan en uitkleden? Fantastisch! En hij kan de trap al opkruipen?! Uiteindelijk was zijn check-up een groot succes. Hij is nauwelijks ziek geweest en lichamelijk ontwikkelt hij zich behoorlijk. Gewicht en lengte zijn in overeenstemming met elkaar en zelfs op de Down-chart is hij nog een beetje kleiner dan gemiddeld, maar dat mag de pret niet drukken! Hij heeft laten zien dat hij erg actief is en het allerleukste van Dr Kovarik is dan dat ze zegt:”You’re taking very good care of him!” Dat is nog eens leuk om te horen!

Nog even langs het lab om hem op “thyroid”, zink gehalte en hemoglobine te testen. Hij kijkt de dames eens even aan die hem met pijn in het hart gaan prikken en vergeet te huilen. Volgende week nog een keer naar de oor en oogarts en dan kunnen we er hopelijk weer een tijdje tegen ;-) Oh, en niet te vergeten: de tandarts!