Amerikaanse Nederlander

Oke, oke… ik heb op me laten wachten… met nieuws…

Jammer, maar helaas… de verkoper heeft niet willen onderhandelen over de prijs van zijn huis. Hoewel hij deze week met vrouw en kinderen herenigd zal worden in Schotland, heeft hij het er kennelijk voor over om te vertrekken zonder dat zijn huis verkocht is. Ik hou nog een hele kleine slag om de arm, meer uit ongeloof, maar probeer tegelijkertijd ook maar nergens op te rekenen… We zien wel… Uiteindelijk kwam het verlossende woord er pas gister uit!

Marco is weer thuis en dat is wel heerlijk. Een gek idee dat hij in Europa zat, zonder ons. Erin heeft het afgelopen weekend 2 nachten bij Audrey geslapen. Ze zijn naar een waterpark geweest en Como zoo. Hebben een film gezien enz. Ook grote zus Emily had een vriendinnetje bij zich. Leuk! En een beetje relaxter voor mij met Anet en Sven alleen.

Gisteravond ben ik met de meisjes naar de Roseville Parade geweest. Deze week is het feest in Roseville met allerlei activiteiten. Ik dacht er even een half uurtje naar toe te gaan, maar we kwamen pas tegen half 10 thuis… Het was leuk, de meiden vonden het geweldig, temeer ze nu ook kinderen (her) kennen die ook meeliepen.

Vandaag vierden we Anet haar verjaardag. Het was intiem en gezellig. Zaterdag viert ze het met vriendjes en vriendinnetjes. Omdat het het weekend is van de 4^e juli, gaan veel mensen weg, dus het is even afwachten wie er allemaal komen. Hier is het gelukkig heel gebruikelijk om van tevoren te bellen als je komt. Handig!

No Comments »

Erin is heel geconcentreerd aan het werken aan haar “story” die ze omzet naar ’stage”…

No Comments »

Marco is weer terug! Een week Dresden was indrukwekkend. Het congres uiteraard, waarbij hij eigenlijk ook altijd weer “oude” vrienden en collegae ontmoet, maar ook de stad Dresden met zijn/haar geschiedenis. Nog wat “sufferen” van een jetlag en even niets doen, na een periode van hard werken. Nu moet hij er weer tegenaan. En natuurlijk moeten we niet vergeten dat het trainingsschema officieel is ingegaan. Elke dag rennen, met uitschieters in het weekend!

No Comments »

Joepie!! Anet is 6 jaar! En dat hebben we geweten. Terwijl ze haar verjaardag voorheen altijd gewoon “onderging” trad ze nu behoorlijk op de voorgrond. Ze wilde cadeautjes en ze wilde niet wachten. Ze heeft een leuke dag gehad, al zeg ik het zelf. Eerst nog een keer tracteren op school, toen lekker thuis rondhangen en af en toe weer eens wat uitpakken. Het lukte ons vandaag maar slecht om allemaal tegelijkertijd thuis te zijn. Het stond allemaal weer in het kader van roze en prinsessen. Ze is uit eten geweest in een knalroze nachtjurk met een duster! Ze vond dat iedereen wel kon zien dat het slaapkleren waren en dat dat helemaal niets uitmaakte! Nou, ik zie al eigenlijk niet eens meer hoe zij in de auto stapt als we ergens heen gaan en dat lijdt nog wel eens tot grappige situaties. Ze is momenteel erg bezig met “hoe de eerste mens geboren is”…

1 Comment »

En zal dit’em dan eindelijk gaan worden? Vanavond heb ik een bod gedaan, uiteraard na overleg met Marco, maar ja, zonder dat hij het gezien heeft…!

Kijk op:

http://edinarealty.com/

en zoek het volgende adres:

1291 Rose Place in Roseville

Morgen weet ik weer meer!

4 Comments »

Met de kinderen ben ik naar het park gegaan wat grenst aan het huis wat we wilden bekijken. Het was eigenlijk zo gek nog niet, goede scholen, goede buurt enz… Toch nog even met Katie gekeken, maar ik werd plots zo overvallen door een heimwee-gevoel naar Roseville, dat ik het maar weer heb afgeblazen. En dat was eigenlijk een opluchting.

Verder een drukke tijd met 3 kids die allerlei dingen hebben en moeten en willen. Vandaag zo’n dag waarbij je jezelf bijna voorbij loopt, althans, op sommige momenten. Sven moest naar de oogarts en uiteraard begonnen vandaag de wegwerkzaamheden op de 35^E, waardoor er vertragingen waren. Gelukkig was ik vroeg weg gegaan. Kom ik aan, blijkt hij te hebben overgegeven. En uiteraard, niets aan reserve kleertjes bij me, want “dat doet hij immers nooit”!

Nog iets leuks; we konden nog net even zwemmen, voordat Erin haar pijl-en-boog-schieten-klas zou beginnen. Zitten we 10 minuten in het water, zwiep ik Sven er even lekker doorheen, vliegen me ineens de drollen om de oren! Nou, dan moet je in Amerika zijn… Het zwembad (nou ja, het peuterbad) werd gesloten!! Ik dacht nog, terwijl ik ze aan het opvangen was, zal ik niets zeggen, maar dat kon ik niet met mijn geweten rijmen. Ik moest papieren ondertekenen en op de deur kwam een papier te hangen met “tot onze spijt is het peuterbad gesloten”. Nou, dan staat het schaamrood je wel even op de kaken hoor! Toen ik de hele boel weer een beetje schoon had (Sven dus), konden we Erin meteen halen…

En ja, er is weer een huis op het oog! Ik heb meteen de makelaar gemaild en uitgerekend nu hoor ik niet direct wat van d’r terug! Een leuk huis, hier vlakbij! Dus als ik niet veel e-mail… ik haal het allemaal weer in hoor!

Verder is het warm, nu toch al zo’n week of 4 rond de 30C! We zien witte reigers, dragonflies, grote vlinders, wasbeertjes, konijntjes en bevers.

No Comments »

Onze lolbroek. Hij loopt de hele dag “bebe” te roepen en doet dan een “wiegend” gebaar. Het gebaar klopt! Zijn eerste woordje, baby! Wat enorm grappig is, hij “mishandeld” zijn zusjes soms tot huilens toe, slaat ze rustig met van alles op hun hoofd, bijt en knijpt, maar het geduld dat zij met hem hebben, is ongelooflijk! Ze zullen hem niets terug doen. Toch hoop ik dat hij ook van hen zal leren dat dit gedrag natuurlijk niet overal grappig gevonden wordt!

Vandaag zijn we bij de oogarts geweest en hoewel ik een beetje zenuwachtig was, omdat hij zijn bril eigenlijk niet meer draagt, stelde zij mij gerust! Omgekeerde wereld dus. Sven doet met zo’n enorm behendig gebaar zijn bril af en gooit’em dan weg, zonder dat je het merkt. Zo ben ik met de meiden al eens wezen zoeken met de auto, toen ik met Sven gewandeld had! Al met al: probeer de bril wel steeds op te zetten, was de boodschap, zodat hij er uiteindelijk toch aan zal wennen. De volgende keer praten we over een methode die misschien valt te proberen, maar Marco en ik vinden het een barbaarse methode, dus dat doen we niet!

Het gaat verder lekker met hem, kruipt snel en staat soms al eventjes los! Hij vindt dat zelf enorm grappig. Verder moet nog altijd alles “uit de weg”. Gaf ik Erin of Anet nog een speeltje op de commode bij het verschonen, Sven zwiept het meteen over de rand en donders weet hij welke rand!! Die, waar je moeilijkst bij kunt, om het weer te pakken. Met zijn voeten lukt het hem om de doos met billendoekjes over de rand te wippen!

No Comments »

Erin doet haar best, met moederen! Sven vindt het wel leuk, Anet wat minder. Ze vindt het leuk op Summer Academy, vandaag gingen ze op een field trip naar het Children’s Theater. Ze had een lange dag. Verbazingwekkend hoe snel zij vriendinnetjes maakt! Ze is alweer volledig op haar gemak.

Doordat het warme dagen zijn, gaat Erin laat naar bed. We slapen tegenwoordig allemaal maar beneden, daar is het koel. Ze wilde graag boven slapen en wakker worden als ik naar bed zou gaan. Dat ging een keer goed. Dan gingen we samen naar beneden. De tweede keer echter, protesteerde ze en wilde zelf lopen. Ik zette haar neer, ze liep naar haar kast, deed de deur open en rende weer naar bed. Ze ging lekker liggen en ik besloot haar te laten. Maar ja, dat zul je altijd zien… Midden in de nacht, Erin volledig in paniek! Dat arme kind, bovenaan de trap, helemaal van de kaart. Ze blijft gevoelig voor angstige dromen, hoewel dit al een hele tijd niet meer was voorgekomen.

Erin heeft nu ook weer voetbal en vanavond is ze begonnen met “pijl en boog schieten”. Leuk he! En, zolang zij maar bezig is, vindt ze alles leuk!

No Comments »

En dit is iets wat Anet bij houdt: het is vandaag officieel zomer!! Nu komt haar verjaardag ook dich(er)bij en ze begint mensen al te ondervragen:”Heb jij wat voor mij gekocht?”

Anet is begonnen met Summerschool. De eerste dag vond ze wel leuk, maar ze gaf meteen maar aan dat ze niet zo nodig een tweede dag hoefde… Oei! Maar dat viel gelukkig mee.

Ze wordt steeds moeilijker te volgen met haar half Engels, half Nederlands. Ze heeft het over “heel veel boontjes (bones verkleind) en blood”. Ja, lekkere verhalen kan ze vertellen! En nog iets wat haar helemaal typeert, Erin vroeg haar:”Wat zou je aan jezelf willen veranderen?” Anet antwoordde totaal verbaast:”Erin, wat bedoel je??”

Op haar eerste soccer-practice verscheen ze in het wit. Een rokje (met een broekje erin) en een strak t-shirtje, als was het een modeshow! Ik vind haar bijzonder grappig, met haar fratsen, maar op zulke momenten is ze bloedserieus!

Net zoals vandaag, waarbij ik mezelf helemaal afbeul met een peuter en een grote zwemtas enzovoort. Anet neemt nog gerust een tas vol boeken mee… naar het zwembad!! En omdat ik dat niet direct in de gaten heb, loop ik er na een tijdje weer mee te zeulen, omdat zij het gerust ergens zal laten liggen! Zo zijn wij veel dingen kwijt, maar zo af en toe vinden we weer dingen terug, die we lang niet hebben gezien!

No Comments »

Woensdagochtend ben ik naar de USCIS geweest voor vingerafdrukken ten behoeve van de green card. Het was wel spannend, het komt nogal nauw. Anet en Sven waren mee en dat was overduidelijk niet de bedoeling. Hoewel bot, werkte iedereen wel mee en hoefde ik de kinderen niet alleen in de wachtkamer achter te laten (!) Mij werd wel duidelijk gemaakt dat als het niet zou gaan met de kinderen, ik een nieuwe oproep zou krijgen! Erg opgelucht stapten we even later weer naar buiten, het was gelukt. Anet had zich over Sven ontfermd en ik vond eventjes alles goed (!) Dat is maar weer achter de rug.

Ik ben zeer druk bezig een huis voor ons te zoeken en het valt niet mee. Woensdagavond hebben we een huis bekeken in New Brighton die ik wel zag zitten, mits we er een stuk aan zouden laten bouwen… maar zo werkt het natuurlijk niet! Daar hebben we dus even geen budget voor. Teleurgesteld maar weer verder zoeken…

Weer 2 bezichtigingen gisteravond, tenminste… We waren juist bij het eerste huis aangekomen, toen de regen met bakken uit de hemel kwam vallen. Net als hagelstenen zo groot als knikkers. Donder en bliksem, Sven was bang, Erin vond het spannend! Dat duurde ongeveer een half uur en de makelaar hebben we niet gezien. Achteraf bleek dat ze in een “flooding” terecht was gekomen. Dat schijnt erg gevaarlijk te zijn, je auto wordt stuurloos. We hebben het huis van de buren mogen bekijken, omdat Anet nodig moest plassen. Uiteindelijk hebben we Katie ook niet bij het tweede huis getroffen, maar de indruk die we daar van hadden, was niet denderend…

Zojuist ben ik weer even langs het eerste huis gereden met de kids en de moed zakte me in de schoenen. Nee, dat is het ook niet! Hoewel we gisteravond juist overeen waren gekomen dat ik er nog met Katie zou gaan kijken en misschien wel een voorstel zou gaan doen!

Oke, als er voor iedereen een huisje is, waar zou die van ons dan staan??  En ondertussen blijven de temperaturen boven de 25C!

2 Comments »