Op woensdag ochtend kwam Marco terug uit MI. Een drukke tijd gehad en moest er ook nog komen. Hij viel met zijn neus in de boter: we zijn gelijk nog naar een huis gaan kijken… Zwemmen met de meiden en uit eten: het lijkt wel vakantie!
Vanmorgen is Marco vertrokken naar Dresden, samen met Brian. Hij komt zaterdag de 24e weer terug…
Sven is wat onrustig. We hebben een afspraak gehad bij de neus-, keel-, en oorarts voor een reguliere controle. De buisjes staan op het punt eruit te vallen, maar dat is niet erg, aangezien ze er al meer dan een jaar in zitten. Alles was goed, de arts checkt altijd of er apneu zou zijn ontstaan, dit komt vaak voor bij kinderen met het DS. Hij keek nog even in Sven’s mondje en gaf aan te kunnen zien dat er weer tanden en kiezen aan komen. En dus werden onze vermoedens weer bevestigd. Doordat hij al wat groter is, is het allemaal extra pijnlijk.
Hetzelfde geldt voor het feit dat Sven nog niet loopt. Hij is erg voorzichtig en loopt wel langs de meubels enz. Maar Angie vertelde al dat hoe ouder de kinderen zijn, hoe meer ze zich bewust zijn van alle gevaren, dit geldt zeker ook voor Sven. Volgens haar is hij bijdehand genoeg om dat wel te snappen. Daarnaast is het voor kinderen met een erg lage spierspanning een lange weg om de kracht op te bouwen die nodig is voor lopen.
Hij is wel heel grappig bij tijd en wijle en heeft dikke lol met zijn zusjes, die nu meer thuis zijn! Hij eet erg goed.
Erin gaat nu naar Summer Academy en ik geloof dat het erg goed bevalt. Op de eerste dag maakte ze al een vriendinnetje: Claire. Het is erg druk, zo’n 1400 studenten en alle verkeer wordt begeleid door personeel van de school en politie. Erin zit op de cursus: From Story To Stage en gaat leren hoe ze van een verhaal een toneelstuk kan maken. Ze gaat naar het kindertheater en ze worden geschminkt enz. Ze blaakt van het zelfvertrouwen en doet het allemaal maar. Het feit dat ’s morgens haar honger naar kennis bevredigd wordt, maakt dat ze ’s middags lekker in haar velletje zit. Samen met 2 oudere meisjes en diens ouders carpoolen we.
Van de week hadden we een gesprekje, waar ik uiteindelijk goed kon opmaken dat Erin niet in reincarnatie geloofd (!) Want als dat bestond, had zij wel bij de eerste lichting gezeten, was haar theorie…
Anet had vakantie deze week en slenterde wat rond het huis heen en weer. Het is te merken dat ze wat groter wordt en een ritme krijgt, want ze was net iets minder goed in staat dan anders om zichzelf te vermaken. Gelukkig heeft ze nog een kast vol lange jurken!
De kinderen hebben vakantie en ons toekomstige huis is nog niet aangetroffen! De eigenares van het huis waar we een bod op hadden gedaan, is ondertussen moeder geworden in de laatste week en daardoor liep het een en ander nogal uit. Onze makelaar heeft het afgelopen weekend gevraagd wat het werd en het werd “nee”! Wij waren niet erg teleurgesteld. Het lukte ons maar niet om echt warm te lopen voor dit huis. Nu liggen alle opties weer open en we kijken verder. De huizenmarkt ligt wel erg stil momenteel…
Marco is naar Michigan vertrokken. Woensdag komt hij weer terug om dan zaterdag weer voor een week naar Dresden te vertrekken. Gezellig he! Nou had hij zelf ook niet veel zin, maar ja… zelfs de USCIS (vingerafdrukken voor de green card) kwam er jammer genoeg voor hem, niet tussen!
Marco heeft er aan moeten trekken de afgelopen week om zijn werk af te krijgen voor beide congressen. Jammer voor hem, vindt Sven het gezellig als hij thuis werkt, dus die besluit vervolgens om maar kort te slapen ’s middags. Je kent dat wel!
Sven had weer een bijeenkomst van wat vriendjes en vriendinnetjes en hun ouders. Pat en Angie hadden het opgezet. Het was gezellig en we weten weer een heleboel meer. Een van de moeders bleek getrouwd te zijn met een docent van Central Park, dus die kent Erin ook wel. Achteraf kan ik mij herinneren dat het gerucht rond ging dat er een kindje met het DS was geboren bij een van de docenten op de school. Het ironische was vooral dat de moeder lesgaf (op een andere school) aan kinderen met het DS. Wat vooral opviel aan Sven was dat hij zich onmiddellijk de xylofoon toe eigende en er met tussenpozen steeds op speelde (op zijn eigen manier dan). Muziek vindt hij fascinerend.
Gisteravond was er een picnic van de Down’s Association. Nu was het leuk(er). Vorig jaar waren we nog te onbekend. Nu blijken we al aardig wat mensen te kennen. Jolene en Peter en zijn 3 grote zusjes waren er ook. Erin vond meteen aansluiting. Vorig jaar had een fotografe (haar naam ben ik vergeten) een paar foto’s genomen van Sven en Marco die hem toen op schoot had. We vonden de foto’s niet terug in de nieuwsbrief, maar nu bleek dat ze een grote collage van foto’s bij zich draagt en daarmee voorlichting geeft op allerlei evenementen. Achteraf had ze Marco ook wel toestemming gevraagd daarvoor, maar destijds was het ons nog niet helemaal duidelijk wat ze precies bedoelde. Wij hebben nu kopies van die foto’s, ze zijn erg mooi.
Sven slaapt onrustig tegenwoordig. Hij huilt heel regelmatig en het is maar de vraag of hij wakker is. Misschien toch weer tandjes, kiesjes… Hij is helemaal klaar met autorijden (een beetje lastig in Amerika) en ook wandelen (of zelfs rennen met Marco in de jogger) is niet meer zo’n feest!
Erin had afgelopen vrijdag haar laatste schooldag. Ze kwam opgewekt de bus uit, maar bleek wel onder de indruk te zijn van alle tranen die vloeiden van alle 6 graders in de bus. Ik dacht even dat ze een grapje maakte, maar nee… De buschauffeur heeft zelfs de bus nog gekeerd, vertelde ze, om ze maar weer terug naar school te brengen 
Deze lichting gaat volgend jaar naar Middle School en dat is weer ergens anders.
Met Erin en de rest van 2nd grade ben ik naar Acorn Park geweest, op haar een-na-laatste schooldag. Het is wel heerlijk om te merken hoe het gewaardeerd wordt als je je aanbiedt als vrijwilliger om te helpen. Van de juffen kreeg ik speciaal een kaart met mijn naam er op om te bedanken voor de hulp enz. Leuk om te zien hoe Erin tegenwoordig opgaat in baseball!
Erin kreeg haar report card en die was natuurlijk weer erg goed! Het enige wat ons opviel was dat ze voor gymnastiek een gemiddeld cijfer heeft. Ze doet namelijk niet anders dan gymnastieken en haar energie… is nog altijd onuitputtelijk! Juf noemde nog wel dat ze erg “energetic” is.
Erin heeft het ook erg druk met onze huizen business, ze mag graag op de hoogte blijven en wil graag alles weten. “Heeft Katie al gebeld?”, vraagt ze dan (makelaar). We geven maar eerlijk antwoord op haar vragen zonder haar ongerust of juist blij te maken, op dit moment…
Morgen begint Summer Academy en ze heeft er zin in. We noemen het ”de school voor energy-balls”. Zodoende omzeilen we het woord “school” een beetje, zodat ze niet gelijk het gevoel heeft dat ze weer van alles moet. Tenslotte hebben alle andere kinderen nu vakantie
Anet is met haar klas (inclusief Sven en ik) naar het park geweest. Ook heeft ze alvast voor haar verjaardag getracteerd op school. Haar laatste dag op school, daar hebben we niet veel over gehoord. Ze neemt het allemaal aan en gaat vervolgens haar eigen gangetje weer. Na schooltijd had ze nog wel onverwacht een uitnodiging om op Drew’s verjaardag te komen. Samen met Erin hebben ze daar gebarbequed en trampoline gesprongen, elkaar met waterpistolen nat gespoten enz. Tijdens een knuffelpauze bij het naar bedgaan, zei ze een keer:”…toen ik het syndroom van Down had…” Wat het dan is, vroeg ik haar. Nou, het had iets met 2 jaar te maken, slechte ogen (duizelig zijn) en een droompje hebben… Ja ja…
de drie musketiers!