Amerikaanse Nederlander

Ik ben blij:

-          te horen dat m’n weblog flink bezocht wordt!

-          we zo’n heerlijk weekend in Duluth hebben gehad

-          we een mooi huis hebben gekocht en

-          dat we onze GREEN CARD hebben!!!

Alles lijkt op zijn pootjes terecht te gaan komen! Het valt eigenlijk allemaal samen. Hoewel de verhalen anders deden vermoeden, is bij ons het hele green card proces best soepel verlopen. Hij lag net in de bus en vanaf nu is alles net even gemakkelijker. Alleen stemmen mogen we niet, behalve Anet als ze 18 is Maar het land in en uit moet nu geen probleem meer zijn. Ik mag nu werken zonder problemen en Marco mag nu ook elders solliciteren! We zijn niet langer afhankelijk van zijn visa, die weer verbonden is aan de Universiteit.

Ons weekend in Duluth was zalig. Brian, Laura en Gavin waren er ook. Heel gezellig. Duluth is prachtig, met een heel andere natuur dan hier. De “Evergreens” heet het: met veel naaldbomen! Lake Superior is zo enorm groot, dat alle meren van Amerika er in passen. Het wemelde er van de meeuwen, een geluid dat we hebben gemist! Erg vreemd om die daar te horen. We waren niet erg ver van de Canadese grens vandaan. In de omgeving (iets meer naar het Noorden) leven de “Black Bears” , maar die blijken erg schuw te zijn. Veel rotsen, dus veel klauteren. Het water is eigenlijk te koud, maar Marco en de meiden hebben het er op gewaagd! Golven, je waant je echt in de zee.

We aten in “Grandma’s cafe”, want Duluth staat bekend om “Grandma’s Marathon”, die elk jaar begin juni wordt gehouden. Trek je niets aan van de naam, iedereen mag meedoen

6 Comments »

Marco is blij! Wat een opluchting dat die green card er is! Geweldig! Een mooie aflsuiter van een heerlijk weekend!

No Comments »

Sven vindt op vakantie gaan ook geen probleem. Auto rijden vindt hij momenteel iets minder, wat (ons) slecht uitkomt… Hij slaapt prima in een ander bedje enz. Sven stopt nog van alles in zijn mond, wat het buiten zijn nog wel eens wat bemoeilijkt. In de kinderwagen vermaakt hij zich ook wel, maar hem alleen aan laten rommelen in het gras is eigenlijk geen doen. Hij heeft een nieuw geluid, een hoge toon, waar we allemaal kippenvel van krijgen Hij vindt het zelf heel interessant, drukt af en toe een oortje dicht. Iets minder: hij wurmt zich overal uit, inclusief autogordels. Moeten we binnenkort wat op vinden! Hij zit op zo’n lange reis eigenlijk alleen nog maar met zijn beentjes vast. Af en toe oefenen we het-lopen-aan-een-hand met hem. Hij vindt het niks, is heel voorzichtig en zoekt dan naar je andere hand. Met een klein beetje dwang, kan hij het wel. Elke overwinning is er eentje en dat vindt hij zelf gelukkig ook heel mooi!

No Comments »

Erin is een echte vakantie ganger. Ze geniet met volle teugen, houdt niet meer op met babbelen. Vooral met andere stelletjes, dan zien we haar nauwelijks weer terug. Ze regelt van alles en waar we vooral op moeten letten is dat we haar begrenzen, anders loopt ze zichzelf voorbij! Ze mag graag bergen beklimmen en stunts uithalen in water. Ze kwam volledig aan haar trekken in Duluth. Momenteel leest ze heel erg veel, chapter-books. Dat kwam mooi uit onderweg in de auto. Ze kijkt ook erg uit naar de verhuizing en vraagt voortdurend wanneer we het huis gaan betalen… Ze wordt steeds bijdehanter, heeft overal een weerwoord op en altijd het laatste woord. Heel grappig, soms heel vermoeiend!

No Comments »

Anet wil wat Erin ook doet en dat gaat goed zolang Erin geen dingen doet die nog te gevaarlijk zijn voor Anet! Marco heeft het heel druk gehad met het achter-Anet-aanrennen in Duluth. Het beste kind ziet eigenlijk geen gevaar en is zodoende nog wel eens een gevaar voor zichzelf en anderen. Ze is een prima reizigster, maar eenmaal op de plek van bestemming is er geen houden meer aan. Niet volledig bewust (denken wij) gaat zij vervolgens haar eigen gang en plukken wij haar overal vandaan. Luisteren en zich aan afspraken houden is momenteel niet haar sterkste kant. Aan de andere kant: een heerlijke babbel!

No Comments »

We reden voorbij “ons” nieuwe huis en tot onze verbazing stond er een “SOLD” bord in de tuin!! Het gaat hier allemaal echt zo anders dan we vanuit NL kennen. Hoewel het in onze beleving allemaal nog wat zwevende was, en er ook nog helemaal geen overdracht of niets heeft plaats gehad, leek het ons ook wat voorbarig, dat bord. Nou ja…

Inmiddels hebben we meer duidelijkheid en is het zelfs zo dat we volgend weekend verhuizen! Ik ben druk met inpakken en organiseer nog een garage sale.

Verder hebben we vandaag voor de verandering even een regendag. En ietwat koeler. Toen ik vanmorgen met Erin en Sven naar de YMCA reed, reden we zo het donker in. Binnen was er van enige dreiging niets meer te merken. Net zo druk als anders en alles draaide gewoon door!

1 Comment »

Tussen allerlei regelzaken en het lange afstandslopen door, probeert Marco nog af en toe te werken, maar dat valt niet mee…

Sue is logopediste en nam Sven even apart. Ze behandelt ook wel kinderen met het Down Syndroom. Volgens haar is Sven klaar voor speech therapy. Hij is erg gemotiveerd en uit bepaalde letters en klanken ook wel. Voor veel kids is het extra moeilijk om te praten vanwege een dikk(er) e tong. Daarbij de lage spierspanning… Tel maar op. Sven kan je soms aankijken:  ik wil wel, maar ik heb geen idee hoe! Wat zal dat een mensen leventje moeilijk maken! En dat is af en toe ook wel te merken. Hoewel hij natuurlijk ook “gewoon” 2 jaar is, maakt zijn lijf het hem niet gemakkelijker. Holle rug, boze buien enz. Hoe zou het zijn voor iemand, die verstandelijk wensen heeft, maar lichamelijk relatief tot weinig in staat is?

Toen ik bij het zwembad aan iemand voorgesteld werd zei zij dat zij Sven groter heeft zien worden. Sven loopt op handen en voeten langs de rand van het zwembad, gaat af en toe zitten en steekt dan een teen in zijn mond. Hij kan je ook gewoon niet ontgaan…

No Comments »

Vriendinnetje Maddie is geweest. Maddie is nog een “oud” vriendinnetje uit de Swarthmore tijd. Moeder Sue werkt in de zomerperiode in de beroemde Mayo-clinic, hier in MN. Maddie is mee, samen met een oppas en gaat door de week naar allerlei zomerkampen. Afgelopen vrijdag kwamen ze samen om een nachtje te logeren. Sue had een congres en wij hadden Maddie. Het werd Erin echter al snel duidelijk dat Maddie niet alleen voor Erin was gekomen. Zij speelt met iedereen en ik heb niets gemerkt van het buitensluiten van derden. Erin was teleurgesteld: Maddie was mijn vriendinnetje en ze speelt steeds met Anet. We zijn die dag naar speeltuin en zwembad geweest. Pas ’s avonds knapte de bom. Voor Anet was het allemaal een absolute meevaller, ze heeft een hele leuke dag gehad. Voor Erin was de komst van Maddie uitgelopen op een teleurstelling (heel sneu, maar dat hoort er ook bij). En Maddie? Die voelde van alles, maar kon het geen handen en voeten geven. Dit maakte haar weer wat onzeker…

Toen Maddie weer naar Rochester was en Anet naar een verjaardag, hebben we Erin meegenomen naar haar grote “vriend” Mac Donalds. Daar hebben ze tegenwoordig snackwraps, tortilla’s met sla en allerlei. Best lekker en Erin houdt wel van gezond eten (!)

No Comments »

Anet kwam vandaag met een buitengewoon verhaal thuis. Ze heeft een echte tornado warning gehad terwijl ze op school was. De hele school zat in de basement met het hoofd tussen de knieen. Er waren ook kinderen aan het huilen, zei ze, maar zij niet! Zij is nergens bang voor!

Afgelopen zaterdag had Anet een verjaardagsfeestje. Ze werd om 16.00 verwacht. Marco bracht haar erheen, maar we wisten niet tot hoe lang het feestje zou duren. En daar komen de cultuurverschillen om de hoek kijken. Kimberlyn is van Mexicaanse afkomst en de kinderen konden vanaf 20.30 (!) weer opgehaald worden. Een aantal moeders waren net net zo verrast als wij. Ik haalde haar weer op tegen die tijd: een enorm prinsessenspringkussen en 2 clown’s die het publiek animeerden. Want kennelijk was de hele familie uitgenodigd en die was groot! En dan nog een zevental kids van school. Snoep, blikjes frisdrank en een hoop pret. De moeders die hun kinderen kwamen halen (ik dus ook) werden onmiddellijk ingezet bij het stoelendansen en andere spelletjes. In de loop der jaren ben ik wijzer geworden en heb ik gemerkt dat je het beste maar gewoon even de tanden op elkaar kunt zetten mee moet doen… Al met al was het best leuk, maar toen het echt donker werd en al die hummels daar nog rondsprongen, wilde deze moeder wel weer naar huis. Het was na tienen!!

No Comments »