Amerikaanse Nederlander

Wat heen en weer ge-emailed met een andere moeder die ook een kindje heeft met het DS. We zijn in contact gekomen via onze maatschappelijk werkster. Zij zei dat als ze bij de een is, ze altijd aan de ander moet denken. In andere woorden: we schijnen op elkaar te lijken. We hebben elkaar nog niet ontmoet.

Inmiddels weer opgepast en langzamerhand gaat het iets beter. Ik begin nu zelf ook een beetje structuur te krijgen in zo’n dag waarbij ik 2 kleine kinderen over de vloer heb en dat zal Gavin ook wel goed doen. Wat wel duidelijk wordt, is dat Gavin (7 maanden) vooral erg boos lijkt als vader vertrekt ’s morgens. Dat maakt het ook iets gemakkelijker voor alle betrokkenen om zijn huilbuien te accepteren. Toch huilt hij nog wel erg vaak, maar ook thuis zijn vader en moeder aan het zoeken naar een manier om 1) hem tevreden te stellen en 2) er zelf ook vrede mee te hebben, want eigenlijk: geloof ik dat dit mannetje een hele sterke wil heeft! Ik ben echt onder de indruk. Wat wel heerlijk is voor mijn “self esteem” is dat ik zelf ook weer eens financieel wat kan bijdragen. Ik denk dat ik deze week maar eens even ga shoppen met mijn eerste “pay-check”. Dat kan een mens toch heel erg goed doen.

Verder heb ik me nog weer even gebogen over een stukje voor de NAAM newspaper. Erg leuk, vind ik dat.

De natuur begint te veranderen en dat is enerzijds wel weer jammer hoor. In de winkels liggen weer snowboots en dikke winterjassen. Ik ben weer vaste klant bij “Once Upon a Child” en kom weer met tassen vol tweedehands kinderkleding thuis. Zolang de meiden het nog goed vinden… Ik vind het een uitkomst, want met nieuwe kleren gaan onze kids rustig de berg afrollen bij de overburen(!)

De eekhoorntjes zijn weer druk in de weer met het aanmaken van een wintervoorraad en soms zie ik er 2 ruzie maken, erg grappig. Marco en Arend hebben er vorige week eentje naar het dierenziekenhuis gebracht, die lag met een gat in zijn buik dood te gaan in onze tuin. Jan Gosse vond’em.

Morgen komen Jan Gosse en Yvonne met de kinderen weer terug. Ze blijven tot woensdag. Vrijdag komen opa en oma Ijzer ons weer met een bezoek vereren. Drukte alom, maar wel heel gezellig.

Oh ja, zoek ons eens op als je zin en tijd hebt:

http://www.dsamn.org/photogallery/?aID=BuddyWalk05

1 Comment »

Onverwacht bleef Marco donderdag thuis om de electricien te helpen met 2 grote klussen in ons huis. We hebben nu onder andere een nieuw afzuigsysteem in de badkamer, wat erg nodig is in een huis met 5 personen. Nu kunnen de ramen nog open, maar in de winkel is het plastic wat we straks weer voor de ramen gaan spannen alweer te koop.

Marco is nu weer aan het rennen bij de YMCA, ’s avonds is het nu alweer vroeg donker en het weer houdt ook niet over. Het is kil en nat. We houden elke dag bij wat de voorspelling is voor volgende week zondag! Want dan zal het zijn…! En wat vervelend is, hij begint klachten te krijgen, wat hem voor die dag nu al wat zorgen begint te baren…

No Comments »

Sven moest wel weer erg huilen toen we hem naar de bus brachten. Er is echter nog een mevrouw op de bus om bij de kleintjes te zitten en zij wist hem onderweg zo af te leiden, dat het gauw weer over was gelukkig. Het is opmerkelijk hoe hij de mensen op school al vertrouwt. In de klas gaat het zo goed! Heerlijk. Ik heb me laten vertellen, dat ze daar erg genieten van het klasje (het zijn geloof ik maar 4 kindjes!) en iemand liet vallen dat Sven ook altijd zo leuk gekleed gaat!

Wat voor fase Sven ook maar in zit, de laatste 2 keer dat ik ging sporten werd ik halverwege opgehaald, want Sven was ontroostbaar. Nu hoorde ik van 2 andere moeders dat hun kinderen momenteel ook erg aan hun hangen. Het zal het nieuwe van het nieuwe school jaar wel zijn. Sven was ook niet helemaal zichzelf deze week, hij zag er ook erg bont uit. Wat het nu is…? Geen koorts, dus ook geen reden om naar de arts te gaan.

Op donderdagavond was er weer een oudergroep van Pat. Er zijn weer een paar nieuwe ouders bij. Het wordt steeds intiemer en met name voor de “nieuwe” ouders is het heerlijk om herkenning te vinden bij die andere ouders met hun kinderen. Iedereen loopt weg met Sven. Hij is dan ook de vriendelijkheid zelve.

Momenteel mag Sven heel graag zijn handen in andermans schoenen steken en zo de kamer door bonzen

No Comments »

Erin heeft een nieuw vriendje: hij woont 2 huizen verderop. Telkens, als er “nieuwe” mensen in Erin’s leven verschijnen, doet ze niets liever dan er direct bij in te trekken. Ook hier moeten we haar begrenzen… De 2 zusjes Delia en Sofia, Erin, Anet en Alex spelen nu wel samen in de straat of bij elkaar. Op school gaat het erg goed met Erin, thuis heeft ze het nodig zich af en toe af te reageren. Volgende week hebben we een gesprek met de docent. Vandaag hebben we gekeken of we een andere bril voor haar konden vinden. Dat valt nog niet mee, ze heeft een erg smal koppie. Ze draagt d’r bril alleen nog maar thuis en als wij haar er op wijzen.

No Comments »

Het gaat ineens een stuk beter. Stukje bij beetje worden we weer gewaar dat Anet veel vriendjes heeft. Ze is nog steeds wel heel duidelijk: ze wil meer tijd om te spelen! En dus minder tijd om alleen maar te zitten. Voor Erin was de overgang van kleuter naar basisschool een hele gunstige, Anet geeft zelf dus al aan dat ze er gewoon nog geen zin in heeft. Ik heb een informatie avond bijgewoond en er wordt ook veel gevraagd van de kinderen hoor. Het gaat allemaal wel op een speelse manier, maar ik kan Anet ook wel een beetje begrijpen… Als ze uit de bus stapt, komt ze af en toe zingend de deur binnen, dan weten we dat ze een goeie dag heeft gehad

No Comments »

No Comments »

In een opwelling heb ik nog een brief gestuurd aan Sven’s arts in het VU. We zijn 2 jaar verder en hij ging voor het eerst naar school. Twee jaar geleden was het allemaal nog niet zo zeker of hij het uberhaupt wel zou redden. Ik kreeg een mailtje terug, leuk!

Ons bezoek heeft het erg naar de zin, geloof ik. Hieke is notabene net zo oud als Sven. Ze is een grote meid en Sven maar een wurmpje, dus daar zie je niets van terug. Hieke is dol op Anet haar klerenkast. Ze wacht net zolang tot Anet weer uit school is en dan moet Anet haar een jurk aantrekken. Destijds gebeurde hetzelfde met Rosan. Leuk dat Anet zo’n uitwerking op kleine nichtjes heeft. Arend is een stoere, Friese man, die het liefst met trekkers, treintjes en zijn “shovel” speelt. Wat een leuke kinderen! We verkennen de omgeving en kletsen ’s avonds lekker bij. En passant word ik nog geholpen met mijn nieuwe baantje: oppassen. Gavin heeft het erg moeilijk en schreeuwt de hele dag. Af en toe is hij ’s middags even vrolijk, maar hopelijk verandert dit wel binnen afzienbare tijd.

Ons bezoek is nu met de camper aan het trekken door Minnesota en Wisconsin. Het komende weekend zijn ze er weer.

En terwijl het eergisteravond nog 27 graden was, is het nu 11!

No Comments »

Marco heeft neef Jan Gosse op bezoek en dat bevalt erg goed. Even weer de gitaar uit het stof en de gitaarwinkel bezoeken…. Hij werkt overdag, maar ’s avonds hebben we de avond voor ons viertjes. Marco geniet er wel van. Gister heeft hij een begin gemaakt met het opruimen van de basement. Het weer is omgeslagen en daar is nu dus tijd voor. De plannen zijn erg mooi en hopelijk kan Marco een heleboel zelf wel doen. Verven, gipsmuurtjes maken…

No Comments »

Nou, dat busreisje viel niet mee. Dat arme schaap. Hij werd al bang van het tuigje, hij zat op een grote bank, waar hij in verdween en hij zag ook nog niks. De buschauffeuse opperde dat ik achter de bus aan zou rijden, of zelfs mee zou gaan. De dag ervoor waren er 7 stel ouders achter de bus aan gereden. Niet iedereen zet zijn kind dus zomaar in de bus! Sven had grote moeite in de bus, maar op school vindt hij het super! Juf belde een paar keer om te zeggen dat het goed met hem ging en ook vandaag weer. Ze zijn onder de indruk van zijn gebaren en zijn spraak. Fijn he?! Ondertussen is Sven wel het enige kindje dat nog niet loopt! Als school afgelopen is, is hij wel op.

No Comments »

Zwemles is weer begonnen en op zaterdag is dat een uitkomst. Erin heeft nog steeds veel moeite met zaterdagen. Marco en ik zijn op een info avond geweest van haar klas. De docent gaf info over zijn manier van lesgeven en allerlei doelen. Erin krijgt nu bijvoorbeeld ook typeles. Haar grootste vriendinnen zijn: Monica en Maria. Het is een erg internationale klas, kinderen komen werkelijk overal vandaan. Ze lijkt zich erg goed te houden, kan het met iedereen wel vinden en komt weer met allemaal tienen thuis (!)

Ze had het pas goed te kwaad, toen ons bezoek met de camper vertrok… Vakantieganger! En ondertussen is Halloween weer in zicht en hangen de winkels alweer vol met verkleedkleren…

No Comments »