Amerikaanse Nederlander

Wat heen en weer ge-emailed met een andere moeder die ook een kindje heeft met het DS. We zijn in contact gekomen via onze maatschappelijk werkster. Zij zei dat als ze bij de een is, ze altijd aan de ander moet denken. In andere woorden: we schijnen op elkaar te lijken. We hebben elkaar nog niet ontmoet.

Inmiddels weer opgepast en langzamerhand gaat het iets beter. Ik begin nu zelf ook een beetje structuur te krijgen in zo’n dag waarbij ik 2 kleine kinderen over de vloer heb en dat zal Gavin ook wel goed doen. Wat wel duidelijk wordt, is dat Gavin (7 maanden) vooral erg boos lijkt als vader vertrekt ’s morgens. Dat maakt het ook iets gemakkelijker voor alle betrokkenen om zijn huilbuien te accepteren. Toch huilt hij nog wel erg vaak, maar ook thuis zijn vader en moeder aan het zoeken naar een manier om 1) hem tevreden te stellen en 2) er zelf ook vrede mee te hebben, want eigenlijk: geloof ik dat dit mannetje een hele sterke wil heeft! Ik ben echt onder de indruk. Wat wel heerlijk is voor mijn “self esteem” is dat ik zelf ook weer eens financieel wat kan bijdragen. Ik denk dat ik deze week maar eens even ga shoppen met mijn eerste “pay-check”. Dat kan een mens toch heel erg goed doen.

Verder heb ik me nog weer even gebogen over een stukje voor de NAAM newspaper. Erg leuk, vind ik dat.

De natuur begint te veranderen en dat is enerzijds wel weer jammer hoor. In de winkels liggen weer snowboots en dikke winterjassen. Ik ben weer vaste klant bij “Once Upon a Child” en kom weer met tassen vol tweedehands kinderkleding thuis. Zolang de meiden het nog goed vinden… Ik vind het een uitkomst, want met nieuwe kleren gaan onze kids rustig de berg afrollen bij de overburen(!)

De eekhoorntjes zijn weer druk in de weer met het aanmaken van een wintervoorraad en soms zie ik er 2 ruzie maken, erg grappig. Marco en Arend hebben er vorige week eentje naar het dierenziekenhuis gebracht, die lag met een gat in zijn buik dood te gaan in onze tuin. Jan Gosse vond’em.

Morgen komen Jan Gosse en Yvonne met de kinderen weer terug. Ze blijven tot woensdag. Vrijdag komen opa en oma Ijzer ons weer met een bezoek vereren. Drukte alom, maar wel heel gezellig.

Oh ja, zoek ons eens op als je zin en tijd hebt:

http://www.dsamn.org/photogallery/?aID=BuddyWalk05