Amerikaanse Nederlander

Weer een kroon rijker en dollars armer ;-( Jane, de overbuurvrouw pastte even op Sven en die vond dat geen probleem. Wat hij wel een probleem vond was dat hij geen 3 speculaasjes mocht eten… Tsja, de Aldi is immers vlabij, met speculaasjes en roggebrood!

Deze week iets meer op Gavin gepast. Woensdag kwam Laura. Ze vertelde dat er een plek op de dagopvang was vrijgekomen en dat ze sterk overwogen om die aan te nemen. Vanaf januari moet Brian weer vaker op zijn werk zijn. Gavin kan er volgende week al naartoe. Ze zouden het (met mijn instemming) wel een beetje willen afbouwen bij mij en opbouwen bij de opvang. Ik ben heel erg benieuwd hoe het zal gaan bij de opvang, want om heel eerlijk te zijn: ik was wel een beetje de wanhoop nabij. Zelfs de 2 halve uurtjes dat hij sliep op een dag zijn al teruggedraaid naar 1 kwartiertje… (door hem zelf, wel te verstaan)

Yoga is nog altijd een zeer ontspannende bezigheid en Sven vindt het weer leuk op de opvang daar. Heel fijn voor mij.

En de column die ik schrijf voor de NAAM Newsletter schijnt populair te zijn! Dat is leuk om te horen! Zo heb ik ook vernomen dat er iets bestaat als een blog waar je notabene je geld mee kan verdienen…

En daar ben ik de afgelopen week ook druk mee geweest. Af en toe heb ik van die oplevingen en dan stort ik mij weer op “job opportunities” voor mij. Als maatschappelijk werkster kan ik een “license” aanvragen, ik zal dan een soort test moeten doen. Ik kan dan in principe overal werken, maar ook zonder heb ik wel veel mogelijkheden. Wat me elke keer weer tegenhoudt is de organisatie (Sven en de meisjes) en het feit dat mijn (welverdiende) salaris waarschijnlijk gewoon in de opvang eindigt. Uiteindelijk kies ik dan toch steeds weer voor de rust…

Vandaag hebben we geluncht met nog 6 anderen (waaronder 3 mensen uit India!) bij de Indian Palace. Wat is dat lekker! Vervolgens boodschappen, Sven naar bed, wakker maken (tegen alle principes in), want we wilden nog naar de brillenzaak in Minneapolis. Daarnaast zit de Shoe zoo. Beide zaken waren erg Europees gericht, voelde heel vertrouwd. We hebben gewandeld op Hennepin Avenue, wat weer even een heerlijke ervaring was. Lang niet meer in een stad gewandeld (!) Even gegeten bij Noodles en Company (waar we 2 jaar geleden met z’n tweetjes waren en besloten tot het huren van “ons” huis alhier). Daarna nog gezocht naar Trader Joes. En gevonden! Wat een leuke winkel, alles organisch. En Marco stond te gapen bij de drankafdeling. Voordat ik het wist stond er een doos wijn en Oranjeboom in de achterbak!

Zo zie je maar: als de wegen een beetje bekend beginnen te raken, wordt het alsmaar leuker. Toch… Philly… blijft trekken…

No Comments »

Marco heeft een laptop besteld. Het gaat er echt van komen. Hij heeft zin in het schrijven van artikelen. Overdag (op zijn werk) komt het er niet van. Elke dag les voorbereiden en geven slokt zijn tijd wel op. Hij is gemotiveerd en dat komt goed uit

No Comments »

Sven begint nu ook wat woordjes te zeggen. Het duurt even voordat wij doorhebben wat hij bedoelt, maar dan kun je er ook op anticiperen. Als iemand weggaat zegt hij:”Dag” en “Pa-pa” komt er nu ook heel gericht uit. Als hij in de speelgoed kist een pet vindt, zet hij die op en (let op!) loopt naar de spiegel aan het eind van de gang. Daar zit hij dan vervolgens een tijdje gekke bekken te trekken en “Ooohh” te roepen. Hoewel hij in een heerlijke, gemakkelijke (voor ons dan!) periode zit, wordt het inslapen wat moeilijker. Ineens begint hij ’s middags te protesteren en ’s avonds al helemaal. Het is soms na tienen!

1 Comment »

Erin heeft vanmiddag een nieuwe bril mogen uitzoeken. Ze wilde graag een rode en dat is gelukt. Die ze had had ze al vanaf haar vierde dus het werd hoog tijd.

Ze had vanmorgen voor de laatste keer van het seizoen zwemles. Ze stopt daar nu even mee. Het is elke kaar wel een beetje strijd de laatste tijd. De andere kant is wel: het breekt haar zaterdag-blues.

Gisteravond heeft ze een pumpkin gecarved, nog gekregen van opa en oma. Hij staat nu op de stoep en met Halloween gaat er een lichtje in.

No Comments »

Anet kwam woensdag thuis met haar schoolfoto’s. Ik was heel benieuwd want met die losse voortand hoopte ik dat ze niet nog een keer op de foto hoefde. Maar… ze kwam met voortand en ontzettend mooie schoolfoto’s aanhuppelen! Alleen jammer dat ze dat groene stukje op haar wang niet even weg hadden gehaald van tevoren. Haar haar was namelijk wel heel mooi gekamd.

Als je Anet vraagt:”Hoe gaat het met jou en je klasgenootjes” dan is het antwoord steeds “Niet goed…” Als ik dan verbaast uitroep:”Hoezo?” dan komt ze steevast met een heel zielig verhaal. “Niemand wil met me spelen” bijvoorbeeld. Of “ een jongetje had mijn schoenveters aan elkaar vast gemaakt en toen kon ik niet meer lopen”. Juist toen ik verontwaardigd de telefoon wilde pakken om eens met juf te praten drong tot mij door dat het beste kind (nog) geen schoenen met veters draagt! Soms noemen we haar “Cinderella”. Want toen we afgelopen vrijdagavond naar school gingen om een “pumpkin te carven” rende zij voortdurend rondjes met een jongetje uit haar klas, gierend van de lol…

No Comments »

De zomertijd is voorbij. De eekhoorns rennen zich rot om hun wintervoorraad aan te leggen. In de buurt wonen een paar witte en een paar zwarte eekhoorns, die zijn uniek. ’s Nachts vriest het af en toe, overdag is het onder de 10C. We harken ons suf, wat een blad. De winterjassen zijn alweer in gebruik, we kunnen er niet langer omheen. Ach, het is tenslotte eind oktober, en de winterperiode heeft hier zeker ook zijn leuke kanten.

Een minder leuke kant van een expat zijn, is het besluit van andere expats het toch elders opnieuw te willen proberen ;-( Om een expat te zijn is erg leuk, vind ik. Vooral de contacten met landgenoten (andere Nederlanders). Je hebt toch veel gemeen en af en toe even lekker babbelen over de dingen die gemist worden, dat is heel wat waard. Zulke vriendschappen gaan snel diep. Waar ik in Nederland zelf nog wel eens wat meer tijd nodig heb om me helemaal vertrouwd te voelen in een nieuwe vriendschaprelatie, gaat dat met expats vaak wat sneller en gemakkelijker. Extra jammer is het dan als mensen weer vertrekken… De drang om uit te vinden of het een goeie keus was om hier of daar te vestigen maakt dat (bijna) iedereen van beide werelden bewust moet hebben geproefd. Heel erg ingewikkeld en het veroorzaakt veel stress en onrust, toch is het een noodzaak dat elke emigrant bewust een keus heeft kunnen maken…

No Comments »

Marco heeft laminaat gelegd in wat onze logeerkamer zal worden. En tijdens het weekend nam hij de dames mee naar een expositie van Nederlands schilders. Een uitje. Marco krijgt alleen maar positieve reacties op zijn lesgeven en maakt zich langzaam maar zeker onmisbaar op de U of MN.

No Comments »

Sven kan nu officieel lopen, vind ik. Vandaag is hij op de kop af 2 ½ jaar en dat is een mooi tijdstip om het officieel te maken. Hij zit weer in een erg vermakelijke fase. Zeer knuffelig en veel kusjes gevend. Hij vermaakt zichzelf erg goed. Als wij de stroom van de tv hebben gehaald en hij krijgt’em niet aan, wordt hij ondeugend en sleurt uit baldadigheid de cd’s uit het rek.

Van de week zat hij lekker bij mij in bed, hij pakte zijn knuffeltje en legde hem boven tegen mijn hoofd aan. Dit gebaar vond ik erg ontroerend. Ik doe dit bij hem al vanaf zijn ziekenhuis tijd… bij wijze van troost

Maandag bracht ik Sven naar school. Hij liet mij zijn jas uitdoen en hij waggelde meteen naar een rond vloerkleedje. Hij ging daar zitten en gebaarde “zingen”! Het was kennelijk “circle time”. Geweldig!

No Comments »

Erin vertelt af en toe stukjes van wat er zich op school allemaal afspeelt. Ze is (kennelijk) uitgekozen om vrijwilligerswerk te gaan doen. Ik moest daar eerst wel toestemming voor geven. Ze is zelf erg enthousiast. En het wordt ook erg aangemoedigd op school. Ze is ook erg met regels bezig. Zo wijst zij mij er op dat ik mijn beurs altijd bij me moet hebben, want daar zit mijn green card in en die moet ik altijd bij me dragen… Vooral Anet mag bepaalde dingen … niet… want zo zijn de regels!! Het klinkt in mijn oren als een groot houvast. Erin speelt nog altijd het liefst met jongens. Zo mag ze graag met stoere jongens buiten spelen. De buurmeisjes zijn ook leuk, maar staan even “op reserve”…

No Comments »

Anet haar voortand zit erg los. Het is de bewuste tand die vorig jaar zo’n knauw heeft gehad. Ineens kan ze temidden van allerlei tumult mijn aandacht vragen en laten zien dat ze “weer een losse tand” heeft. Zo’n tand zit tegen die tijd meestal al zo los, dat het niet lang meer kan duren… Wat een verschil met haar grote zus. De hele wereld zal het weten als die een losse tand heeft

Anet is naar het museum geweest. Marco heeft vertederd naar haar zitten kijken, terwijl zij op een bankje zat voor een schilderij, het helemaal bestuderend…

Vanmorgen weer eens aan aanvaring vanwege haar klederdracht. Haar sterke voorkeur gaat nog altijd uit naar rokken. Jurken zijn ook al “uit”. Laatst wilde ze perse een kort truitje aan, met niets er onder. “Dan kan iedereen mijn navel zien”, zei ze. Oh my, waar gaat dit heen… zucht…

No Comments »