Amerikaanse Nederlander

Deze week stond in het teken van: het zoeken naar mogelijkheden voor werk. Overal worden medewerkers gevraagd voor de “Holiday-season”. Het wordt de mensen erg aantrekkelijk gemaakt, met kortingen enz. Het leek mij ook wel wat: tijdelijk ’s avonds in een winkel staan. Sommigen zijn nu al tot middernacht open!! Dit zal duren tot na oud en nieuw denk ik. Maar toen ik sollicitatie papieren aan het invullen was, merkte ik al dat het voor mij allemaal wel wat ingewikkelder ligt. Ik heb natuurlijk geen referenties en dat zal het binnenkomen op de arbeidsmarkt voor mij moeilijk maken. Gister vond ik dat ik het dan maar over een andere boeg moest gaan gooien en vertrok met Sven naar de Down’s Association. Ik sprak met de directrice en vroeg haar om vrijwillgerswerk. Dat is er natuurlijk altijd wel. Maandag begin ik en ik ben vrij in mijn uren enz. Sven gaat mee en waar zal beter naar hem omgekeken worden dan op de Down’s Association?!

Ook Marco heeft zijn best voor mij gedaan en kwam thuis met een stapeltje papieren. Voor aangetrouwden bestaat een apart programma op de Universiteit. Er worden workshops georganiseerd speciaal voor hen enz. Er worden ook banen aangeboden op de Universiteit speciaal voor de aangetrouwden en er bestaat een apart persoon om je te helpen bij het vinden van de juiste baan, met eventueel een carrierewijziging daarbij. Want hoewel ik erg de neiging heb een baan te zoeken op MBO nivo, moet ik niet vergeten dat ik 2 keer een opleiding gedaan heb op HBO nivo. En ook al wil ik niet perse terug in de jeugdhulpverlening, er zijn natuurlijk andere banen te bedenken waar ik mijn achtergrond bij kan gebruiken. Denk bijvoorbeeld aan: het begeleiden van internationale studenten e/o studenten met een culture shock of iets dergelijks. Nou, wat wil je nog meer. Zitten we nog met 1 klein, lief detail: onze Sven…