Amerikaanse Nederlander

Vorige week stond ineens onze voormalige buurman op de stoep met een enorme doos! We kregen voor de kerst een doos van 3M, bekend van de pleisters en de plakband! Erg lief dat ze nog aan ons dachten, zoveel contact hebben we nooit met ze gehad!

Inmiddels ben ik via Target in contact gekomen met een andere prof van de University. Erg grappig, we zullen elkaar binnenkort weer ontmoeten bij ons thuis.

Het zit er bijna op en dat is goed! Ik heb mezelf een electrische tandenborstel en een naaimachine cadeau gedaan! Daar ben ik wel erg blij mee. Maandagavond (1 januari!) is mijn laatste werkdag.

Oh, en voordat ik het vergeet:”Iedereen bedankt voor de kerstkaart(en)!!” Er zaten zulke mooie foto’s bij, heel leuk om een beetje bij te blijven.

En terwijl wij nog moeten bijkomen van het nieuws dat Saddam Hoessein is opgehangen, is Nederland al bijna Nieuwjaar aan het vieren!!

Een heel goed uiteinde allemaal, we nemen er eentje op jullie!!

1 Comment »

Marco heeft nog een artikel afgemaakt en zijn cv wordt sterk(er). Tot 15 januari heeft hij de tijd om onafgemaakte artikelen af te maken, zonder dat er iets tussen komt…

No Comments »

Sven geniet wel van de meiden om zich heen. Wat een aandacht en wat een afleiding! Hij heeft een “sit’n spin” gekregen en draait er vrolijk op los. Goed voor allerlei spieren!

Verder vind ik dat hij opvallend “socialer” is dan de meiden op deze leeftijd. Met andere jonge kinderen maakt hij echt contact, geeft ze dingen, zwaait enz. Ik heb hem nog niet dingen van anderen zien afnemen, wat kinderen op deze leeftijd vaak wel doen.

Hij heeft gymschoenen gekregen met een dikke zool, hij lijkt nu zo groot!

Marco kwam Pat tegen (Sven’s voormalige special education teacher) vandaag en ze vroeg natuurlijk meteen naar Sven. Blijkt dat zij nog meer informatie over Sven heeft dan wij! Sven kan met 3 gebaren “praten”, oftewel: al bijna een hele zin zeggen

No Comments »

Erin heeft vakantie, maar gelukkig wordt ze af en toe gebeld voor “play-dates”.

Afgelopen woensdag zijn we naar de Mall of America geweest. Eigenlijk wilden we naar een subtropisch zwembad. Zo wilde Erin graag dat we ons 2 jarig jubileum in MN zouden vieren…, maar dat was afschuwelijk duur. Dus, naar de kermis in de MOA. Marco glom nog het meest en is met de meiden in allerlei leuke attracties geweest.

Erin heeft “moonshoes” gekocht, grote schoenen op elastieken… Interessant, ze springt nu door de basement!

Verder had zij van Santa een horloge gekregen, dat was een goede beurt van Santa. Ze voelt zich erg stoer. Oh ja, ik heb nog wel even van de gelegenheid gebruik gemaakt om te vertellen dat ze er niet op moest rekenen dat Santa op Kerstdag zelf ook nog een keer kwam met cadeaux (wij pakten de cadeautjes op 24 december uit).  Even wat verder pratend merkte ze op:”Maar als Sinterklaas weet dat jij Dove zo lekker vindt, waarom geeft hij het dan aan Henriet en niet aan jou?” …

1 Comment »

We gingen van de week naar de bibliotheek. Daar is een kinderafdeling met allerlei speelgoed. Ook een huisje met plastic etenswaren enz. Binnen 5 minuten kwam Anet voorblij loeien, gevolgd door 4 andere kinderen, er was brand in het huisje! Hoe krijgt ze het zo snel voor elkaar?! Charisma

Anet had een leuke kerst met cadeaux. Ze kreeg een alarm clock, maar die is inmiddels alweer tussen al het speelgoed beland. Ook een nieuw spelletje voor de Leapster.

No Comments »

De meisjes hebben kerstvakantie en beginnen pas op 2 januari weer. De eerste sneeuw is gevallen en de schaatsles van Erin was afgelast… Deze week lekker aangekeuteld overdag met Sven, klusjes afmaken enz.

En ’s Avonds werken. Diensten van 18.00-22.00. Die zijn eigenlijk wel leuk. Zo dienstverlenend bezig zijn, ligt mij wel. Ik kwam aan de praat met de moeder van een autistische jongen… enz. Op een andere plek kom ik waarschijnlijk wel beter tot mijn recht

Ik krijg met grappige verschillen te maken (NL/Amerika). Op de kassa staat bijvoorbeeld na elke klant een score gemeld. Was je snel of langzaam…  Uiteraard zette ik mij hier als rasechte Nederlander enorm tegen af in het begin, belachelijk toch(!). Maar tegenwoordig moet ik bekennen dat ik het een uitdaging vind/als een sport beschouw om zoveel mogelijk g’s te scoren. Het werkt dus echt he, dit soort trucjes! Hoeveel klanten wel niet bij me komen verzuchtend:” Ik kwam maar voor 1 ding” terwijl ze hun kar aan het uitladen zijn… Zelf kan ik de Target ook niet verlaten zonder “koopjes”. Heb ik hier veel meer “last” van dan in NL!

En zo kwam er een jongedame eens vragen of ik nog Corona mocht verkopen (22.30). Nu moet je weten dat ik hier een test voor heb moeten doen, voordat ik begon. Wat mag ik wel en wat mag ik niet verkopen, aan wie en waarom en zelfs: hoe laat! Alcohol is uiteraard een “hot item” en daar moet ik echt voorzichtig mee zijn. Tot mijn verbazing geeft de kassa aan, wanneer het een identiteits bewijs wil scannen. Het hoeft alleen niet als ik zeker weet dat een klant 40+ is. Dat is soms best lastig Ditzelfde geldt voor sommige hoestdrankjes die verkocht worden.

1 Comment »

Wederom een drukke week. Er kwam weer min of meer onverwacht een artikel met een snelle deadline tussendoor. Jammer, want ik heb 4 avonden achter elkaar gewerkt. En hoewel hij aangeeft dat het alleen zijn met de kids begint te wennen en hij er eigenlijk best veel plezier aan ontleent, was de combinatie nu wel weer een beetje lastig. Als iedereen meewerkt is het prima, maar als Sven besluit om niet naar bed te willen…

No Comments »

“Ja!” zegt Sven zeer stellig als je hem iets vraagt. T’is even de vraag of hij de vraag begrijpt Hij kan nu wel heel duidelijk “nee” schudden als hij iets niet wil. Hij snapt het verband. En sinds vandaag schudt hij ook “ja”, maar ik weet niet helemaal zeker of dit verband ook al is is gelegd.

Dol op muziek en dol op dansen. Hij draait vrolijk rondjes in de kamer tot hij omvalt…

Deze week is hij veel in de weer geweest met boekjes. Hij mag heel graag bij je zitten en samen “lezen”.

Sven heeft gister voor het eerst (bewust althans) kennis gemaakt met sneeuw! Hij vindt het een raar goedje. Sneeuwpak aan en sneeuwlaarsjes (18 maanden! Dat kleine smurfje!). Hij liep wat rondjes en maakte een wat ontheemde indruk. Maar vanmorgen nam Erin hem mee op de slee, naar buiten. Ze zijn een half uur buiten geweest, toen vond ik het wel genoeg. Maar Sven vond het geweldig allemaal.

Het afscheid nemen gaat steeds beter. Hij kan nog steeds een huilgezicht opzetten als hij mij in mijn werkkleren ziet, of als ik even van tafel wegloop, hem naar Marco toeschuif… En dan hoor je even “snif, snif”, zonder tranen. Soms lukt het er een grapje van te maken en dan gaat hij ook lachen, soms zet het door en wordt hij heel verdrietig.

Maar ik zal vooralsnog niet klagen: ik kan hem nog altijd meenemen te “shoppen”, hij zit nog steeds best geduldig in de kar en groet vriendelijk naar iedereen die voorbij komt

No Comments »

Veel lol met schaatsen. Leuk!

Erin wilde van de week een “yarnball”. Marco wist niet wat ze bedoelde en dat werd vervolgens een lastig half uurtje. Even later kwam ze met de uitleg op een servetje weer bij hem. Ze wilde een sjaal voor mij breien voor kerst! Konden we haar gedachten maar lezen, dat zou alles een stuk gemakkelijker maken.

De kinderen kregen een onverwacht kadootje uit NL. Van opa en oma mochten ze voor hun goede rapporten een kadootje uitzoeken. Dus wij naar Target vanmorgen! Erin was teleurgesteld, toen ze Anet voorstelde hun geld te delen en Anet zei “nee”. Nu, met teleurstellingen omgaan is niet Erin’s sterkste kant, dus: boos. Erin begon wat af te dwalen en verdween op een bepaald ogenblik echt. Twee keer met Anet en Sven de speelgoedafdeling op en af. Toen maar de beveiliging ingeschakeld. Ik ben onder de indruk hoe discreet dit in zijn werk gaat. Er verdwijnt minimaal 1 keer per week een kind en uiteraard worden ze (bijna) altijd wel weer gevonden… Met een type walkie talkie worden alle werknemers in de winkel op de hoogte gesteld en zij laten meteen hun werk liggen. Erin werd even later teruggebracht door een jongeman, helemaal beteuterd. De tranen zaten bij ons allebei hoog. Ze is wel “grounded” voor de rest van de dag…

No Comments »

Terwijl we aan de ontbijttafel zitten (altijd hectisch voor schooltijd), is Anet een beetje stil. Zegt dan ineens heel opgewekt:”Fun plus fun equals funny!” …  En deze: ik vraag haar:”Wat vonden ze op school van je haar?” (ze had 4 paardestaarten in!). Zij zegt:”Ze zeiden niks, ze zeiden het in their heads and I couldn’t hear anything!” Ze kan dus nog steeds erg grappig uit de hoek komen…

No Comments »