Amerikaanse Nederlander

Inmiddels wordt mijn bliksemcarriere bij de Target een klein beetje problematisch… Het thuisfront lijkt een beetje ongelukkig te worden en zelf voel ik me een beetje onwennig om niet overal bij te zijn… Graag wil ik erbij zijn als de kids naar bed gaan en tegelijkertijd vind ik het heerlijk om ook eens de deur achter me dicht te kunnen trekken aan het eind van de dag. Tsja, moedergevoelens he…

En weer loop ik een beetje met m’n neus tegen de deur, want ik heb dan van tevoren best goed ervoor hoe ik het gehad had willen hebben, namelijk: zo’n 3 avonden werken en dan nog een beetje in de weekends. Dat vond de Target dus niet: vooral de weekends en wat er over blijft (en een beetje meer!) door de week! Het thuisfront begint tegen te sputteren en zelf voel ik me ook niet meer zo energiek als die eerste dagen. Hoewel ik om een paar dagen aangepaste tijden heb gevraagd (verjaardag en een etentje) is men niet erg gewillig om daar eens even uitgebreid met mij voor te gaan zitten. Graag geven ze mij nog wat meer uren op een dag!! Ik beschouw deze baan nu als een opstap naar ander werk. Een referentie. Dat houdt dus ook in dat ik het tot een goed einde wil brengen en al mijn enthousiasme er wel in blijf stoppen. Nu staat het werk mij ook niet zo tegen hoor! Ik vind het nog steeds lollig, maar niet voor 40 uur en zeker niet voor lange tijd! En een dienst die tot middernacht duurt… is, ben ik bang, gewoon niet (meer) aan mij besteed!

Even gepolst, waarschijnlijk (ook een beetje vaag he!) stopt het Holiday-season de eerste of tweede week van januari alweer. Wat ik wel erg leuk vind aan werken op zich is de contacten die ik opdoe en het even onder ander volwassenen zijn. Ik zie veel gezichten, ontmoet veel mensen, maak met veel mensen een praatje en het relatief simpele werk maakt wel dat ik me ook echt even “weg van thuis voel”. Dat is lang geleden en het doet me ook wel heel goed! En thuiskomen… is het leukste wat er is!!