Amerikaanse Nederlander

Anet heeft van de week haar eerste gymles gehad. Daar zag ik ineens dat ze helemaal nog niet achterover koppeltje kon duiken. Ik voel me dan meteen een soort van “sloppy mom”, als je begrijpt wat ik bedoel. Gelukkig had Anet het na 3 keer door en nu kan ze het zelf! Waar ik me wel over verbaasde: ze rende over een evenwichtsbalk! Alsof het niets was. Niets mis met haar “balance”. En dan de andere groepen: verschillende leeftijden, verschillende nivo’s. Maar wat ik zag had ik alleen nog maar op tv gezien! Salto’s en weet ik veel wat. Dat was niet wat ik gewend was van vroeger: een ratslag en bokje springen!

Het gaat goed met Anet. Hoewel ze een tijdje had dat ze niet met Anet aangesproken wilde worden. Megan mocht wel. Ik heb nog een stuk van d’r haar geknipt en hoe ijdel ze ook is: dat vindt ze altijd goed. Marco en ik zijn heel blij met zoveel zelfwaardering

Opa is weer naar huis en de aanleiding stelde niets voor maar Anet was boos! Driftig boos. Het meisje wordt steeds feller.