Amerikaanse Nederlander

Anet, altijd wat op de achtergond aanwezig. Vermaakt zich nog het best in haar eigen omgeving, omringd met haar eigen spulletjes.

Ze had afgelopen vrijdag haar 100^e dag op school. Kinderen zijn dan “100 dagen wijzer”. Dit wordt op een creatieve manier gevierd. Ieder kind neemt dan een zakje mee van huis met bijvoorbeeld 100 bonen. Alles wordt die dag geteld in groepjes van 10 bijvoorbeeld. Heel grappig eigenlijk. Anet had het niet helemaal begrepen en ik begreep haar weer niet goed. Op donderdagavond kwam ik erachter wat ze nu (de hele week al) bedoelde: ze dacht dat ze na de 100^e dag geen school meer had en vervolgens ook nog eens naar 2nd grade zou gaan… Och arme!  Als ik het dan uitleg is het ook wel weer snel goed.

Ze kwam vrijdag uit de bus met een enorme kartonnen bril op van Dr Seuss. Hoe belangrijk uiterlijk ook voor haar is… Dat soort dingen hoort daar kennelijk ook bij. Een beetje gek doen vindt ze ook wel heel leuk!

Anet valt wel eens een beetje tussen wal en schip in dit huishouden, ben ik bang. Met een oudere zus die uitstekend voor zichzelf op kan komen en veel aandacht vraagt en een jonger broertje die nog te jong is om te snappen wat wel en niet gevaarlijk is (en dus nog veel aandacht nodig heeft), schiet Anet er nog wel eens een beetje bij in. Ze had eens om geld gevraagd om op school (voor het goede doel) iets te kopen. Ik vergat het. Toen ik haar toevallig bracht die dag, zag ik dat ze een beursje bij zich had. Er zat zo’n $0,15 in. Had ze zelf dan maar op de kop getikt. Natuurlijk had ze iets meer nodig. Ze is bescheiden (niet altijd hoor!)

Op haar tussenrapport stond dat ze nog wel wat meer mag oefenen met lezen. Gek genoeg vinden Marco en ik dat het al zo goed gaat! In tegenstelling tot Erin, durft Anet ook gerust een Nederlands boekje erbij te pakken om te lezen. Erin wil geen fouten maken en daar heeft Anet veel minder last van. Daarnaast is ze tijdens het maken van testjes gemakkelijk afgeleid en uit haar concentratie. Dan maakt ze snel fouten. Als ze ergens heel gericht mee bezig is, gaat het prima. Ik denk dat dit wel klopt, juf

En dan nu de topper van de week: het is hier zo verschrikkelijk koud!!!! Marco en ik vertrokken naar The Big Apple zaterdagochtend en onderweg gaf een thermometer aan dat het – 25C was. En dan heb ik nog even de wind buiten beschouwing gelaten! In NY was het boven het vriespunt, maar ik kon ertegen! Je adem stokt even als je buiten komt. En ijs aan de binnenkant van de ramen is (ondanks het afplakken) niet te voorkomen. Aangeraden wordt binnen te blijven, ik was stiekem blij dat we dit weekend weg waren, zodat wij wel weer even in de buitenlucht konden lopen!

Het weekend was heerlijk. Samen reizen kunnen Marco en ik altijd erg goed en het is zo uitzonderlijk om eens met zijn tweetjes te zijn. We hebben Gerwin (dacht ik) nog wel kunnen verrassen en dat was ook de opzet. Gezellig even met z’n viertjes door NY slenteren, Central Park, Times Square en Ground Zero. Marco en ik zijn 3 weken na de aanslagen op ground Zero geweest, omdat we al kaarten hadden voor een show op Broadway. Een afschuwelijke ervaring destijds, en tegelijkertijd intrigerend. Nu kwam het eigenlijk nog harder aan. Zo onwerkelijk als het allemaal 5 jaar geleden was. Nu hangen er grote foto’s en is er een soort van museum gebouwd met foto’s en teksten. Het brengt je wel weer even helemaal terug naar die ene dag! En iedereen heeft er zijn/haar eigen herinneringen aan en associaties bij… Heel indrukwekkend.

Gegeten bij Planet Hollywood en gedronken bij het Hard Rockcafe, allemaal om en nabij Times Square, heerlijk om af en toe eens te zijn! Ondertussen alle nieuwtjes uitwisselen, we hadden uiteindelijk maar een middag en een avond samen. En daarna weer terug naar het ijskoude Minnesota!

Marco moest er nog wel even aan trekken voor dat we vertrokken zaterdag. Er moesten eigenlijk nog 2 subsidie aanvragen worden ingediend voor maandag… Tussen de bedrijven door, in het vliegtuig dus, heeft hij daar nog aan gewerkt (en zijn aantekeningen daar gelaten!) Marco heeft een heerlijk weekend met Gerwin en Linda (en mij, mag ik hopen!) gehad. Zo onverwachts wat uurtjes met elkaar doorbrengen is wel erg leuk. En daarbij komt: NY is wel een beetje Marco’s stad. Hij voelt zich er helemaal op zijn gemak.

Sven had de afgelopen week pink eye en de arts vermoedde nog een oorontsteking (ze kon zijn buisjes niet vinden!) Antibiotica doet wonderen!

Zaterdagochtend waren Marco en ik al weg toen Sven wakker werd. Henriet was bij hem en dat ging heel goed. Een kleine dip ’s avonds, en dat was het. Zondagochtend kwam Jon en daar vroeg hij veel aandacht van. Nu hangt Sven erg aan mijn been, het resultaat van een weekendje weg

Vanmorgen weer naar school. Susan (fysiotherapeut) is altijd erg enthousiast over Sven. Hij is ook erg op mensen gericht. Hij heeft van die kleine gebaren die je doen smelten: zijn juf kriebelt hij in de hand als ze de handjes vast houden. En Sven moet tegenwoordig vaak lachen… om zijn eigen grapjes!

Een hoop lawaai had dit meisje de afgelopen week. Donderdag was er de  “Achievement Fair”. Samen met Maria had ze een presentatie voorbereid over de Nederlandse en Japanse taal. Er waren erg veel kids die mee hadden gedaan en na afloop kreeg ze een waar certificaat. Af en toe draaft Anet dan achter ons langs met weer een of ander jongetje en Erin sjouwt eigenlijk de rest van de tijd met Sven rond. Haar presentatie was 1, maar Sven… was het helemaal! Iedereen moet hem ontmoeten… Tijdens de fair ontmoetten we Kayman en Peter (beide met het DS). Erg leuk wat een band deze kinderen schept, zonder dat zij er erg in hebben. Erin was wel duidelijk heel trots op hun presentatie en dat was ook terecht. Het zag er goed uit.

Het afgelopen weekend heeft ze weer een nachtje bij M & M gelogeerd (zo noemt ze de tweeling).

En oh ja, er wordt een internationaal festival gehouden op Brimhall, met een koor. Ouders werden gevraagd met hun kind (vanaf 7 jaar) mee te doen. Dat leek me wel wat, dus ik stond met Erin en mijn goede gedrag op school woensdagavond… Niemand he… “Tsja”, zei Erin, “Monica en Maria waren er vanmorgen om 7.45!!” Ooookeee…. juist… Dat was nou geen moment in mij opgekomen. Volgende week zijn we de eersten

Het gaat goed met Anet. Het afgelopen weekend is ze met Sven en Henriet alleen geweest, zonder Erin. Dat was wel eventjes heel goed voor haar. Spelletjes doen met Henriet, tekenen en voor Sven zorgen. Anet vraagt meer aandacht van je als Erin er niet bij is…

Anet kreeg Gerwin nog even aan de telefoon op zijn verjaardag. Ze had niet erg veel te zeggen (dat gebeurt wel eens vaker Toen Gerwin zei:”Maar ik ben jarig vandaag”, zei Anet:”Oooh, wat leuk nieuws!” En dat was tevens het einde van het gesprek…