Amerikaanse Nederlander

Ach, en terwijl Laura en ik aan het shoppen waren in Albertville, raasde de eerste tornado alweer over MN. Vorige zomer hebben we er niet veel gehad, maar die eerste zomer zaten we toch geregeld in de basement.

Gezongen met het International Choir met Erin op school. Als ik dan die brok in mijn keel eindelijk kwijt ben (zo mooi is het!) blijkt mijn stem nog niet wakker. Ik blijf de hele ochtend een beetje schor.

In de Mall om 9.00 lopen al redelijk wat mensen (meest wat oudere) bij wijze van “exercise”.  En anderen rennen er de trappen op en af. Een goedkope manier om in conditie te blijven. Ik ga tegenwoordig naar “group cycling”. Fietsen, onder begeleiding. En dat moet ik niet te lang doen, want dan vind ik fietsen op zich niet meer leuk! Ik dacht een beetje conditie te hebben, maar dat valt me elke keer tegen.

Oh en gister… sta ik met Sven te wachten tot de bus komt (Erin en Anet), loopt er aan de overkant toch een kalkoen voorbij! Ik wist niet wat ik zag! Wat zijn die beesten groot! Maar ja, toen ik goed en wel mijn fototoestel in de aanslag had, Sven onder de arm, rolden eerst de batterijen eruit en toen zei het “lens error”… Tsja,… die kalkoen wacht niet!

Oh ja, en wat dat verbranden door de zon betreft: volgende week komt er weer behoorlijke nachtvorst en gaat het weer sneeuwen! Maar je moet niet denken dat ik die meiden nog in een winterjas krijg!

Verder, m’n cv vertaald en opgestuurd…. en ik vind het spannend!!

No Comments »

Nou, als er iemand genoten heeft van het circus… Het zit niet goed met Marco’s hoogtevrees. Hij krijgt al bibberknieen bij het kijken naar acrobaten!

Marco pakt het buiten rennen weer op, als het weer een beetje mee zit… anders blijft het nog even YMCA (als hij zijn colleges tenminste op zijn werk heeft kunnen voorbereiden).

No Comments »

Ons televisieverslaafd mannetje. Hij kan nog niet praten, maar oh wat kan hij duidelijk maken wat hij wil! Duizend-en-een gezichtjes heeft hij, erg mooi. De buschauffeur was hem vergeten te halen de afgelopen keer (ja, dat gebeurt ook!), dus Marco heeft hem naar school gebracht. Als hij doorheeft dat hij naar school gaat, loopt hij tot 9 uur met zijn gordeltje achter je aan. Onze bekers melk, die op tafel staan verstoppen we, want hij is een groot KEGELAAR! Hij moet regelmatig erg lachen om zichzelf en dat vinden wij dan ook weer bijzonder grappig. Elmo en Pipo (zijn slaapmaatje) zijn zijn beste vriendjes. Het circus vond hij aanvankelijk eng (we hadden kaartjes gekregen van zijn maatschappelijk werkster) hij klampte zich aan me vast. Voorzichtig ging hij af en toe kijken, maar de show zelf kon hem niet echt boeien. De dames die voor ons zaten, die waren pas leuk! Sven tikt ze om beurt zachtjes op de schouder en dan is het raak. Even later zochten zij steeds contact met hem en baalden ze ervan dat hij even tijdens de pauze zijn benen ging strekken.

Vanmorgen zijn naar de Mall geweest en heeft hij zomerschoentjes gekregen. Die enorm kleine, maar brede voetjes… gelukkig is Amerika wel een schoenenland. Je hebt hier alle soorten en maten, dus dat is weer gelukt En niet duur he!

No Comments »

Naar het circus… daar komen we tenslotte niet zo vaak. Erin keek haar ogen uit, vooral naar de “cotton-candy” mannen. Ongelooflijk, ik hoop dat ze ook wat van de show heeft gezien! Uiteindelijk heeft ze een suikerspin gekregen, maar is zoveel suiker in een keer niet gewend… Ze stuiterde het circus weer uit! Bovendien, een klein incidentje: ze mocht vandaag even niet op een olifant zitten ;-( en dat was heel gemeen…

No Comments »

Naar het circus geweest, wat is zij gemakkelijk blij te maken. Hoewel… van de week toch wel een kleding-incidentje gehad. Een tijgerprint shirt, onder een roze-wit gestreepte zomerjurk, vond ik echt niet kunnen. Anet was het niet met me eens en was in alle staten. Wat ze vervolgens aangeeft als reden dat ze het echt moet dragen:”Ik moet niet “fat” lijken van boven en “skinny” van onder, “then they will all laugh at me”…” En dan horen wij het even in Keulen donderen… Uiteindelijk een compromis bereikt! Dat is met Anet doorgaans iets gemakkelijker dan met Erin We moesten haar uiteindelijk wel naar school brengen, want de bus wachtte niet!

No Comments »

Heb een bezoek gebracht aan Mercedes. Zij is nu nog de coordinatrice van alle hulp die Sven krijgt. Als Sven 3 wordt, gaat de verantwoordelijkheid voor de hulpverlening naar iemand anders. Ze heeft een zwak voor Sven en laat hem iedereen zien. Tot mijn verbazing zijn er mensen die hem al kennen. Ongelooflijk, zo gaat het bij de YMCA nou ook! “Hi Sven”, is het in het voorbijgaan…  Via Mercedes heb ik wat richtlijnen gekregen, hoe en waar naar opvang te zoeken voor Sven.

Verder kan ik zeggen dat ik vandaag verbrand ben door de zon!! Het was 26C en waarschijnlijk nog wel een beetje hoger. Hier en daar liggen nog vieze bergjes sneeuw. Maar ik fietste in mijn hemdje, Sven achterop en het zweet liep over mijn rug. Het was echt warm! Heel erg lekker.

Ik heb contact gelegd met de Universiteit. Een programma voor partners van werknemers kunnen een beroep doen op een programma die je helpt bij het zoeken van werk e/o carierre verandering. Waar ik me altijd weer over verbaas is de vriendelijkheid die uitstraalt van de reactie. En in dit geval eindigde ze ook nog een keer met: dat moet lukken!  De volgende stap is weer voor mij: het vertalen en e-mailen van mijn cv en een profiel.

Laura en ik zijn naar Albertville geweest. Een enorme outlet. Dus, wie zin heeft in winkelen (merkkleding) voor lage prijzen… Heerlijk! Niet dat ik thuiskwam met tassen vol, maar wel met een paar schoenen, die mij moeten helpen bij het solliciteren

No Comments »

We zijn weer buiten met Sven. Hij vindt het heerlijk. Fietsen, wandelen en met Marco in de (jogger) buggy. Hij heeft een haal gehad van een kat, terwijl hij net wat over zijn kattentrauma heen was. Hij ziet er weer een beetje gehavend uit. Sven loopt de hele dag achter mij aan met een video van Elmo, zijn beste vriend. Als je hem zijn gang laat gaan kijkt hij de hele dag televisie.

No Comments »

Het gaat lekker met Erin. Ze zit op basketbal, tussen de jongens, en dat gaat goed. Op school is men erg tevreden. Ze heeft nog een feestje gehad van haar vriendje Al en verder speelt ze wanneer ze kan met de buurkinderen. Thuis is ze om te eten, maar voor de rest is ze altijd buiten of bij andere kinderen. Ze houdt er beslist niet van alleen te zijn. Heeft voortdurend mensen om haar heen nodig. We hebben zat ideeen over hoe haar kamertje in te richten, maar ze zit er nauwelijks. Ze wil zich aan het eind van de maand opgeven voor een 2 mile race en heeft nieuwe gympen gekregen. Met Marco rent ze nu om de avond. Het is een mooi gezicht hoe ze vrolijk achter Marco aanhuppelt.

No Comments »

We werden gebeld en Anet nam op. Ze kletst een tijdje in het Engels. Dan ineens:” Who are you?” op een overdreven toon. “Oooh Caitlin”, gaat het dan. En dus bemoeien wij ons ermee. We kennen maar 1 Caitlin en zij kan ook Nederlands praten. Er wordt Anet gevraagd Nederlands te praten, hetgeen zij doet. Maar na een klein poosje geeft ze me  enigszins verward de telefoon en dan blijkt dat ik een moeder aan de lijn heb, een Amerikaanse moeder. De moeder van Caitlin, zij zit bij Anet in de klas. Oh, nee he… Caitlin wil al zo lang met Anet spelen, komt het morgen na schooltijd uit? …

Verder heb ik de afgelopen week (en Marco ook!) 3 keer op het puntje van mijn stoel gezeten omdat Anet een of ander spannend verhaal begint te vertellen. Wij zijn in de veronderstelling dat het een belevenis van school betreft. Pas op het laatst (en dat duurt best lang) kunnen wij opgelucht ademhalen, als blijkt dat het verhaal echt niet kan kloppen. Fantastisch, hoe zij een verhaal kan vertellen. Zij is meestal de held. Een andere manier waarop ze zichzelf “verraad” is, door het verhaal in het Engels te vertellen.

No Comments »

En vandaag schijnt de zon, is het prachtig weer. Iemand zei pasgeleden:”Minnesota moet de zomer verdienen” en dat slaat dan op die strenge, toch wel sombere winters. Inmiddels hebben we een dag 20C gehad, maar ook alweer sneeuw! Maart is hier niet te vertrouwen.  Maar in tegenstelling tot de weersvoorspelling in NL, zie ik hier geen sneeuw meer staan op de weersverwachting!

We hebben Spring Break weer achter de rug. De kinderen zijn weer naar school. Ik ben bezig met mijn CV en die moet ik wel van heel ver weghalen, oef… Toch even kijken of ik die van mijn laatste sollicitatie niet nog ergens heb. Ik mag toch wel even opscheppen: ik heb eigenlijk in mijn leven maar 2 sollicitatiebrieven geschreven. Ben ook 2 keer aangenomen (voor de goede orde). Wel een luxe. Nu heb ik plannen om het hier te proberen. Lastig is de vraag of het een tegen het ander opweegt. Als ik part-time zou gaan werken, gaan mijn zuurverdiende centjes dan rechtstreeks naar de opvang? Hoe moet het zomers, als alle kids 3 maanden vrij zijn? En als we nu toch nog eens 2 a 3 weken naar NL willen? Dat zal dan niet zo gemakkelijk gaan. Met al deze onzekerheden, is het soms gemakkelijker om het nog even te laten rusten…

Met de twee dametjes naar de film geweest. Hier vlakbij is nog zo’n klein theatertje, waar je voor $2,- naar de film kunt. Popcorn en drinken is duurder!

En, oh ja, ik ga weer helpen bij het Festival of Nations. Dat is altijd wel gezellig! Slagroomsoezen, patat, en Nederlandse klederdracht.

En wat ik ook nog even wil zeggen: leuk om ook reacties te krijgen van mensen die ik helemaal niet ken!

No Comments »