sven weblog7.jpg

Ons televisieverslaafd mannetje. Hij kan nog niet praten, maar oh wat kan hij duidelijk maken wat hij wil! Duizend-en-een gezichtjes heeft hij, erg mooi. De buschauffeur was hem vergeten te halen de afgelopen keer (ja, dat gebeurt ook!), dus Marco heeft hem naar school gebracht. Als hij doorheeft dat hij naar school gaat, loopt hij tot 9 uur met zijn gordeltje achter je aan. Onze bekers melk, die op tafel staan verstoppen we, want hij is een groot KEGELAAR! Hij moet regelmatig erg lachen om zichzelf en dat vinden wij dan ook weer bijzonder grappig. Elmo en Pipo (zijn slaapmaatje) zijn zijn beste vriendjes. Het circus vond hij aanvankelijk eng (we hadden kaartjes gekregen van zijn maatschappelijk werkster) hij klampte zich aan me vast. Voorzichtig ging hij af en toe kijken, maar de show zelf kon hem niet echt boeien. De dames die voor ons zaten, die waren pas leuk! Sven tikt ze om beurt zachtjes op de schouder en dan is het raak. Even later zochten zij steeds contact met hem en baalden ze ervan dat hij even tijdens de pauze zijn benen ging strekken.

Vanmorgen zijn naar de Mall geweest en heeft hij zomerschoentjes gekregen. Die enorm kleine, maar brede voetjes… gelukkig is Amerika wel een schoenenland. Je hebt hier alle soorten en maten, dus dat is weer gelukt ;-) En niet duur he!