Amerikaanse Nederlander

Op de verjaardag van Sven, ging ik met ons kroost naar de Target. Af en toe krijgen wij coupons om gratis een officiele foto te laten maken. Uiteraard hopen ze dan op meer bestellingen, maar ik probeer de verleiding altijd te weerstaan en zodoende heb ik al een aantal hele mooie foto’s in huis, die ons niets hebben gekost. Ik blijf toch een beetje Nederlands, toch?

Anyway, wij gingen die foto halen en nog wat boodschapjes doen. Sven mocht wel even loslopen, Erin pastte op hem. Hij is nog niet zo snel, dachten we… En ja, ineens waren ze allebei verdwenen… Hmm, ik werd nog net niet zenuwachtig, omdat ik me gewoon niet kon voorstellen dat ze al zover weg konden zijn… Maar daar kwamen ze aan: Erin, Sven… en Sarah, iemand die mij leiding gaf toen ik er werkte. Juist, een beetje genant was het wel… !

Verder weer gezongen op school. Ik krijg die brok in mijn keel er niet uit. Plots bleken er ook al kinderen ingeschakeld te zijn die solo’s doen, toen hield ik het helemaal niet meer droog. Vreselijk! Wat een vertoning. Ik stond daar te snotteren, en dit is alleen nog maar oefenen!! En ja, Erin gaat ook een solo doen! Nou ja, met 2 andere meiden uit haar klas… ik moet maar een doos zakdoeken meenemen…

Ik hou niet superveel tijd meer over om te e-mailen. Ben erg druk met het zoeken naar werk. Ik heb nu een aantal brieven verstuurd en hoop op bericht. De vrije uurtjes gaan op aan zoeken en schrijven. Daarnaast breekt er nu een drukke tijd aan bij Erin en Anet op school. Allerlei festiviteiten en afsluit dingen. Erg leuk, maar best wel druk.

No Comments »

Had ik al verteld over dat voorvalletje in de ASL klas van Erin en Anet? Toen ik ze kwam ophalen, was de juf net klaar en stond met de rug naar de klas. Sven ging voor de klas staan, prikte een duim in elke wang en ging daar als een aapje staan te draaien. Hij mag graag succesnummers opvoeren. Dit was er ook zo eentje.

Vanochtend voor een check-up geweest. Drie jaar! We hadden weer eens even een afspraak met zijn eigen kinderarts, die erg vlot is, veel verstand heeft van kids met DS, maar ook altijd heel druk is. Voor kids met het DS trekt ze altijd extra veel tijd uit. En ik begrijp ook wel waarom: de lijst aan artsen die het arme kind bezoekt is lang!! En die moeten we 1 keer per jaar helemaal bij langs. Oogarts, tandarts, audioloog, cardioloog, keel-, neus en oorarts… en ook nog: fysiotherapie en logopedie… en extra inentingen voor dit manneke wat extra kwetsbaar is voor allerlei virussen. En vandaag ook nog even een bloedtest (ik ben even vergeten waarvoor ook alweer) en een x-ray om zijn halswervels te bestuderen. Sven loopt veel met zijn hoofd in zijn schouders gezakt. Net een klein vogeltje. Aan het eind van de ochtend was hij er helemaal “af”. Wat een drama, maar geef hem eens ongelijk. Hij gaf een van de 3 artsen van radiologie een doelgerichte, harde schop. De kinderarts was echter vol lof over wat ze van hem zag. Kennelijk zitten veel kids met het DS braaf op de bank tijdens zulke check-ups, maar Sven toonde zich erg druk en ondernemend en dat stemde haar zeer tevreden.

De nieuwe juf op school vertelde dat ze zich af en toe terugtrekt in de wc, omdat Sven haar zo aan het lachen maakt en het is niet altijd een goed idee om te lachen…

Verder heb ik begrepen dat Sven in de zomervakantie gewoon naar school blijft gaan! Dat is goed nieuws! Mocht dat niet zo zijn, dan gaat de kinderarts voor hem kijken naar prive scholen, want zijn therapieen mogen niet 3 maanden stil staan. Haar doel is: optimale hulp te bieden aan deze groep kids. Fijn zeg!

No Comments »

Drukke weken op school. Vanmorgen was ze ineens aarzelend om te gaan. Ze wilde graag gebracht worden, maar toen we voor de school stonden, wilde ze toch niet… Toch vind ik dat het beter gaat met Erin naarnate ze ouder wordt. Het is nu mogelijk om met haar te overleggen en het beste is, om haar zelf te laten kiezen. Uiteindelijk koos ze dus toch voor school. Ik blijf paraat als ze toch gehaald wil worden. Ze is niet helemaal fit, klaagt over buikpijn. Ik denk dat er iets dwars zit… Ze is een binnenvetter…

No Comments »

De eerste schaafwonden zijn alweer op Anet haar knieen te bewonderen. Een zomergezicht We (Marco vooral) zijn de laatste tijd druk met Anet in de weer, nu langzamerhand duidelijk wordt dat haar NL’s hard achteruit gaat. Ze verstaat het prima, begrijpt alles wel, maar vraag haar niet NL’s te praten. Het kost haar grote moeite. Ik had het niet zo in de gaten, maar inderdaad: vaak spreek ik NL’s met haar, maar zij Engels met mij…

No Comments »

Vandaag de verjaardag van Sven gevierd. Hij is alweer (bijna) 3! Een mooi kereltje.

De lente is eindelijk ook in MN aangekomen, we hebben mooi weer gehad het afgelopen weekend en de komende week wordt ook mooi.

Er vliegen weer cardinals en in onze achtertuin zitten ’s avonds een aantal konijnen.

Ik heb me helemaal op het solliciteren gestort en ben tot de conclusie gekomen dat ik m’n cv “gewoon” overal naartoe stuur wat me maar enigszins wat lijkt. Het is hier niet zo vanzelfsprekend dat je ook een bedankje krijgt als je het niet geworden bent. Negen van de tien keer horen mensen eigenlijk niets, hooguit een berichtje dat hun brief is ontvangen.  Maar nu dat het besluit genomen is om weer betaald werk te gaan doen en ook nog buiten de deur, wil ik het allemaal natuurlijk het liefst zo snel mogelijk rond hebben. Ik hou je op de hoogte

En ik raak ook verslaafd aan “Scrubs”…

3 Comments »

Marco heeft een subsidie binnen gehaald en dat is reden voor een feestje. Op dezelfde dag was er op de U of M een bommelding. De halve universiteit werd ontruimd. Na het gebeuren op Virginia Tech werd er geen enkel risico meer genomen. In heel Amerika hebben de hele week de vlaggen halfstok gehangen.

Met Pieter gaan we de basement een nieuwe impuls geven.

1 Comment »

We hebben vandaag Sven’s verjaardag gevierd. Della kwam met haar ouders en Gavin, met Laura. Gezellig, een beperkt groepje. Lekker cake gehad (hij mocht zelf kiezen en koos heel duidelijk voor een chocolade cake) en cadeautjes gekregen. Van Della kreeg hij een enorme kiepwagen, wow, daar kan hij zelf in zitten! Zingen vindt hij het leukst, hij kan nog steeds erg enthousiast klappen.

We doen mee aan een gymnastiek klasje. Er zijn nog 2 andere jongetjes van nog geen 3 jaar. Doordat we zo met Sven meegroeien vergeten we vaak hoe 3 jarigen zijn… Door zo’n lesje wordt het dan wel even heel duidelijk. Terwijl de docent allerlei voertuigen opnoemde, deden de andere jongetjes de geluiden na die erbij horen en Sven deed de gebaren. Maar dit gaat meestal op zo’n manier dat een derde het vaak niet eens ziet. Ik schoot wel in de lach toen ik de docent heel serieus met Sven in gesprek zag over hoe hij een bepaalde mat kon gebruiken. Ik denk niet dat hij in de gaten had dat Sven zijn verhaal (nog) niet kon begrijpen.

Het is fascinerend hoe Sven in elkaar steekt. Wel erg moeilijk te peilen soms, wat hij wel en niet begrijpt. Een vraag als:”Wil je een koekje?, snapt hij prima. Net als:”Wil je televisie kijken? Of “Zullen we even naar de basement gaan?”. Maar als hij op school is geweest en iemand vraagt:”Was je op school?”, dan kan hij daar helemaal niets mee. 

1 Comment »

Erin moest zich echt even ergens over heen zetten en toog op woensdag weer naar school. Ze viel met haar neus in de boter; er waren 2 dagen van reading tests gepland. Ze had er eentje gemist. Maar aangezien de halve school met een virus op bed lag…

No Comments »

Onverwachts een middag met Molly kunnen spelen. Ze vertelde het al, maar ja… ze vertelt zoveel, maar Molly gaat van school. Samen hadden ze afgesproken hier een feestje van te maken… Moeder en moeder werden geconfronteerd met een voldongen feit en stemden dus maar in…

Weer een nieuwe zwemcursus, ze doet het erg goed.

1 Comment »

Onverwachts met Erin op de bank op een ochtend nog wel “Het Kleine Huis op de Prairie” kijken. Heel bijzonder, want toen ik haar leeftijd had, keek ik het ook al. Maar de vrije uurtjes voor mezelf zijn schaars momenteel, daar het hier een ziekenboeg betreft. Erin kwakkelt al een week en nu is Anet ook aan de beurt. Op school draaien de
”nurses” overuren, met een heuse buikgriepepidemie.

Het weer is wat beter. Minder koud, geen sneeuw meer en ik heb nu echt de winterjassen opgeruimd. Het kan echt niet langer! Vandaag was het een warme dag (minder warm dan het het afgelopen weekend in NL was), dus naar buiten. Voor Sven leek onze tuin te ruim. Hij ging halverwege zitten en begon wat te piepen. Hij leek wel wat overweldigd door de ruimte.

Ik heb mijn cv (na eerst telefonisch contact) inmiddels opgestuurd naar een organisatie waar ze een “Child Support Specialist” vragen. Het is een grote organisatie die  gespecialiseerd is in hulp aan autistische kinderen en kinderen met het DS en hun families. Van dagopvang voor kinderen met “special needs” tot het begeleiden van jongeren die op zichzelf gaan wonen. Heel interessant! Het gaat maar om 2 a 3 middagen per week, ideaal om mee te beginnen… nu nog kijken of ze mij een match vinden voor de functie.

Ook Amerika is geschokt door het drama in Virginia…

No Comments »