Onverwachts met Erin op de bank op een ochtend nog wel “Het Kleine Huis op de Prairie” kijken. Heel bijzonder, want toen ik haar leeftijd had, keek ik het ook al. Maar de vrije uurtjes voor mezelf zijn schaars momenteel, daar het hier een ziekenboeg betreft. Erin kwakkelt al een week en nu is Anet ook aan de beurt. Op school draaien de
”nurses” overuren, met een heuse buikgriepepidemie.

Het weer is wat beter. Minder koud, geen sneeuw meer en ik heb nu echt de winterjassen opgeruimd. Het kan echt niet langer! Vandaag was het een warme dag (minder warm dan het het afgelopen weekend in NL was), dus naar buiten. Voor Sven leek onze tuin te ruim. Hij ging halverwege zitten en begon wat te piepen. Hij leek wel wat overweldigd door de ruimte.

Ik heb mijn cv (na eerst telefonisch contact) inmiddels opgestuurd naar een organisatie waar ze een “Child Support Specialist” vragen. Het is een grote organisatie die  gespecialiseerd is in hulp aan autistische kinderen en kinderen met het DS en hun families. Van dagopvang voor kinderen met “special needs” tot het begeleiden van jongeren die op zichzelf gaan wonen. Heel interessant! Het gaat maar om 2 a 3 middagen per week, ideaal om mee te beginnen… nu nog kijken of ze mij een match vinden voor de functie.

Ook Amerika is geschokt door het drama in Virginia…