Voor het eerst sinds we hier wonen, heeft Marco bijna de volledige tijd met zijn ouders kunnen optrekken. Geklust, Minneapolis Institute of Art, Como Zoo en het bijwonen van de eindplechtigheid van enkele studenten. Verder zoveel mogelijk tijd doorbrengen met opa en oma. Dus, koffie drinken en gebak eten 
Wandelen met oma, fietsen met opa, tussendoor met ons naar het ziekenhuis voor een nieuwe rontgenfoto en naar de tandarts voor controle. Beide keren was het hevige paniek. Hij wordt duidelijk ouder en begrijpt dat het niet om routine bezoekjes gaat. De tandarts wist ons te vertellen dat Sven nog 4 tandjes erbij krijgt, hetgeen betekent dat hij er 2 zal moeten missen, die zijn er gewoon niet!
Hij begint steeds meer woordjes te zeggen en die oefenen we dan in het Engels, we zouden het fijn vinden als hij Nederlands begrijpt, en dat gaat best aardig.
Erin heeft kennelijk op school aangegeven dat ze viool wil leren spelen en kreeg aanmeldingsformulieren mee naar huis. Maar… Erin en een viool??
Met opa en oma naar Toys ’r Rus en Mac Donalds. Softballpractice, buiten spelen met Alex en opa mee tronen naar een speelveld vlakbij… ’s nachts wisselend bij opa en dan weer bij oma slapen… en vandaag heeft ze opa en oma weer naar het vliegveld gebracht…
Erin reageert niet direct, maar wel indirect op situaties die ze moeilijk vindt. Ineens kan ze helemaal uit haar dak gaan, van een futiliteit (in onze ogen). Het viel dit keer erg mee, gelukkig. Ze was erg betrokken bij Anet, die we van school haalden omdat ze ziek was geworden. De “nurse” had Erin uit de les gehaald, toen ze ons niet telefonisch kon bereiken. Erin voelde zich duidelijk “heel groot”, ze toonde zich naderhand ook erg bezorgd om Anet.
Van Erin kreeg ik voor moederdag een tegoedbon: een hele dag op bed!!
Oke, ik wil wel een “desk” voor mijn verjaardag maar, “not in pieces”!
Anet was erg teleurgesteld toen bleek dat ze mijn moederdag-cadeautje was kwijt geraakt. En ik ook ;-( Gelukkig was er nog een mooie bloem met allemaal lieve tekstjes erop.
Vandaag werden we gebeld door de school-nurse en moesten we haar halen, ze had koorts en hoofdpijn. Ze lag te slapen in het kantoor met een deken over.
Drukte alom! Wel heel gezellige drukte. Drie ochtenden vroeg, om te zingen. Een optreden voor de school en ’s avonds voor de ouders ea. Heel erg moeilijk Ik bleek niet de enige die telkens te kampen had met brokken in de keel! Het werd erg gezellig met de anderen, tenslotte hebben we 14 weken elke woensdagochtend gerepeteerd. Had ik mezelf die ochtend net weer een beetje bij elkaar geraapt, komt er een klein mannetje met het DS de zaal in, het hele repetoire werd voor hem in gebarentaal vertaald! Hou het dan maar eens droog.
Snel naar huis, appeltaart bakken. Die belandde ’s avonds op de verkeerde tafel, maar dat mocht de pret niet drukken. Het was de bedoeling dat ik zou helpen bij het warme eten, maar tegen de tijd dat het mijn tijd was, was al het eten al op!
Zaterdags hebben we opa en oma opgehaald, altijd gezellig. En zondags ging ik helpen bij het Festival of Nations. Er was verlet om een patatbakker, dus dat kan ik bij deze! Ik zal echter niet solliciteren bij een snackbar! Maar wat weer een heerlijke sfeer! Prachtige mensen, alle talen van de wereld en een kostelijke sfeer. Er zijn uiteraard ook altijd bekenden.
Een week gehad met zalig weer. De natuur is nu op zijn mooist, bloesem, bloeiende tulpen en narcissen, frisgroene bomen en een strakblauwe lucht.
Opa heeft de tuin al aangepakt en oma ontfermt zich over Sven en zet mij achter de naaimachine
Het semester is voorbij!! Een zomer voor zich en zijn ouders om zich heen. Helemaal gelukkig
Marco is naar ons optreden gaan kijken, met Sven en Brian. Het was echt leuk! En zondags met moeders en Erin naar het Festival of Nations.
De rest van de week klussen in de tuin. Lekker zo met z’n allen. En een begin gemaakt met de basement!! Favoriete winkels: Home Depot en Barnes and Noble
We hadden zo graag gezien dat Sven opa en oma tegemoet zou lopen, maar ja… moeten we wel bij de goede terminal gaan staan
Sven’s evaluatie is geweest. Sinds hij met school begon is zijn ontwikkeling enorm vooruit gegaan. Als je bedenkt dat hij nog niet liep toen hij begon… nu rent hij door het huis. Steunzooltjes lijken erg goed voor hem te werken, hij staat een stuk steviger op zijn beentjes.
Veel is “in ontwikkeling”, het was wel duidelijk dat hij mensen erg vrolijk maakt. Het is wel eens goed om zo bij te praten, want op school weet hij dus al met een knikje dat hij van de grond moet oprapen wat hij daar neersmijt. Thuis is “mamma doorgaans wel zo gek” Verder blijft het voor ons allemaal zoeken naar wanneer hij wel begrijpt als iets niet mag en wanneer niet. En hoe kun je hem duidelijk maken dat iets niet mag? In de klas hangen allemaal “STOP” bordjes… Zo vertelde juf dat Sven in spetember al wist hoe hij de radio moest bedienen… een stopbordje had daar weer weinig effect.
Vanmorgen gekeken naar zijn toekomstige school en, in datzelfde gebouw, een kinderdagverblijf Jack and Jill. Sven voelt zich overal direct huis, lijkt het wel, schuift in de klasjes direct aan, ongeacht de leeftijd van de groepen kinderen. En in plaats van meteen het speelgoed uit de schappen te trekken, zoekt hij eerst contact met andere kinderen. Strijkt ze even over het been.
Flink geoefend met zingen voor het International Festival. Drie ochtenden vroeg op en hup! En wat aan te trekken voor de grote dag?! Een t-shirt van de Holland Club met tulpen erop en een gewone broek. Geen Fancy Nancy gedoe. Een vriendinnetje van 12 was ook uitgedost in een Nederlands kostuum en zag er prachtig uit in haar schortje met tulpen en lange vlechten. Nederlandser dan wij ;-(
Erin deed het prima, 2 keer optreden. Daarnaast was er nog een bookfair, waar Erin al meerdere boeken had uitgezocht die ze wilde kopen. Ze is erg geinteresseerd in boeken met wereld records.
Erin heeft de laatste tijd weinig trek, een raar gevoelig buikje en erg energiek, wat zou er toch zijn?? Ze snapt er zelf niets van, maar er gaat verdacht veel aandacht uit naar een jongetje in haar klas, waar ze elke pauze mee “baseball” speelt….
“Mamma, ik geloof dat mijn buik hoofdpijn heeft…”
Tijdens het feest op school hebben we lekker saampjes alle spelletjes gedaan. Ze stelde me voor aan een mevrouw die Anet ook heel enthousiast begroette. Oke, wie was zij dan weer? Nou, dat was Mrs. … Ik heb me later maar even officieel voorgesteld en gevraagd naar haar functie. Zij begeleidt de kinderen bijvoorbeeld bij het naar de bibliotheek gaan, maar ook begeleidt zij het groepje dat al wat verder is in lezen! Ik vroeg toen maar voor de zekerheid:”Betekent dat dat Anet bij de gevorderde lezers zit?” Ze bevestigde dat stralend.
Toen ik moest zingen, wilde Anet eigenlijk ook het liefst het toneel op. Bij elk applaus ging Anet staan en maakte ze een buiging. Na ons optreden was ze niet meer bij het toneel weg te slaan…
Tegenwoordig paradeert ze als Belle in haar prachtige, gele jurk (door oma gemaakt) door de tuin. Kennelijk ook niet meer zo onder de indruk van die ene teek.
En, oh ja, ze moest naar de orthodontist en die had goed nieuws ;-( Haar tandjes zijn van een val toch best beschadigd geraakt, maar dat valt wel weer op te lappen. Maar ze moet 4 tandjes laten trekken!
Voor het eerst in mijn leven last van allergien. Dus zo voelt dat Vervelend zeg!
Garage sales zijn weer “open” en ik ben weer op pad. We proberen het een en ander aan speelapparaten voor de kids te versieren, voor buiten. Leuk excuus
Verder maken we ons weer klaar voor naderend bezoek uit assen. Opa en oma komen weer logeren en de meiden tellen de dagen af. Sven zei laatst duidelijk ;”Opa”, inclusief gebaar, toen opa aan de telefoon was. Dus dat zal allemaal goed komen.
Van tevoren gaan we nog bij een dagopvang kijken, dit zit in hetzelfde gebouw als Sven’s volgende school. Hij gaat in het nieuwe schooljaar 3 ochtenden en iets langer dan nu.
Een appeltaart bakken voor het International Festival op school. Dat is namelijk vrijdag al! Vanmorgen gezongen en de komende 2 ochtenden ook weer. Wat een leuke sfeer!