Amerikaanse Nederlander

Sven krijgt nog een tandje. Dat arme kind, 3 jaar en hij krijgt nog steeds tandjes! Dat kan niet anders dan zeer doen.

En hij begint te praten! Wat zegt hij allemaal al? “Bal” (hij spreekt dit prachtig uit) en “Doggie” en “Bus” en “Bye bye” en nu heel duidelijk “Papa” en “Prprprpr” (Pick it up!), zie je het voor je? Dit dus als hij de boel weer door de kamer gooit. Verder loopt hij het merendeel van de dag op zijn elleboog te tikken want dat is het gebaar voor cracker. De rest van de dag is Elmo (DVD) nog altijd extreem populair.

Vanmorgen toen we school verlieten na Anet haar optreden wachtten we bij het oversteken op een aankomende bus. Hij stopte voor ons en opende de deuren. Joepieeee, het waren Paul en Betty, onze favoriete bus chauffeur en chaperone. Sven bedacht zich niet en klauterde direct naar binnen.

We fietsen, wandelen, voetballen, schommelen en springen op de trampoline. We halen de meiden van de bus, dan staat Sven helemaal te trappelen van blijheid. Als ik een bekertje water over zijn hoofd giet, wijst Sven naar de shampoo en hij probeert tegenwoordig zelf zijn schoenen aan te trekken. En als hij slaapt… is hij net een engeltje!