Amerikaanse Nederlander

Sven is naar de picnic geweest van de Down Syndrome Assn. De fotografe was er ook weer en ging alle kinderen bij langs. Toen ze bij Sven aankwam, kon ze zich hem nog herinneren van het eerste jaar. Sven was toen net een jaar, de foto’s die ze van hem had genomen (Marco stond er ook bij op) gebruikte ze voor een collage, die ze meeneemt naar presentaties. Ze informeert docenten in opleiding over kinderen met het DS en ze neemt haar zoon (die nu volwassen is) ook mee. Ook hij vertelt over zichzelf. Een overwinning, zegt zij, want hij heeft er lange tijd niet voor uit willen komen dat hij het DS heeft (!)

Ze vroeg zich af of Sven “model” wilde worden. Hij ziet er fantastisch uit. En notabene: in de Mall of America hangen levensgrote foto’s van kinderen, waaronder die met het DS. Geweldig toch?!

Sven is woensdag, terwijl ik naar de cursus ging, naar de opvang (van SA) geweest, met Anet. Toen ik ze kwam halen, vertelde Anet heel trots dat ze Sven zelf had verschoond. Super! Hij liep echter rond in alleen een luier. Was 2 keer de deur uitgelopen en was 1 keer door een docent weer terug gebracht. Nog even en hij is ook al een begrip op die school! Het toeval wilde dat er een mede cursist was, die ook een dochter heeft met DS, weliswaar al 11 jaar! Zij ging ook naar de opvang. What are the odds!

En vanmorgen zijn we naar het kantoor van de DSAMN geweest. We waren gevraagd te komen omdat er een ontbijtochtend was georganiseerd voor alle nieuwe ouders van babies met het DS. Ik voelde me erg vereerd. Wat ontzettend leuk! En wat had ik dat graag gehad destijds! Hup, alledrie de kids mee. Er waren 6 nieuwe babies. De moeders leken over het algemeen redelijk oke met de situatie, maar voor een aantal vaders leek het nog wel erg moeilijk. Sven brak het ijs. Lekkere vent! Terwijl hij met de bal speelt, maakt hij geen onderscheid. Hij tikt mensen op het been en geeft ze de bal, nodigt ze uit te spelen. En ook de vaders die het moeilijk hadden, konden dat niet weerstaan.Voor mij was de eerste confrontatie met een ouder kind destijds (Sven was toen 10 maanden en het andere jongetje 4) heel groot. Het is zeer ontroerend om bij al deze nieuwe ouders te mogen zijn, die nog midden in die wervelstorm van emoties zitten.