anet weblog15.jpgAnet…

Vindt haar zomerschool niet echt een uitdaging, geloof ik ;-) Op de derde dag werd ik al gebeld; Anet had buikpijn en wilde naar huis! De vierde dag heb ik van tevoren maar gezegd dat ik ging sporten, dus ik kon haar niet halen. Dat was oke…

We zijn nog bij de oorarts geweest. Haar gehoor is uitstekend, gelukkig. Ze heeft wel geluiden in haar oren, en dat heeft ook een (moeilijke) naam. Volgens de arts komt dit wel vaker voor, maar is het bekender onder volwassenen. Kinderen weten er vaak geen naam aan te geven, en hoor je er dan dus ook niet over, maar Anet was er heel helder over.

Verder heeft ze een vriendinnetje, Aya. Een half Japans meisje. Al die verschillende nationaliteiten waar de kinderen mee in aanraking komen, dat is toch wel heel verrijkend. Anet maakt totaal geen onderscheid.

En ik verbaas mij over het gemak waarmee zij in de schoolbus stapt: nieuw programma, andere school, nieuwe klas met kinderen, nieuwe juf. Ze stapt zo het onbekende in, helemaal alleen. Ik verbaas mij dagelijks over haar onafhankelijkheid.