Amerikaanse Nederlander

Bij een career counselor geweest. Zij gaf me nog nieuwe tips over waar ik kan kijken voor vacatures. Wederom kreeg ik een wat verbaasde reactie, met deze cv moet het zeker lukken. Een kwestie van: op het juiste moment de juiste connecties enz. In elk geval was ik weer even helemaal gemotiveerd.

’s Avonds bij Sven op school kwamen we een aantal oude bekenden tegen. Waaronder Naomi. Zij heeft ons destijds erg geholpen met de plaatsing van Anet en veel praktische tips gegeven. Ik heb direct een balletje opgegooid bij Naomi en zij noemde de naam van ook een oude bekende. Maar sinds we in Amerika wonen, merk ik dat de rollen zijn omgedraaid: mensen kennen ons wel, maar wij kennen de mensen vaak niet (meer).

In elk geval: ik probeer nu iemand te pakken te krijgen die me vast verder kan helpen aan een baan in het Community Center (waar Sven nu naar school gaat) e/o een baan in (gerelateerd aan) het speciaal onderwijs. Hier wil ik wel voor gaan!

Verder nieuwe ren-schoenen gekocht. Het wordt serieus en ik vind het heerlijk. Ik heb geen goede conditie meer, maar dat komt wel weer. Sven zit in elk geval heerlijk.

En mezelf nog een baan toe gedaan: de basement bewerken met waterafstotende verf. En een leuke klus voor mij, als Sven slaapt of naar school is.

Paul en Christine zijn terug in MN na een jaar in NL te zijn geweest. Geweldig om weer met ze af te spreken…

En ik ben ook al in een kaartgroep beland. Via Ann. Een keer in de maand gaat ze “euchre” spelen (?) Geen idee, maar ik zie wel. Het zijn een vrouw of 14 en ik kwam daar ook alweer een oude bekende tegen: Jolene!

Het wordt al aardig gezellig in Roseville

Tsja, september is altijd de meest stresvolle maand geweest en zo ook nu weer. Studenten doen massaal een beroep op hem, college’s voorbereiden en een klein (!) luxe probleempje wat betreft het toegekend krijgen van subsidie aanvragen. We wachten nog op de uitslag van een mega aanvraag…

Vanmorgen is er iemand geweest van een heating company. Jeff had ons hem aanbevolen en dat klikte meteen. Dingen als:”Doe het gewoon zelf, dat kun je wel. Ik wil af en toe op een avond wel langskomen met tips…” enz. Het schijnt dat Erin wel met zijn kinderen speelt als ze bij Riley is. En zo groeit ons netwerk en wordt het steeds leuker!

Toen Sven en ik Marco met een bezoekje vereerden, kwam Marco’s baas nog even om het hoekje kijken. Toen Sven hem tegemoet rende en zijn hoofd op zijn schouder legde, dachten we allebei:” Dat kan nooit kwaad…” (Ha ha)

Sven is vanmorgen voor’t eerst weer naar school geweest. Geen enkel probleem. We lieten hem achter terwijl de kinderen allemaal in een kring gingen zitten en Sven schoof lekker aan. Toen we terug kwamen zat hij in de hal op een stoel met de logopediste en het zag er allemaal heel gemoedelijk uit.

Marco en ik waren van tevoren gaan kijken tijdens de Open House. We hadden toen weer eens wat twijfels. De juf kwam erg onzeker over, het was een klas van 11 en het gebouw is niet zo uitnodigend enz. Maar, een groot voordeel is dat het een gemengde groep betreft. Een aantal kids met “special needs” (2 kids met het DS) en de rest “gewone” kids. Dat spreekt ons wel erg aan.

Hij is wel heel erg aan het meeteuten tegenwoordig en je krijgt bijna het idee dat hij alles wel begrijpt waar je over praat. Het mooiste is wel zijn act aan de telefoon, een hele stoere man is het dan

Een drukke week. Alles nieuw en wat onzeker de laatste tijd. Ze gaat alles wel aan maar met wat meer schroom. Aan het eind van de week was ze dan ook total los. Ze mocht met Riley mee naar huis en heeft daar met nog 7 andere kids hotdogs gegeten, maar bij thuiskomst vroeg ze ons of wij haar een beetje tegen zichzelf konden beschermen want ze is nu eenmaal eentje die doordraaft en nu brak haar dat wel op! Ze nam zichzelf voor om er een heel rustig weekend van te maken…

Ze heeft zichzelf het vervolg van The Naked Brothers’ Band cadeau gedaan en die is ze nu aan het analyseren…

Verder ineens druk aan het e-mailen met Lisa! Een vriendinnetje uit Hoorn.

Marco is naar haar parent information night geweest. We zijn onder de indruk van de lesstof die ze aangeboden krijgt. Dat zou toch voldoende uitdaging moeten zijn, lijkt ons (!) Ze gaan ook heel regelmatig op uitjes (field trips). 

Een goede week gehad, heeft zich voorgenomen om goed haar best te doen zodat Mr. Nelson trots op haar zal zijn. Verder horen we van haar niet zoveel over school. Ja, Thuc had beloofd met haar te zullen spelen in de pauze, maar toen ze buiten kwam speelde hij mooi met iemand anders! Daar is ze dan goed verontwaardigd over.

Zaterdag met z’n allen een paspoort voor haar geregeld. Die van haar was 2 jaar verlopen. Denk je dat een nieuw Amerikaans paspoort snel geregeld is? Tien tot twaalf weken, hetgeen betekende dat we’em met spoed moesten aanvragen!

’s Avonds met Marcus en Marieka gespeeld totdat het buiten pikdonker was.

Vandaag is de eerste schooldag van Marco en de meiden. Ik kom weer een beetje aan andere dingen toe. Iedereen blij

Warme dagen ineens. Toch weer boven de 30C.

Ben weer een kroon rijker ;-( en heb een begin gemaakt met hardlopen. Tegenwoordig mag Sven dus 2 keer mee. En wie weet, soms 2 keer op 1 dag!

Vind het heerlijk om ’s avonds nog een rondje om Como Lake te lopen. Er zijn vogels die mij nog onbekend zijn en ik zag er eens 3 otters.

We hebben een bbq gehad met Ann en Jeff. Zij hebben 3 jongens waarvan Riley nummer 2 is. Riley zit dit jaar niet bij Erin in de klas. Zo helpt Erin ons dus meestal aan de contacten. Op de State Fair kwamen we al gauw Kyomi tegen met de tweeling en Alisa en zijn toen bij elkaar gebleven. Een leuk gezin, drie meiden en hun moeder. Vader is 5 jaar geleden plotseling overleden. Moeder is Japans en de meisjes gaan zaterdags naar japanse les. Om het jaar gaat moeder met de meisjes 2 maanden naar Japan. Ze krijgt veel hulp en steun van haar schoonfamilie.

En nu nog even het laatste nieuws:

Het gaat nu echt gebeuren: we vliegen in november naar NL! Van 11 november tot en met 24 november kunnen we eindelijk weer kroketten eten, babi pangang, drop, spijkerbroeken kopen bij Miss Etam en NL’se boeken en Cd’s inslaan! Het wordt vast leuk!

Marco heeft nog een raam vervangen en loopt bijna (net als wij) naast zijn schoenen van trots. Het ziet er heel goed uit en het scheelde een dagdeel met de vorige keer. Inmiddels zijn de vergunningen binnen en kunnen we (Marco) officieel de basement gaan aanpakken.

Vandaag is het nieuwe collegejaar gestart …

Sven zit op de kermis (State Fair) in een draaimolen en zwaait heel gewichtig naar iedereen. Het is net of hij zich de enige waant, zo gewichtig zit hij daar. Ik lach me helemaal slap. En de mensen vinden het leuk en zwaaien allemaal enthousiast terug. Verder is het hem allemaal al snel te lawaaierig en dan wordt hij bang, dan klampt hij zich helemaal aan me vast.

Hij heeft een feestje gehad van Della. Zij is ook 3 geworden. Op haar feestje waren 4 kindjes met het DS. Prachtig. Della hing ondertussen voor lange tijd bij Marco op schoot.

Sven is tegenwoordig veel met Anet aan het spelen. Die gilt de hele boel bij elkaar en Sven doet dat nu ook. Tsjonge, wat een kabaal.

Hij kan zijn lol nu ook weer op, want er zijn weer schoolbussen in de straat! En garbage trucs! Sven is echt een jochie wat dat aan gaat. Heel leuk!

Erin had het eigenlijk te druk. Bij de tweeling geslapen, samen naar school om daar pas te ontdekken wie haar docent gaat worden en wie er bij haar in de klas komen te zitten… Ze heeft ook nog bij Zada gelogeerd. De hele dag op stap met Zada en Kathy en dan ook weer laat naar bed. Schoolspullen verzamelen (kopen), en de tas van vorig jaar maakt dit jaar, vanwege een nieuw imago, geen kans. En nu zeggen we: koop maar een nieuwe van je zakgeld.

Gemengde gevoelens voor het nieuwe schooljaar… De kleinste dingetjes worden heel groot. Hormonen? Ze wordt misschien groter, het leven wordt ingewikkelder…

Maar ze heeft wel zin in een reisje… Ze is al bezig met een lijstje!

Haar eerste schooldag was een groot succes. Kennelijk zijn wij niet voldoende in staat haar genoeg uitdaging te bieden wat haar klasgenoten en docent(en) wel kunnen door haar domweg “school” aan te bieden.

Terwijl we met de docente van Erin in gesprek waren, sloot Anet zich op in Erin’s locker (!)

Het is er eentje. Doorgaans hebben we er geen kind aan, maar ze heeft wel toezicht nodig. Ze haalt af en toe gevaarlijke stunts uit, zoals met een bijennest spelen of met dode salamanders (een nadeel van de ramen beneden, de beestjes kunnen er niet meer uit, als ze er in vallen).

Anet vroeg zich vanmorgen af waarom ze op moest schieten: was dit haar eerste schooldag of gingen we nu naar NL?

We hadden een bbq en aan het eind ervan gaf ze Louie (Riley’s broertje) haar telefoonnummer (mijn cell#), Louie was de hemel te rijk.

Twee keer met Anet en Sven op een avond naar Como Lake gegaan. Anet met skeelers helemaal om het meer ge-skeelered. En geen enkele wanklank.

Gisteravond haar tas ingepakt voor school en na een wat nukkig begin (even wennen) gaat ze toch wel weer heel vrolijk weg. Stond dus ook als eerste bij de bushalte.

En inmiddels heeft ze haar eerste schooldag er op zitten. Ze kwam vrolijk thuis, maar mopperde een beetje op Mr. Nelson, hij had haar wakker gemaakt tijdens haar middagdutje (!)