brusjes
Staan we te wachten op de bus, valt’ie vlak voordat de bus de hoek om komt. Arm kereltje. Later met de juf gebeld. We waren het roerend met elkaar eens, het is een heerlijk jongetje. Hij wil zelfstandig zijn de laatste tijd. Zelf de auto uitklimmen, niet meer aan de hand (zeker niet met de juf). Op school was hij nog tegen de deur aangelopen, dus hij ziet er met 2 valpartijen op 1 dag weer even heel fraai uit. De grootste vrees momenteel is het weglopen van hem. Hiervan zei juf ook:”Hij loopt zo met iedereen mee. Je steekt een hand uit en daar gaat’ie. Zo goed van vertrouwen.
Thuis stapt hij lekker rond. Boekjes lezen, hij trekt je aandacht en weet ons duidelijk te maken dat hij graag wil dat je naast hem komt zitten op de grond om samen te lezen. De meisjes hebben 2 glijbaantjes voor de trampoline gezet. Bij de een gaat hij via een trappetje naar boven en van de ander glijdt hij weer naar beneden. Hij kan zich helemaal zelf redden.
Zelf eten gaat best aardig tegenwoordig. Maar zodra er tumult aan tafel is, vliegt zijn bord tegen de muur. Daar kan hij nog niet goed mee omgaan…
Leave a Reply