Amerikaanse Nederlander

Toen ik zei dat ik van strategie verandert was, was ik al gebeld door het NWYFS, een instantie dat zich voornamelijk bezig houdt met het welzijn van jongeren en gezinnen uit de community. Ik had gesolliciteerd op de functie van “shift leader” en zag zelf ook wel aardig wat raakvlakken met mijn werkverleden.

Het gesprek ging best aardig, gezien de taalbarriere en de periode die er inmiddels ligt tussen mijn werkverleden en waar ik nu ben. Toch wordt hier het vrijwilligerswerk ook als volwaardig mee geteld. Het feit dat ik een parent-to-parent volunteer ben bij de Down Stichting is heel waardevol op mijn cv. Na een uur legden we de uren bij elkaar en jammer genoeg zou het heel ingewikkeld worden. Elke dag pas na half 4 beginnen en ook de zaterdag werken, voor niet echt veel geld. Dat gaat niet lukken. Ik word nog officieel gebeld, maar we waren er allebei wel over eens dat deze baan gecombineerd met een gezinsleven haast niet kan.

Toch houden ze mijn cv en was ook hier het vertrouwen groot in het vinden van een passende baan in de hulpverlening met mijn cv. We blijven zoeken en dat geeft mij momenteel eigenlijk al voldoende voldoening.

No Comments »

In totaal 2 keer gevoetbald en nu is het helaas alweer afgelopen. In de lente gaan ze weer verder. Leuk voor Marco om deel uit te maken van een voetbal team.

Een artikel geschreven waar hij complimenten voor kreeg van de hotshot uit Sociale Psychologie land. Super, dat kan je dag maken!

De basement blijft het grote project, maar het gaat gestaag en Marco beleeft er nog altijd veel lol aan. De heating-specialist is spontaan langs geweest. Die is een paar uur gebleven om te helpen. Hij is een vriend van Ann en Jeff en vindt het leuk om te helpen. Hij heeft echter wel een eigen zaak… en een gezin (het was namelijk zaterdag!) En hij vraagt er niks voor, gratis inclusief materiaal! Nou ja!

No Comments »

Een oudergesprek gehad met de juf. En hoewel de juf niet zoveel meer toe te voegen had aan wat ik al wist, was het wel aardig. Sven is heel makkelijk in de klas en heel gezellig. Hij houdt van zingen, dansen en muziek maken en doet ook aardig wat gebaren, waar deze nieuwe groep juffen nog niet zoveel mee kan, jammer genoeg.

Toen Erin met veel overgave nieste, reageerde Sven verrassend genoeg met :”(You) okay?”

Wat een lol, dat kind. Natuurlijk zijn er ook genoeg momenten dat het lastig kan zijn (als hij voor de tiende achtereenvolgende keer op de ovendeur gaat zitten), maar wat hebben we een lol aan hem. Al zijn gekke bekken, al zijn lieve gebaartjes. Hoewel het zo moeilijk onder woorden is te brengen wat het nu precies is, blijft staan dat Sven (en alle andere kindjes met DS) iets extra’s toevoegen. Als ik er ooit achter kom wat het is, schrijf ik het op. Nu zitten Marco en ik alleen nog maar naar Sven te staren tijdens het eten en smelten we van binnen. Hij is een cadeautje en ik zou het voor geen goud meer anders willen.

No Comments »

Erin doet mee met een onderzoek vanuit de universiteit naar het eetgedrag van kinderen tijdens de lunch op school. Samen met nog tig anderen zit ze af en toe aan een aparte tafel en dan worden ze op de video gezet. Ze verdient er ook nog een cadeaubon mee.

Verder zijn we naar de brillenzaak in de stad geweest (ik was er zelf niet meer geweest sinds de brug instortte, maar nu blijken er zelfs handiger wegen naar de stad te lijden, ha ha). Erin haar bril brak op een avond spontaan in tweeen. Nu wordt er een nieuwe besteld, maar uiteraard precies dezelfde. Met Erin haar nieuwe image, past rood niet meer zo goed, dus hopelijk zijn ze aardig en sturen ze nu een blauwe (!)

Op zoek naar een winterjas en uiteindelijk bij Target eentje gehaald. Bij de jongens, natuurlijk. We hebben nu als strategie: we hangen’em een week in het halletje, zodat we er elke dag even naar kijken. Als’ie na een week nog mooi is, houden we’em, anders gaat’ie terug. Erin kan wat wispelturig zijn met nieuwe aankopen.

Ze heeft een gameboy van Alex over kunnen kopen en met Riley zijn we aan “Kolonisten” begonnen. Erin en Riley hadden het spel erg snel door, het is erg leuk.

No Comments »

Anet is voor het eerst bij de Girls Scouts geweest. Toen we haar kwamen halen, verdween ze binnen een tel met Sven. Hup, naar buiten, Sven op de schommel… Alle andere meiden waren een dansje aan het oefenen. En ik vraag mij weer eens af in hoeverre Anet “volgt”. Hoewel we vanuit school geen klachten horen, vernemen we nog wel eens dat zij puur haar eigen gangetje gaat. Ik moet dan altijd weer even denken hoe Anet met 2 jaar (speen in de mond) volledig haar eigen K3 dansje deed, terwijl honderden anderen diegenen op het toneel nadeden. En hoe Erin ook haar best deed, Anet was niet over te halen… Anet is haar eigen baas.

We zijn naar de kindertandarts geweest, om het vierde tandje te laten trekken. We hebben haar van tevoren niet nadrukkelijk verteld wat er ging gebeuren. We brabbelden iets over “een beugel”, en dat stelde haar gerust. Het was snel achter de rug, terwijl ze even in een roesje werd gebracht. Ze wilde zelfs wel naar school. Heerlijk om de schoolnurse te kennen, kun je gewoon even overleggen. Later Anet toch even iets eerder opgehaald. Kennelijk moet je als ouder schriftelijk toestemming geven aan de nurse om de kinderen tylenol te geven. We hebben Tylenol gekocht met Erin en Anet hun naam erop en nu is de nurse bevoegd om ze eentje te geven indien nodig.

Verder lijkt het alsof Anet echt een beetje doof is… Hier maar weer even werk van maken.

No Comments »

      Buddy Walk

No Comments »

Tsjonge jonge, wij hebben al handschoenen gedragen, maar vandaag was het boven de 30C !! Het is nu avond en nog steeds rond de 25C. Ongelooflijk! Hopen dat het met de Buddy Walk ook lekker is, droog in elk geval. De bladeren aan de bomen zijn druk aan het verkleuren en met de wind, zijn ze ook snel van de boom gewaaid. Dit weekend en het volgend trekken veel Minnesotans naar het Noorden om daar de Indian Summer te bewonderen.

Deze week ons deck bewerkt. Het was een gokje, het verven… Want ‘s nachts begon het te onweren en plenzen, dus alle verf is er weer af ;-(

Inmiddels ben ik qua solliciteren van strategie veranderd. Ik solliciteer nu puur op banen waarin ik ervaring heb, terug naar het maatschappelijk werk dus…

Marco en ik hebben samen de ouderavond bijgewoond. Alle kids naar Ann, die vindt dat wel gezellig, het huis vol jong grut. Deze ouderavonden zijn zoals gewoonlijk een groot succes. Mr. Nelson lacht zachtjes om het typetje Anet (vorig jaar had hij Erin in de klas). Hij begon met een hele interessante waarneming: deze kinderen konden niet meer van elkaar verschillen… how do they get along?

No Comments »

Voorhoofdholte ontsteking dus. Vervelend, maar gelukkig goed te behandelen. Hadden we dat maar wat eerder geweten… Nu dus aan de anti biotica en dat slaat altijd snel aan.

Hij is begonnen met voetballen. Bepaald niet kinderachtig: zonder scheenbeschermers mag hij niet spelen! Met scheidsrechters en alles daarbij. Voetbal is een grote hobby van Marco, dus hij kan zijn lol weer op. Hij speelt met Angus.

No Comments »

Staan we te wachten op de bus, valt’ie vlak voordat de bus de hoek om komt. Arm kereltje. Later met de juf gebeld. We waren het roerend met elkaar eens, het is een heerlijk jongetje. Hij wil zelfstandig zijn de laatste tijd. Zelf de auto uitklimmen, niet meer aan de hand (zeker niet met de juf). Op school was hij nog tegen de deur aangelopen, dus hij ziet er met 2 valpartijen op 1 dag weer even heel fraai uit. De grootste vrees momenteel is het weglopen van hem. Hiervan zei juf ook:”Hij loopt zo met iedereen mee. Je steekt een hand uit en daar gaat’ie. Zo goed van vertrouwen.

Thuis stapt hij lekker rond. Boekjes lezen, hij trekt je aandacht en weet ons duidelijk te maken dat hij graag wil dat je naast hem komt zitten op de grond om samen te lezen. De meisjes hebben 2 glijbaantjes voor de trampoline gezet. Bij de een gaat hij via een trappetje naar boven en van de ander glijdt hij weer naar beneden. Hij kan zich helemaal zelf redden.

Zelf eten gaat best aardig tegenwoordig. Maar zodra er tumult aan tafel is, vliegt zijn bord tegen de muur. Daar kan hij nog niet goed mee omgaan…

No Comments »

De juf van Anet, Ms. Olson gaat zich ontfermen over de emotionele kant van de kinderen die in het GATE programma zitten. Zo is het cirkeltje rond. Mr. Nelson was onder de indruk, hoeveel Erin was gegroeid de afgelopen zomer…

Erin heeft Ms. Cleary, een wat oudere, stevige juf, die van wanten weet. Inmiddels hebben wij ontdekt dat ook deze juf een zwak heeft voor Erin. Ze wil eigenlijk alles eruit halen wat er in zit, uiteraard alles in het belang van Erin en met haar medewerking. Erin kreeg een soort tussenevalutie (van de afgelopen maand!) en dat was weer verbluffend. Op sommige vakken zit ze al een en soms 2 klassen hoger. En het wonderlijkste: haar vocabulaire, daarmee scoort ze het hoogst. Dit is dus een 9 jarig meisje, dat 3 jaar terug nog in Nl woonde en toen alleen nog maar Nl’s sprak! Ze zit met typen naast een ander wonder, zodat ze elkaar kunnen uitdagen. En als je dat als haar ouder zijnde, allemaal hoort, dan val je toch van je stoel?

Vandaag begon GEM (Girls Ecxell in Math). Erin had aanvankelijk gesputterd, maar we hebben samen formulieren ingevuld enz. Dus toen ze vanmorgen zou gaan en ze wilde niet, was het even lastig. Ze ging, en Ms. Cleary zei later dat ze blij was dat Erin gekomen was, want ze had er even een hard hoofd in gehad. Want wat bleek? Erin had een reuze tijd gehad. En dat schijnt momenteel een beetje bij haar te horen: toch een beetje bang dat het om competitie gaat en wat als ze niet de beste is? En daar ging het geenszins over. Op spelenderwijs kennis maken met wiskunde, het was erg leuk geweest en Erin had genoten.

Ze trok op met Audrey (haar broerje Peter heeft DS) en daar is ze vanmiddag dus gebleven. Super, hoe alles tegenwoordig lijkt samen te vallen. Morgen ontmoeten we hen weer met de Buddy Walk.

No Comments »