Amerikaanse Nederlander

De ouderavond van Anet, daar gaan wij met veel plezier naartoe. Ze is zo enorm onafhankelijk. Tegenwoordig gaat ze stiekem op school nog een keer ontbijten. Ze is zich niet bewust dat wij daar voor betalen!

Haar kledingkeuze is van haar, daar komen wij niet aan. Zij voelt zich lekker bij haar keuze en kennelijk boeit het haar geen zier wat een ander ervan vindt. Mr. Nelson kan zich er erg om vermaken. En daar vermaken wij ons op onze beurt weer om.

Toen Ms. Olson (de juf van lezen en rekenen) een stukje tekst van Anet voorlas over iemand die zij interessant vond, bracht ze Mr. Nelson erg in verlegenheid. Hij was niet voorbereid op zoveel openheid. Anet is ons jaren ’60 kind, ze heeft oog voor bloemen en ze houdt van iedereen, inclusief de natuur. Mr. Nelson op zijn beurt, vertelde dat de gymleraar eens had gevraagd aan Anet of zij zich wat wilde ontfermen over een jongetje uit haar klas. Dat heeft ze heel serieus genomen en ze doet dit eigenlijk nog steeds. Het jongetje bloeit hierdoor helemaal op. Wij hebben nog nooit iets gehoord over dit jongetje, dat doet ze dus, zonder dat wij het weten…

De denkstijl van Anet lijkt “anders”, waardoor ze soms verrassend uit de hoek kan komen. Ze is een kei in patronen. Ooit had ze Mr. Nelson onbedoeld voor het blok gezet, voor de klas. Leuk, die anecdotes.

Anet is op de schoolfoto geweest. De avond ervoor hadden we samen bepaald wat ze aan zou trekken. Dat ging gelukkig heel goed! Ze zag er leuk uit

Consternatie op het parkeerterein: men was massaal aan het zoeken naar een verdwaalde wasbeer. Deze was kennelijk een winkel binnengelopen. En ik… zag’em maar steeds niet!! Balen! Terwijl ik er bijna overheen moet zijn gereden!

Op Brimhall was er de Bookfair in de schoolbibliotheek, een week lang kunnen kinderen boeken kopen, een bepaalde opbrengst gaat naar de school. Ik heb nog een ochtend boeken verkocht, wat een leuke school!

Inmiddels is ook de workshop van de U of MN geweest. Er waren veel mensen op afgekomen waaronder een heel aantal uit het buitenland. Allemaal op zoek naar hun weg in de Twin Cities en een baan. Met de lange winters in Minnesota is het noodzakelijk om wel iets te doen te hebben, anders zijn er (te) veel dagen dat je de deur niet uitkomt. Ik heb eindelijk mijn contactpersoon ontmoet en heb door de workshop nog weer andere tips opgedaan, waar te kijken en hoe te handelen. Maar, eigenlijk weten we het wel, het toverwoord is overal hetzelfde: netwerken. Ik heb weer even energie opgedaan en ga er weer tegenaan. Het vertrouwen is er ook en door te solliciteren leer ik al aardig wat instanties kennen en wil ik mijn cv ook alweer aanpassen door een uitgebreide(re) Engelse vocabulaire.

We hebben (of eigenlijk zouden) gegeten bij Ann en Jeff ( de ouders van Riley). Maar we waren er nog geen 5 minuten en toen viel Louie (5) uit de boom nadat hij indruk wilde maken op Anet. Een dikke (bloed) lip en geen herinneringen aan de valpartij… Hij begon wartaal uit te slaan, waardoor wij aanboden op te passen zodat Ann en Jeff met hem naar de ER konden gaan. Dat was een heel gul aanbod: ze vertrokken om 18.00, maar waren pas om 23.15 weer terug! Na een heel aantal rontgenfoto’s, bleek gelukkig dat er niets beschadigd was aan zijn wervels, maar hij heeft wel een hersenschudding.

En inmiddels vallen de bladeren van de bomen. De bomen zijn prachtig van kleur. Alle verschillende kleuren rood en geel. Vandaag is een trieste dag, maar morgen wordt het weer stralend weer en dan is het extra mooi!

Marco is wat grieperig geweest, misschien ook wat (veel) stof ingeademd hier en daar in de basement (!) en daardoor even uit de running. Nou, na die grant van 1,1 miljoen, mag het even hoor! De laatste grant van die omvang die zijn departement binnenhaalde was 20 jaar geleden! Het is nog steeds een superprestatie.

Maar inmiddels heeft hij de draad weer opgepakt. Hij geeft weer les, en heeft het verwarmingssysteem in de basement helemaal vervangen. Een volgende klus staat alweer te popelen.

En, niet vergeten, ook de contacten met NL zijn gelegd (UVA). Want we gaan tenslotte met Marco mee en het is niet alleen maar een vakantie!

Zijn juf zei dat hij zo populair is in het gebouw, iedereen kent hem. Ja, dat heb je met dat joch. Zo leergierig en meegaand. Stapt frank en vrij op iedereen af en steelt alle harten.

Eeuwig zonde (en voor mij onbegrijpelijk) dat 85% van de vrouwen (en hun partner naar ik aanneem) haar zwangerschap afbreekt als ze ontdekt dat ze in verwachting is van een kindje met het DS. Wat leren we een hoop van de ongeremdheid van deze kids, hun plezier in het leven ook al moeten ze na hun geboorte vaak al zoveel gezondsheidsproblemen doorstaan. Maar vergis je niet: ook Sven heeft zijn voorkeur en zijn nukken: geen groene groenten willen eten, ’s avonds niet naar bed willen (zijn zusjes op hun hoofd slaan met drumstokjes). En weglopen is momenteel de grootste zorg. Hij krijgt op school de deur open en hij is zo enorm snel! En van gevaar heeft Sven nog echt geen weet.

Maar hij blijft onze grootste knuffel. Als er iemand verdrietig is, staat Sven vooraan om te troosten. En niemand zal dat mooie menneke afwijzen!

Erin ging naar de informatie avond van de girls’ scouts. Toen ze hoorde dat er misschien genaaid ging worden, wilde ze niet meer heen. Nu denkt ze er toch nog even over na…

In Riley heeft ze een serieuze vriend gevonden, een maatje. Met z’n tweetjes vormen ze echt een team. Leuk om te zien. Samen gaan ze skateboarden. Riley zit op ijshockey en dat zou Erin ook wel willen.

Erin heeft Disney channel ontdekt op onze nieuwe televisie en kijkt nu naar haar favoriete programma’s: Zack and Cody, Hannah Montana en Cory in the House. Tamelijk onschuldig, gelukkig.

Ze wordt lang en wat slungelig, een beetje onverschillig en wat lui… hmmm… Maar ze bleek wel het snelste meisje van haar klas te zijn. Waarom waren we niet verbaast? 

Erin had een bestelling gedaan bij oma en die is in de naaimachine geklommen: een prachtig prinsenpak was het resultaat. Laat Halloween maar komen! 

Er was een informatie avond van de “girls’ scouts”, en Anet wilde wel heen. Ze staat op de lijst en zij is van de winter weer verzekerd van bezigheden naast school. Niet gehinderd door een nat pak, schoof ze lekker aan en begon te knutselen.

Anet staat ’s morgens als eerste bij de bushalte. Ze zit vol goede voornemens die wij alleen maar toejuichen.

Toen Louie uit de boom viel, waren we allemaal afhankelijk van Anet haar verhaal… Gelukkig zei Louie later zelf ook dat hij stoer wilde doen voor Anet (!)

Anet gaat wel eens mee met Marco als hij in het weekend gaat werken. En dat vooral omdat ze dan samen gaan lunchen bij “Noodles and Company”.