Amerikaanse Nederlander

Sven heeft het geweldig gedaan in het vliegtuig en in NL. Van het tijdverschil had hij niet echt veel last, leek het. Hij heeft voornamelijk veel tijd met opa en oma doorgebracht en dat was voor alle partijen helemaal goed. Hij heeft een keer gezwommen, door de stad gelopen, gewandeld, naar Ballorig geweest enz.

Toen we aankwamen in MN, nam Erin hem onder haar hoede. Hij viel voor een enorm raam, waar allemaal mensen zaten te wachten. Erin raapte hem op en hij begon enthousiast te zwaaien. Zonder een uitzondering zwaaide iedereen terug, tot groot vermaak van alle mensen die achter ons liepen.

Nu heeft Sven wel last van het tijdverschil…