Amerikaanse Nederlander

“So”, zegt’ie als we weer in huis staan. Klinkt als:”Dat hebben we ook maar weer gehad!”

Op de laatste dag van de antibiotica (zaterdag natuurlijk weer) toch maar weer even met hem naar de Urgent Care. Hoesten, benauwd, erg snotterig, slecht slapen enz. Maar, zijn luchtwegen waren helemaal schoon, hij had de griep. Arm kind, eigenlijk dus al een maand niet fit. Sven geeft het niet aan, wijst niet naar zijn buik of keel, waar het ook maar zeer doet, waardoor je altijd een beetje zelf moet inschatten of en wat er is.

Hij is wel naar school geweest en komt daar stralend weer vandaan. Andere kinderen doen het woord voor hem, dat is wel grappig.

Hij heeft nieuwe schoenen, maar met klitteband. Die doet hij natuurlijk uit in de auto. Dus daar zit’ie dan: dikke winterjas, muts op, sjaal om en blote voetjes, luidkeels te zingen.