Amerikaanse Nederlander

Druk geweest met het invoeren van Girls Scouts cookies bestellingen. Ongelooflijk wat sommige meiden hebben verkocht.

Het is weer superkoud in MN. Temperaturen van -40C en het advies om binnen te blijven.

Kreeg telefoon van het School District. Ik ben gevraagd om een week in maart bij Sven in de klas de assistent juf te vervangen. Leuk! En daarnaast nog een extra dag op een andere klas. Moet ik nog gauw even een test doen via internet, dan ben ik een “gediplomeerde” docente voor het speciaal onderwijs!

In de oudergroep van de DSAMN zijn 3 kindjes in de publiciteit terecht gekomen voor verschillende doeleinden, met grote foto’s staan ze afgebeeld in o.m.: Target, The Mall of America en… Pro Life.

Sven heeft zijn bril weer helemaal aan gort gebogen… Net nieuw! De opticien deed er zijn best voor. Na een rondje in de Mall, kon ik er weer heen… De opticien was “not amused”…

Op school ging Sven even mee met Erin. Ik ging met Anet mee. Toen ik weer aan kwam lopen was het ineens doodstil op de gangen. Sven zat mooi tussen alle 4th graders in met potlood en papier. Ik verontschuldigde me tegenover de juf, maar die vond het geweldig. Ze schijnt ook een groot fan van Sven te zijn (en wie niet?). De kinderen hadden zich erg vermaakt en Ms. Cleary vertelde mij heel blij wat Sven allemaal gedaan had in de tussentijd. En terwijl de klas zich opmaakte voor een nieuwe dag, mocht Erin Sven uitgeleide doen.

Sven is over zijn middagslaapjes heen en dat is even wennen. Hij laat zich redelijk rustig naar bed brengen en ook wel instoppen, maar zodra ik wegsluip… begint het feest! Het geeft weer een heel andere dimensie aan de dag.

Met Girls Scouts was het haar beurt om een onderwerp te kiezen. Ze heeft niet erg veel aan voorbereiding gedaan. Ik ging mee. Snowboarden was haar thema, dus even creatief met plaksel en papier en toen Twister (!?) Had er niets mee te maken, maar was toch leuk

Zaterdagavond met ons alleen, film gekeken “HOOT”, en laat naar bed. Vandaag had ze een beetje de blues, zei ze. Zondagblues??

Anet heeft een nachtje bij Henriet gelogeerd. Ze telde de dagen af en eindelijk… Het was heel gezellig geweest. Henriet had zich verbaasd over hoe goed Anet kon lezen, in het Nederlands! Dat komt vast door al die Suske’s en Wiske’s Ze hadden samen sieraden gemaakt en pannenkoeken gegeten. Die Henriet, een supertante voor onze meiden!

Van Mr. Nelson kreeg ik te horen dat Anet zich beter lijkt te kunnen concentreren dan een tijdje terug. Terwijl Anet voorheen eigenlijk alleen maar zo snel mogelijk klaar wilde zijn met haar opdrachten, is ze nu wat meer gericht op kwaliteit in plaats van kwantiteit.

We zijn nog steeds met grote regelmaat dingen kwijt en af en toe duikt er ineens wat op, wat niemand van ons herkent… ahem…

Hier kun je nog even luisteren naar hetgeen Marco te zeggen had op de Nederlandse radio:

http://www.nos.nl/nosjournaal/beeld_en_geluid/

Ik werd vanmorgen benaderd door het programma “Met het oog op morgen” van de NOS. Deze meneer had onze gegevens kennelijk weten te traceren via het stukje dat ik ooit schreef voor de Wereldomroep. Super! Hij vroeg of hij Marco of mij mag interviewen aan het eind van de middag (MN tijd). Ze willen graag iemand specifiek uit de staat MN horen over de stand van de verkiezingen hier en over Super Tuesday.

Ik ben er vanmiddag niet, maar Marco is thuis. Dus:

het programma is van 23.00-24.00 en Marco wordt rond 23.30 gebeld (radio 1, Nederlandse tijd)

Zingen in het internationale koor, labels plakken bij de DSAMN, yoga, tandarts en oogarts, Erin baseball en Anet voetbal, allemaal registraties voor de zomer, koekjes verkopen en de “orders” invoeren, allemaal leuke dingen.

De “dinner for Dutch Ladies” is geweest. Hartstikke leuk, nu lekker dichtbij. Een dynamische groep, er zijn weer nieuwe dames en anderen zijn terug naar Nederland of elders. Veel stelletjes zijn werkzaam bij Stork of Cargill en daardoor vaak tijdelijk in Minnesota.

Uit geweest met Ann en Heidi. De film “Juno” gezien. Gemaakt door iemand uit MN en het speelt zich ook af in MN. Ontzettend leuke film, een combi van drama en comedie. Tot mijn verbazing was Ann aan het eind in tranen. We hebben vervolgens nog wat gedronken. Super!

Vandaag een slag in de rondte gereden, en even blijven hangen bij Jolene en later bij Ann. Leuke dagen!

Weer een subsidie binnen gehaald! Hij wordt Mr. Grant genoemd op zijn werk.

Hij heeft eindelijk het gevoel dat hij zijn “workload” ietwat onder controle heeft en dat kan alleen maar heel goed voelen!

Druk bezig met het uitvogelen van electriciteits netwerk in ons huis. Hoeveel groepen moeten er nog bijkomen, waar enz. Onderweg repareert hij nog het een en ander en dat geeft heel veel voldoening! We hebben straks een nieuw huis!

Sven zette zijn bord op zijn hoofd en … het bleef zitten! Dat was geen goed teken… honing inderdaad!

Hij heeft geen zin in jas en schoenen en dat is tegenwoordig een gevecht. Evenals tanden poetsen. Het wordt duidelijker dat dingen moeilijker worden naarmate Sven ouder wordt.

Ik heb met zijn juf en Sven de Batelle test gedaan. Een enorme vragenlijst om een inschatting te kunnen maken waar hij is. Soms kijkt hij me zo ondeugend aan dat het moeilijk is in te schatten of hij nu een loopje met me neemt of dat hij mij echt niet begrijpt. Het is wel een enorme grapjas en hij vindt het ook geweldig als mensen om hem lachen. Zijn buschauffeur vroeg laatst hoe oud hij was. Sven is namelijk de enige die heel uitbundig afscheid neemt van de buschauffeur als de bus bij school aankomt. Er zijn 2 kinderen in zijn klas die met Sven sterk op elkaar reageren met herkenning en blijdschap als ze elkaar weer zien. En op het Community Center… kennen ze Sven allemaal!

Er was weer een oudergroep van het DSAMN. Opnieuw leven ingeblazen door een docent van Brimhall school. Daar is het programma I Shine (waar zij doceert en Erin regelmatig binnenloopt om te helpen). Ironisch genoeg kreeg zijzelf een kindje met het DS en … dat is toch anders Ze is redelijk lang thuis geweest, maar gaat nu in volle kracht vooruit. De kans is heel groot dat Sven over 2 jaar bij haar in de groep terecht zal komen.

Erin heeft zich speciaal voor mij weer opgegeven bij het International Choir, dus vanaf nu zijn we weer elke woensdagochtend vroeg aan het zingen op school!

Ze heeft zich officieel opgegeven voor baseball deze zomer en zit al bij Riley in de groep en een groot aantal andere jongens, die ze wel kent. Dit had de vader van Calvin alvast verklapt. Hij is de assisstant coach.

Verder wil ze haar haar weer laten groeien, want ze is het een beetje zat dat veel mensen denken dat ze een jongen is. Het gaat natuurlijk niet snel genoeg!

Ze is weer naar GEM geweest en dat vindt ze nu erg leuk. Audrey is er ook en tussen die 2 klikt het ook goed. Ze is ’s avonds bij Audrey blijven slapen. Broer Peter (6) heeft het DS en zus Ellie (15) heeft vorige week opgepast. Dan is er ook nog Grace (13), het is er altijd zoete inval.

En vanmiddag spontaan weer even bij Riley gespeeld. Maar ze is moe, kon het piepen van de telefoon niet negeren, reageerde allergisch op de kat en kan de gedachte dat Brian en Laura niet meer bij elkaar zijn eigenlijk niet verdragen… Het raakt haar erg diep, alsof wij het zijn die gaan scheiden.