Amerikaanse Nederlander

Wat zitten spelen met de lay out van de weblog, zoals sommigen zullen hebben gemerkt. Ik had er geen idee van hoe vaak deze weblog werd bezocht, maar Marco is het eens gaan uitzoeken en we sloegen stijl achterover. Elke dag gemiddeld 300 keer!! En dat zijn mensen van over de hele wereld. Indrukwekkend. Stel dat ze allemaal een berichtje achterlieten, ha ha…

Met Ann naar Como Zoo geweest. Ze had al eens gemeld dat ze daar graag heen gaat: “to smell the mud”. Heerlijk gekletst en gelachen. De taalbarriere blijft en ik vind het enorm vervelend. Er is niets aan te doen.

Ik heb de hele week (op 1 dag na) hard gelopen en voel me helemaal fit! Als je hier naar de huisarts gaat (1 keer per jaar krijg je van de verzekering een “physical” vergoed), dan vraagt ze je ook hoeveel je aan sport doet. Toen ik heel trots “2 keer in de week yoga” zei, vond ze dat niet genoeg. Er moet minimaal nog iets bij waar je hartslag van stijgt Ik begin het nu te begrijpen!

Een etentje bij Laura, “Women Only”, gezellig. Erin ook mee (die is tenslotte ook vrouw!), maar die reageerde al snel allergisch op de kat. Bingo night op school, altijd leuk voor de kids! En toen nog een “Girl Scout cookie sale” in de Mall. We blijven lekker bezig!

En om het verhaal af te maken een reuze uitsmijter: er komt weer een halve meter sneeuw!!

No Comments »

Er dreigt weer een grote subsidie te worden binnen gehaald. Mr. Grant, is Marco’s bijnaam tegenwoordig. Ditmaal terug naar de AIDS wereld, daar waar hij zich erg thuisvoelt!

No Comments »

Een Parent Group van de DSAMN. Kathleen, de directrice, kwam haar verhaal doen. Ze vertelde over haar zoon van 29 (met DS) en dochter van 30. Het was ontzettend mooi, indrukwekkend en zeer zeker hoopvol voor veel ouders van jonge kids met het DS. Haar zoon woont sinds kort op zichzelf, nadat hij eerst een aantal jaren met een vriend (met het DS) had samen gewoond. Wat me onder andere is bijgebleven is dat ze vertelde dat haar dochter in het Gifted and Talented programma zat op school en de ander in het speciaal onderwijs, maar als je haar vroeg met wie ze nu het meest te stellen had gehad in hun kinderjaren, dan was het haar dochter. Heel grappig eigenlijk, omdat de focus altijd zo ligt op het kind met speciale zorg.

Sven kon zitten toen hij 1 jaar werd, Sven ging lopen toen hij 2 ½ was, Sven begint nu hij bijna 4 is een beetje te praten, maar hij kan zich met gebaren verstaanbaar maken. Sven begrijpt veel dingen nog niet die een ander kind van zijn leeftijd wel begrijpt. Zijn ontwikkeling is langzamer, maar oh wat is hij gauw tevreden. Ga even bij hem zitten, ga een liedje zingen, even knuffelen, een boekje lezen.

Er wordt erg geprobeerd om het DS bespreekbaar te maken in de medische wereld, waar vaak genoeg nog altijd zo lomp met ouders wordt omgesprongen. Deze kids zijn individuen en ze zijn prachtig! Ze kunnen veel meer dan men denkt. Het is schrikbarend hoeveel stelletjes de zwangerschap afbreken uit onwetenheid. Binnenkort gaat er info naar gyneacologen bijvoorbeeld. En schrijnend is het als de DSAMN later terughoort van vrouwen die de zwangerschap afbraken en daar spijt van kregen toen ze er meer van het DS wisten. En wij vinden dat men in MN al zo ontzettend ver is op het gebied van integratie. Er staan 200 gezinnen op de wachtlijst bij een adoptieburo die oh zo graag een kindje willen adopteren met het DS, ongelooflijk he?! Een adoptie ouder van de groep is toevallig deze week gevraagd om te komen spreken op de Universiteit, de afdeling genetica. En zo dragen wij allemaal ons steentje bij om de maatschappij te informeren over het DS.

De Nederlandse titel is Gebroken Licht (The Memory Keeper’s Daughter). Het boek is verfilmd. Binnenkort komt hij hier op tv. Een aanrader!

Erin wilde Sven (weer) mee naar de klas hebben. Ze droeg hem de lange gang door, want de kids vlogen links en rechts op hem af, zo erg dat alle docenten ook de klassen uitholden om te kijken wat er aan de hand was. Het was Sven! Erin droeg hem en de juf kwam er vlak achteraan. Ik daar weer achter, het zal een hilarisch gezicht zijn geweest.

No Comments »

Ze gaat nu geregeld met Marco mee naar de YMCA om te rennen. Ik geloof dat het haar erg goed doet. Wat korte broeken op de kop getikt, nog altijd van de jongensafdeling, maar langzamerhand gaat ze weer wat overstag. Ze laat haar haar groeien, ik mocht het van de week weer bijknippen. Ze begint er echt van te balen dat mensen haar voor een jongetje aanzien en zegt er nu ook wat van.

De trombone gaat het worden. We gaan het proberen en zien wel. Het zal in elk geval goed voor d’r zijn om een soort van “commitment” te ervaren.

Het concert van de 4th grade was geweldig. Wat mooi. Wat een talenten! Echt geweldig om die er uit te mogen halen en in het zonnetje te zetten. Grote bewondering! Erin zong en danste vol overgave. Ondertussen hield ze alles in de gaten. Zat heel lekker in d’r vel. Met nog 3 anderen mocht ze bloemen overhandigen aan het eind. Ze mag wel graag in het middelpunt staan, al is ze zich ook erg bewust van alle ogen die op haar gericht zijn. Heel knap!

No Comments »

Anet zet ons huis per ongeluk nog eens in de brand. Zo verstrooid kan ze zijn. Met andere woorden, ze heeft nog behoorlijk toezicht nodig, want zo nu en dan bedenkt ze vreemde dingen, die bovendien gevaarlijk zijn!

Toen we bij het concert van Erin waren, zat ik weer niet op te letten (preoccupied) en daar zat ze: bevlekt zomerjurkje (want ze moest nog even met mooie kleren in de modder spelen!), een rugzakje met een blok hout erin, een kapotte zaklantaarn en een blikje, en op haar hoofd een pet van Sesamstraat.

Een mooi vlindertje. Maar zoals opa al opmerkte: ze heeft meer in de gaten dan je denkt!

No Comments »

Gewerkt! Heerlijk om weer even iets anders te doen. Het ging heel goed en ook het feit dat ik bij Sven was, werkte prima. Sven zocht me af en toe op, maar niet overmatig. Af en toe hoorde ik ”Babaaaa” en dan keek hij me stralend aan. Hij heeft nog een ochtend met Ann in de Target “powerbagels” gegeten. De hele familie van Riley is nu verslaafd aan de power bagels.

Verder sneeuw!! Veeeeeel sneeuw!! Een halve meter of zo. Echt belachelijk! We hadden een “Easter Bunny” in de sneeuw kunnen maken, in plaats van een sneeuwpop…

En euchre. Geweldig! Ik heb me laten rijden en dat was maar goed ook Heerlijk gezellig met zo’n 8 ladies, voor iedereen een heilig avondje.

No Comments »

Marco hoefde deze week geen les te geven, dus had hij zeeen van tijd… dus niet he! Dat denken we dan! Alle achterstallige klussen moesten worden aangepakt. En de rest. Op mijn euchre-night kon hij dit keer echt niet overwerken! Dus toog hij vrijdagochtend nog heen met Anet. Ook nog met een field trip van Erin meegeweest, de MN Zoo. Hij had een leuke groep met kids en het thema was: math. Helemaal leuk!

No Comments »

Sven zet tegenwoordig zelf zijn bril op, daar heeft hij toch wel veel baat bij dus. Hoewel hij er niet echt zuinig op is… Het is nog echt een poppie, dit kind. Loopt de halve dag met een prullenbak op zijn hoofd, te gillen als een gillende keukenmeid (als zijn zusjes dus). Wat een grapjas. Bezig met uit en aankleden en dat gaat best aardig. Slapen als een klein kikkertje en jammer genoeg erg veel last van een tattoe op zijn arm

Op school was het erg leuk om te zien wat Sven allemaal doet daar. De liedjes die ze zingen, de structuur van een dag. Bij het weggaan, krijgt hij er schijnbaar geen genoeg van: de juf moet een “hog” (hug) en daarmee zet hij elke schooldag weer een trend. Maar Sven en Kayman spannen echt de kroon: af en toe worden ze betrapt, liggen ze ergens te kussen. Als Sven wegloopt tijdens “circel time” gaat Kayman er ook vandoor. Beide vinden inderdaad dat alle deuren gesloten moeten worden enz. En als ze de kans krijgen… zijn ze echt weg!

Toen Della ook nog kwam op een middag, was het feest compleet. Sven met zijn 2 vriendinnen! Wat een hot shot!

No Comments »

“Mama”

“Ja”

“Ms Cleary zei dat Summer Academy niet is voor kids met lots of energy, maar voor kids met high scores…”

Hmmm, misschien moeten we even praten.

Naar aanleiding van een akkefietje met Riley ook alvast een beetje voorbereid op “de grote, boze wereld” en dat is helemaal niet leuk maar wel noodzakelijk. Omdat ze 10 jaar is geworden proberen we de teugels ook een beetje te laten vieren en mag ze wat verder van huis…

Bij de Instrument Fair kwamen we oude bekenden van Central Park School tegen. Toevallig een paar hele goede vriendinnen van Erin van toen. Erin wilde percussie doen, maar in Roseville kun je daar pas les in krijgen als je eerst 2 jaar een ander instrument hebt bespeeld. Dus, nu koos ze de … trombone… We denken er nog heel even over na!

Nieuwe sportschoenen (maat 37!!), ze traint voor de 5 km! Nu gaat ze geregeld mee met Marco om te trainen en wat knapt ze daar van op! Af en toe net een puber, languit op de bank , op andere momenten heel ijverig een sneeuwpop aan het bouwen. Momenteel doet ze ook 1 keer per week basketbal.

No Comments »

Een lekker weekje. School, Girl Scouts: ze gingen een receptenboekje samenstellen en bakken is iets wat Anet erg leuk vindt om te doen. Met Marco mee naar zijn werk en eten bij Noodles, vervolgens een hele middag met Molly spelen, een vriendinnetje van vorig jaar. Spelen in de sneeuw en zich helemaal verheugd op Pasen.

Bij de Instrument Fair zei ze op een zeker moment:” Mama” “Ja schat” “What are we doing here?” en dat is onze Anet.

No Comments »