Amerikaanse Nederlander

De temperaturen zijn zo gaan stijgen dat ik zelfs een middag buiten heb gezeten! De sneeuw smelt snel en we kunnen weer groene stukken gras ontwaren. Als het hier al begint te sneeuwen in november, dan blijft ook alles wit tot en met maart meestal. De mensen zijn weer toe aan warmer weer. Sven wil weer schommelen. De meisjes ontdekten dat ondanks de zon, sneeuw nog steeds koud is!

Eind maart tot en met halverwege april zijn de tuinen doorgaans blubber, maar als het dan warm wordt, is alles ook prachtig groen, vanwege de vochtige grond misschien?

De buurmeisjes komen weer naar buiten en zoeken Anet op.

We hadden Spring Break en hebben het rustig aan gedaan. Bibliotheek, sleepover, vriendinnetjes hier en daar, tandarts, movie nights, en wachten op het mooie weer!!

Vanmorgen met Sven mee naar school. Mijn taak was het begeleiden van een jongetje in een rolstoel. De ochtend vloog voorbij en Sven vond het wel interessant dat ik daar rondliep. Ik had een beetje verwacht dat hij me niet eens op zou merken, maar af en toe kwam hij even naar me toe voor een “hug” en dan sloot hij zich weer aan bij de groep. Het betreffende jongetje moest even omschakelen. Gelukkig kent hij mij wel een beetje. Vanwege epilepsie aanvallen heeft hij een eigen begeleider.

En leuke, tijdelijke baan!

Oh, en nu dat het een dag later is…is alles weer wit en is er een SNOW ADVISORY!!! Balen ;-(

Spring Break is aangebroken!

Marco heeft zich weer helemaal op de basement gestort. Vanaf vrijdag was hij daar weer te vinden. Tussendoor rennen, de lange afstanden het liefst buiten. Menards met Sven of Anet en hard werken op de universiteit.

Oh, en nu Sven een eigen kamertje heeft, ook nog: een boek lezen op onze kamer!!

“Here y(ou) go baba”, klinkt het ineens. En iets wat lijkt op: ”Thank you baba”. Heel wijs dus. De Teletubbies noemt hij bij de naam en favoriet in de auto is nu ”C is for Cookie”. Een beetje meer variatie dus. Rennen (of eigenlijk in de kinderwagen zitten, terwijl ik ren) vindt hij heel leuk. We worstelen wat met schoentjes en inlegzooltjes. Van opa kreeg hij echte sportschoenen, maar de zooltjes liggen nog op school. Als hij de kans krijgt doet hij schoenen en sokken uit, waar we ook zijn… Goed opletten dus, want hij gooit ze gewoon aan de kant. Thuis hangt hij nog vaak genoeg de clown uit. En een kamertje voor zichzelf? Dat vindt hij prima.

Erin zal binnen nu en een maand of 4 nog 4 tanden verliezen, waardoor de verwachting is dat ze in september ongeveer een beugel zal gaan dragen. Je kunt tegenwoordig kiezen uit verschillende kleuren dus daar is ze alvast maar mee begonnen.

We hebben Monica een dagje gehad en we Audrey gehad die meteen ook bleef slapen. Nog een avond mee met Riley en familie naar een Lacrosse wedstrijd. Alle drie mochten ze een vriendje mee nemen en Riley wilde Erin. De anderen bleven slapen, dus dat was wel weer even slikken.

Haar laatste GEM is geweest en dat ging gepaard met een ceremonie die wij weer eens totaal onderschat hadden. Ook de familie van Audrey zat daar met andere verwachtingen… Geen fototoestel en dat terwijl de kids een-voor-een opgeroepen werden en een certificaat uitgereikt kregen. Het een en ander vond plaats in het Bell museum op de Universiteit.

Een rustige week bij huis. Ze had vakantie en kan daar ook van genieten. Zodra ze de buurmeisjes Sophia en Delia buiten ziet spelen, vliegt ze daar heen. Vraagt eigenlijk alleen aandacht als Erin er niet is. Een gemakkelijke tante.

In een soort van jubelstemming! Lentekriebels!! Niet meer kunnen ophouden met poetsen, veel energie en veel geduld! Een keer per jaar een hoogtepunt: de klok is weer naar de zomertijd gegaan! Erg vroeg, er ligt nog een meter sneeuw, maar het mag de pret niet drukken! Lange dagen en meteen ook aangenamer temperaturen. De kinderen hebben Spring Break.

Ik heb de District Training met goed gevolg afgerond. Ik ben nu een getraind Special Ed teacher. Handig om iets te kunnen aantonen wat hier vandaan komt

Met Erin een nieuwe hobby aangevangen: kaarten knutselen. Een leuke bijkomstigheid van het ouder worden van het kroost.

Erg druk op het werk. Toch nog een dag met (o)pa in de basement geweest. Opa had ontzettend zijn best gedaan. Af en toe even naar zijn “oude maat”, Hank (hardwarestore) en voor de rest, preciezie werk. En dat is opa wel toevertrouwd. Samen nog anderhalve dag getimmerd en dus ook behoorlijk opgeschoten. Uit eten, nog een college van Marco bijgewoond, inkopen doen (heel verstandig, met die zwakke dollar!), nog even “Hup mien peerdje” met Sven, schaken met Anet, Mastermind met Erin, een borrel met ons en toen weer naar het vliegveld, twee weken zijn omgevlogen. Afscheid nemen blijft een groot nadeel van het expat bestaan….

Als er bezoek geweest is, kunnen we maar beter even doorzetten. Marco heeft een uur gerend. De lust om naar de basement te gaan was er even niet. Dus hebben we het boven maar even op de kop gezet. Erin en Anet delen nu officieel weer een kamer en Sven heeft nu officieel zijn eigen kamer! En wij…. mochten onze boeken weer van stal halen, want wij hebben een boekenkast op de kamer, in plaats van een ledikantje!

Gaan we uit eten, valt ons oog op een tafeltje met een jonge vrouw met het DS. Terwijl we er even later langs lopen zegt (waarschijnlijk) de moeder:”He’s a darling!”, verder niets. Gewoon, even een blijk van herkenning geven en verder niets. Leuk zeg!

Sven heeft opa vaak opgezocht. “Sit!”, zei hij dan. Moest opa op de bank zitten en dan brabbelde hij welk liedje opa moest zingen.

Sven heeft afgelopen nacht voor het eerst alleen op een kamertje geslapen. Hij had er minder “last” van dan ik. Ik ben wel 3 keer bij hem geweest, lag eigenlijk de halve nacht te wachten tot ik even mocht gaan kijken Het ging heel goed, dus. Hij lijkt het erg interessant te vinden.

De afgelopen week elke middag weer geslapen. En babbelen! Leert veel van Sesamstraat en speelgoed wat geluid maakt. Hij imiteert alles, op zijn manier.

Hiep hiep hoera, Erin is 10jaar!!!

Weer even wennen aan de kadootjes die ze op haar verjaardag kreeg. Maar toen Riley belde en het hele gezin Johnson voor haar een verjaardagsliedje zong, kon haar dag niet meer stuk!

In totaal 5 Webkinz, een MP3 speler en Crocs rijker. Geen gekke buit! Ze toog naar school met een doos vol Nederlandse spekjes om uit te delen. Hier moet alles wat je wilt uitdelen verpakt zijn, in het kader van veiligheid en hygiene.

Erin mocht zeggen waar ze naar toe wilde voor het eten en ze koos… de Indian Palace. Heerlijk! Het tegenovergestelde van Mac Donalds.

Meegeweest naar het vliegveld om opa weer weg te brengen. Niet leuk, maar ze troost zichzelf door te zeggen:”We zien elkaar wel weer!” Toch wel duidelijk een beetje uit haar humeur daarna. We zijn even naar Michaels geweest en hebben daar het een en ander te knutselen gehaald. Ze zei:”Now we’re real Americans. We’re spending so much money!”

Het gaat lekker met’r. Ook te merken als we in Target rondsjouwen, ze hoeft niet perse meer van alles te hebben, ze lijkt tevreden.

Niet echt het huis uit te branden. Zit het liefst nog steeds de hele dag te spelen. Heeft klaarblijkelijk ook genoeg aan het contact met andere kinderen tijdens schooldagen. Kan nog altijd grappig uit de hoek komen met half Engels, half Nederlandse zinnen. Met opa erbij deed ze wel even weer extra haar best om Nederlands te praten.