Amerikaanse Nederlander

“Ehm…”, zegt hij tegenwoordig heel eigenwijs. Sven is al aardig gewend aan Marco’s vertrekrituelen. Zodra Marco richting deur loopt begint Sven al te zwaaien. (Ook al haalt hij gewoon iets op!)

“… love… doggie!”, roept hij dan ineens met de gebaren erbij.

Het zwembad was 1 groot feest. Twee loopoortjes waren het gevolg, maar hij was er niet uit te slaan. In tegenstelling tot douchen erna.

Slapen gaat niet zo denderend tegenwoordig, al lijkt hij ook vaak nog te slapen terwijl hij schreeuwt. Marco en ik zitten ’s nachts geregeld stijf rechtop in bed van zijn gebrul.