Amerikaanse Nederlander

Hele gezellige weken met logees. Eten bij Buca, een Italiaans restaurant, met Roeline.

Een storm gehad die bijna de kracht had van een tornado, waarbij een deel van de schutting omver lag en er bij de achterburen een enorme boom omwaaide, zodat het hele blok 24 uur zonder stroom zat. Er wordt aangeraden te schuilen in de basement, maar daar zitten we dan weer zonder tv, zodat we de bui niet kunnen volgen…

Laat naar bed, vroeg weer op. Er was veel te bepraten met Roeline. Ze heeft beloofd nog een keer terug te komen!

Met Henriet en de kids naar het zwembad en Como Town geweest. Een soort mini pretpark. Daar spontaan gegeten. Tussendoor heeft Henriet met Anet nog naar het EK gekeken! Het was erg gezellig. Pizza en Sloppy Joes (bereid en aangeboden door Katie, vanwege m’n hand!) Super!

En afgelopen nacht heeft Erik hier gelogeerd. Nog een “oude vlam” uit onze Philly tijd, ha ha. Hij had een overstap in Minneapolis en maakte gebruik van de situatie door een nachtje te blijven, op doorreis naar huis. Van Phoenix naar Alaska naar Minneapolis, met grote temperatuurverschillen, want hier is het momenteel 30C. We konden lekker even bijkletsen.

Erin is vertrokken naar Duluth, hele gekke gewaarwording. Ze belde vanavond en had dikke lol met de meisjes op haar kamer. Het is een vol programma, maar ik heb er alleen nog maar positieve dingen van gehoord.

Inmiddels is het bijna 3 weken geleden dat ik van de trap viel en het meeste leed is geleden. Ik ben alweer toe aan een nieuwe “cast” (gips). De zwelling van de hand is nu zoveel minder dat het gips los gaat zitten. Er wordt geloot om een nieuw kleurtje. Veel kan ik nu wel weer zelf doen, maar vaak is het nog wel lastig. Sporten ligt even stil, te zweterig. Eten koken en Sven verzorgen is nog een uitdaging.

Een leuke week met Roeline gehad, hoewel hij zich erg verantwoordelijk voelt voor de thuissituatie. Hij heeft wat heen en weer gereden. Dan ging Anet mee en dan ging Erin mee. Tussen alle bedrijven door voorbereidingen treffen voor de trip naar Duluth. Hij ging een dag later vanwege mij en had het zo geregeld dat Henriet hier zou zijn om te helpen.

Hij rende de marathon met Kathy en Michael en ze hebben het alledrie gehaald. Deze ervaring was, zo mogelijk, nog mooier dan de eerdere. Hij wil eigenlijk gelijk wel weer Maar dat komt natuurlijk ook doordat hij zijn persoonlijk record verbroken heeft!!

Na zo’n tijd komt dan genadeloos het moment dat je weer eens echt aan de slag moet op het werk… en dat is nu wel even balen.

“Mama” kan hij nu zeggen, na wat oefenen. Maar meestal maakt hij de zin af met …”uv (love)… papa!” En deze dan, met gebaar en al: ”Stop… throwing!”

Enorm veel plezier in ons buitenbad. Hij zwemt en speelt, de hele dag!

En het bezoek van Roeline was bij alledrie een succes. Sven kroop ’s ochtends (wisten wij niet) lekker bij haar in bed en pakte toen natuurlijk daarmee ook Roeline in.

Vanavond hoorde ik “BOEM’ en moest ik hem zoeken. Hij was de basement ingekropen en stond daar een roze kasteel te bouwen… Oef, de basement is namelijk nog in aanbouw en niet veilig voor kindervoetjes…

Een bezoek aan Dr. Karlen, de keel-, neus-, en oorarts, ging weer met veel gekrijs (van Sven!). Toch was hij (Dr. Karlen) erg tevreden met de ontwikkeling van Sven. Zijn gehoor lijkt uitstekend en ook worden allerlei andere dingetjes even doorgesproken. Hoe slaapt hij? Snurkt hij? Heeft hij periodes waarin hij even stopt met ademen enz?

Wennen aan de zee van tijd die ineens voor haar ligt. Roeline had Sudoku bij zich en dat heeft haar interesse gewekt. Gauw een boekje voor d’r gekocht. Gelezen, gehangen… En tranen toen Roeline weer vertrok ;-(

Summer Academy is weer begonnen en dat is alweer een halve dag. Soms moet ik terugdenken aan de woorden van Mrs. Paschke die Erin als 2nd grade teacher had: ”Als jij denkt dat je dit meisje 3 maanden lang kunt vermaken…” Te veel energie, te nieuwsgierig, prikkel haar en ze is vol aandacht… Ze is erg enthousiast over het programma ROCK WORLD. Ze leert enorm pittige dingen, maar het heeft zeker haar interesse. De combinatie van Rock World en Baseball werkt erg goed.

En dan zijn er ook altijd nog de WEBKINZ, een ware rage onder de jeugd. Inmiddels zijn er al gezamenlijk zo’n 13 beesten gespaard.

Vanaf vandaag is Erin 3 dagen op reis met Rock World en zoals te verwachten was: vol excitement met af en toe een fikse dip.

Anet heeft VAKANTIE! Ze verkleedt zich, ze dwaalt rond in de tuin of springt met de waterslang op de trampoline. Ze heeft ’s morgens het rijk alleen. Ik ben zoveel mogelijk met haar thuis, ze wil nergens heen. Spelen met Sven, af en toe tv kijken, lezen en haar fantasie de vrije loop laten. Zelfs toen Roeline er was, was Anet volkomen op d’r gemak. Ze knipt een gat in haar broek omdat ze speelt dat ze “poor” is en die lok voor haar ogen is ook maar irritant. Hup, de schaar erin! Jurken lijken een beetje “uit” te zijn, net als roze. Ze wordt groot! Haar verjaardag op de kalender krastte ze door, want ze “wil geen jaartje ouder worden!” Wel moet er een vriendinnenfeestje komen en dat is altijd wel lastig te plannen met die vroege vakanties hier!

HE DID IT AGAIN!!! The Marathon man! Dit was de laatste keer vanwege knieproblemen en de toch wel erg veel tijd en enerievretende lange afstand. Volgende doel: halve marathon en wie weet… Triathlons?!

UPDATE! Ik (Marco) ben weer terug van Two Harbors / Duluth, en hoewel ik 200 meter voor de finish nog moest vechten om niet te overgeven van de onslaught kan ik meldendat ik beslist nog een marathon ga rennen.

Ja jammer, geen nacht met de Girls Scouts… We hadden juist superdegelijke slaapzakken gekocht! Maar kamperen in zo’n toestand, dat werd wel een hele grote uitdaging.

Een beetje per ongeluk kwam ik na schooltijd terecht tussen alle leerkrachten die de bussen gingen uitzwaaien. Wat een bijzondere sfeer!! De kids hingen uit de ramen, de 6th graders met behuilde gezichtjes. Wat een emotioneel gebeuren…

Bij Heidi met Ann en in totaal 16 (!) kinderen. Heidi dropte me dus maar bij de Urgent Care en nam die van ons ook maar voor haar rekening. Ze heeft zelfs Erin nog voor me opgehaald bij Meghan. En ’s avonds bracht ze zelfs de auto nog terug, want rijden zat er voorlopig even niet meer in!

Dus afhankelijk van Marco en de meisjes. Ik probeer nog wel veel zelf te doen, maar het gaat langzaam en moeizaam. Typen, met links bijvoorbeeld

Bij de Urgent Care werd gesproken over “pins” en “surgery”. Daar heeft men een afspraak voor mij gemaakt bij een orthopedic en tot mijn grote opluchting gaf hij aan dat hij niet voor een operatie zou kiezen als mijn leven (brood) niet afhing van mijn handen. De rechterkant van mijn rechterhand zal altijd iets korter blijven en de knokkel is verschoven. Zes weken in gips en dan kan ik zo goed als alles wel weer. Om risico te vermijden is mijn trouwring wel verwijderd… Die lassen we straks wel weer dicht!

Ann koos voor “bright pink” en omdat zij alledrie de kids voor onbepaalde tijd wel wilde opvangen… loop ik nu met een mooie, roze arm. Ik heb nu wel 3 vingers vrij, dat geeft me weer iets meer vrijheid!

Dus dat was de eerste dag van de vakantie ;-(

Sputter, sputter, zoveel te doen, last van m’n knie… grrr. Tsja, en toen werd alles ineens weer anders. Marco gooide al zijn werk in 1 gebaar aan de kant; er was een emergency situation! Hij was al heel snel op de Urgent Care en nam vanaf dat moment alle pactische zaken van me over! Echte liefde, dacht ik zo

Toen de arts een gaasje met pleisters gewaar werd op Marco’s hand bood ze aan daar ook even aar te kijken. Aardig he?! En terwijl ik gips om mijn arm kreeg, kreeg Marco een pleister op zijn hand. Nog net niet eentje van Hello Kitty

Marco is de rest van de week noodgedwongen thuis geweest en baalde af en toe, dat ik zo enorm veel zelf wenstte te doen. Als er iemand graag voor een ander mag zorgen… Je bent me veel te onafhankelijk, mopperde hij.

Verder erg veel last van de zgn “Runners Knee”, waarbij eigenlijk aangeraden wordt om rust te nemen…

Op dit moment haalt hij Roeline van het vliegveld. Een oud collega uit Groningen, een trouwe weblog lezer en woonachtig in New Zeeland! Roeline logeert bij ons maar is overdag op de Universiteit te vinden! Gezellig!

Heeft donders door dat alles ineens een beetje anders is. Na 5 dagen door Marco te zijn verzorgd trekt hij ook meer naar hem toe. Tegelijkertijd bracht het hem ook in verwarring en dan gaat hij tegen werken. Als hij dat doet kan ik momenteel helemaal niets met hem doen.

Afwisselend middagslaapjes.

Erin mocht Sven bij zich houden op haar laatste schooldag, dat was natuurlijk superstoer! De kinderen in haar klas begonnen allemaal te juichen toen Ms. Cleary het voorstelde. Sven is hun mascotte.

Een superrapport. Ms. Cleary maakt er niet zoveel woorden aan vuil: friendly, thoughtful with mature leadership skills and great potential. COOL!

En toen: een sleepover met de Girls Scouts!! Het was achteraf AWESOME geweest!! Jolene had haar onder haar hoede genomen. Erin voelde zich (even) verantwoordelijk voor mijn val (ze was er niet eens bij!), omdat ze ook ooit gewenst had dat ik niet bij het GS weekend zou zijn. Dit was weer even moeilijk te verteren. Het weekend vond plaats in de Rolling Ridges, Hudson, WI.

De ochtend na mijn val peuterde Erin aan het gips en wilde precies weten hoe het gebeurd was en hoe het er uitzag!