Amerikaanse Nederlander

Met Sven naar de tandarts geweest. Hij was al moe voor we aankwamen. Toch vrolijk! Totdat zijn blik op de jas van de assisstente viel, toen was het gedaan. Gillen, krijsen. Met 4 man hebben we hem vast moeten houden, zodat zijn tandjes konden worden gepoetst, geflost en de fluoridebehandeling gedaan kon worden en zodat de tandarts zelf een blik kon werpen. Nee, de foto’s worden nog maar een keertje uitgesteld! Goed plan. “Clearly not a one persons job!”, merkte de tandarts op over het tanden poetsen van Sven. En daar ben ik het wel mee eens. Ik kom handen tekort met een paar zwaaiende armen en benen.

Vervolgens 2 dagen ziek, waar het dan ook maar van kwam. De laatste schooldag, een tandartsbezoek, een “bug”, maar hij hield niets binnen. Het ging ook snel weer over.

Della kwam langs en Sven ging zich ineens heel stoer gedragen! Ha ha.

Vaak communiceren via krijsen. Maar ook ineens erg bezig met letters. Door middel van foam letters in bad, weet hij er inmiddels al aardig wat te onderscheiden en te benoemen!

En knuffelen en mensen welkom heten kan hij als geen ander. Troosten, kusjes geven, eindeloos. En “Are you okay?”, tegen het televisiescherm als Tom (van Jerry) er weer van langs krijgt.