Ja jammer, geen nacht met de Girls Scouts… We hadden juist superdegelijke slaapzakken gekocht! Maar kamperen in zo’n toestand, dat werd wel een hele grote uitdaging.

esther5.jpgEen beetje per ongeluk kwam ik na schooltijd terecht tussen alle leerkrachten die de bussen gingen uitzwaaien. Wat een bijzondere sfeer!! De kids hingen uit de ramen, de 6th graders met behuilde gezichtjes. Wat een emotioneel gebeuren…

Bij Heidi met Ann en in totaal 16 (!) kinderen. Heidi dropte me dus maar bij de Urgent Care en nam die van ons ook maar voor haar rekening. Ze heeft zelfs Erin nog voor me opgehaald bij Meghan. En ’s avonds bracht ze zelfs de auto nog terug, want rijden zat er voorlopig even niet meer in!

Dus afhankelijk van Marco en de meisjes. Ik probeer nog wel veel zelf te doen, maar het gaat langzaam en moeizaam. Typen, met links bijvoorbeeld ;-)

Bij de Urgent Care werd gesproken over “pins” en “surgery”. Daar heeft men een afspraak voor mij gemaakt bij een orthopedic en tot mijn grote opluchting gaf hij aan dat hij niet voor een operatie zou kiezen als mijn leven (brood) niet afhing van mijn handen. De rechterkant van mijn rechterhand zal altijd iets korter blijven en de knokkel is verschoven. Zes weken in gips en dan kan ik zo goed als alles wel weer. Om risico te vermijden is mijn trouwring wel verwijderd… Die lassen we straks wel weer dicht!

Ann koos voor “bright pink” en omdat zij alledrie de kids voor onbepaalde tijd wel wilde opvangen… loop ik nu met een mooie, roze arm. Ik heb nu wel 3 vingers vrij, dat geeft me weer iets meer vrijheid!

Dus dat was de eerste dag van de vakantie ;-(