Amerikaanse Nederlander

Deze week alle kids thuis. Gelukkig begint het allemaal wat te wennen. Ik had met Ann en Heidi afgesproken naar Lake Elmo te gaan. Leuk, met 8 kids. Allemaal zo ongeveer dezelfde leeftijd.

Met Erin en Anet naar een openlucht film op een avond, met dekens en snacks. Inmiddels komen we nu overal wel weer bekenden tegen. We schoven lekker aan bij Ann en Jeff.

Op woensdagochtend is er om 10.00 een kinderfilm in het nieuwe theater voor een dollar! Dus wij erheen (Surf’s Up), maar zodra de film begon, gleed Sven van zijn stoel en was er geen land meer mee te bezeilen. Ik heb hem naar huis gebracht en heb de meiden later opgehaald!

Op donderdag ons wekelijkse uitje met alle klaverjas-vriendinnen en kids. Gek genoeg is het weer op donderdag altijd regenachtig. Heidi heeft de meisjes meegnomen naar de theatervoorstelling van Anna, zodat ik even met Sven alleen was thuis.

Inmiddels is het augustus en moet ik eerlijk opbiechten dat de tijd toch wel snel gaat!  We vertrekken zaterdag naar Lutsen, waar we allevijf ontzettend naar uitkijken!! Als we terugkomen komen opa en oma al snel en vervolgens begint school alweer bijna. We zullen zien of we alles een beetje op de rails kunnen krijgen met Sven. Ik hoop dat ik ook een soort van daginvulling kan vinden wat me aanspreekt. Het blijft een beetje ingewikkeld allemaal.

Zo zijn we ook nog naar de Glasses Menagerie geweest in Minneapolis. Sven deed nu nog maar 3 dagen met een bril! Misschien moeten we er 1 keer wat geld tegenaan gooien voor een bril die duurzamer is?! We hebben een erg leuk brilletje voor hem uitgezocht en wachten nu tot hij aankomt. Het was erg grappig hoe hij mee werkte. Heel geduldig liet hij de juffrouw alle brillen opzetten en dan keek hij zelf even in de spiegel, vervolgens even links en rechts en dan gaf hij’em aan mij. Volgende…!

Verder… warm! In Lutsen zal het aangenamer voor ons zijn!

Marco is een aantal dagen thuis geweest en is druk doende met een badkamertje in onze slaapkamer. Samen met Jay (wat een goede vriend dreigt te worden) leggen ze nieuwe leidingen aan enz. Het wordt erg mooi en het is een leuk project waarbij je direct vooruitgang ziet. Er is helaas nog geen verder nieuws over de (begroting van de) basement.

Een naaste collega is zo juist zijn dochter verloren en dat grijpt aan. Zo levert een andere collega momenteel een strijd tegen kanker en dit soort ervaringen zullen ons voortaan wel vaker gaan overvallen. De tijd staat bepaalt niet stil!  De mensen die het overkomt zijn tegenwoordig jonger dan wij!

Ook nog iets leuks: er waren een aantal brieven binnen gekomen op de universiteit van mensen die gevraagd waren om Marco als docent te beoordelen in verband met zijn Tenure. Er waren 2 brieven van studenten die zeer lovend waren en nog een van een collega die Marco niet persoonlijk kent maar wel al zijn werk heeft bekeken en dat beoordeeld heeft. Die brief moet zijn Tenure al z’n beetje opleveren! Marco’s dag kon niet meer stuk!

Vanavond is Marco naar Testament. Hij heeft een concertmaatje gevonden. Jim, is de vader van Collin (een klasgenootje van Erin). Leuk!

Sven bijt op zijn nagels (!) Hij is weer een beetje minder ondeugend. “Auto?”, vraagt hij regelmatig. Hij mag graag rijden, met cassettebandjes (ja, nog steeds) van Sesamstraat.

Water vindt hij heerlijk. We zijn naar Lake Elmo geweest. Wat wil je nog meer (een meer dat Elmo heet!) Er in, er weer uit enz. Met zand spelen… Ik had me ingesteld op maximaal 2 uur, maar hij hield het heel dapper vol.

We hebben nog op Della gepast, van 7.00 – 8.00 (jaaaa, ‘s morgens!), terwijl Sven nog lag te slapen. Della is een uur op zoek geweest naar Sven, arm kind!

Hij begint steeds meer 2 woordjes zinnetjes te zeggen. “Wie wie kijke” of “Mamma, sit” De telefoon vindt hij ook erg interessant. En in plaats van uitwasbare stiften gebruikt Sven liever permanent markers, waardoor hij even met roze haar rond heeft gelopen. En voordat wij het weten loopt hij met Marco’s kwasten rond, dus iedereen weet nu welke kleur onze badkamer heeft gekregen! (Even een blik op Sven’s beentjes werpen!)

Ondertussen is er contact gelegd met ARC, een organisatie die ons gaat helpen met het uitzoeken van meer hulp voor Sven. Er schijnt veel meer hulp geboden te worden dan wij weten en ARC kan ons helpen bij de wirwar aan instanties. Van verschillende kanten wordt ons ook zeer aangeraden om meer hulp te zoeken voor Sven, hoe meer services hoe beter. Maar niet alleen voor hem, maar ook voor onszelf. Er blijft op een doorsnee dag weinig tijd meer over voor de meisjes, die uiteraard weer andere behoeften hebben dan Sven. Een half uurtje in de tuin werken moet ik bekopen mat een kapotte fotolijst. Er is altijd wel wat! Toen Sven geboren werd, zei Cindy maar een ding:”Het toverwoord bij deze kindjes is GEDULD” en dat is ook zo. Sven kust mij teder op de mond bij het wakker worden, maar smijt even zo goed even later zijn bordje yogurt voor de zoveelste keer door de kamer… En snapt hij het nu wel of niet, als je met je vinger heen en weer gaat en zegt:”No, Sven!!” …

Haar eerste dollars verdiend met oppassen. Marco en ik keken naar Anet haar voetbalprestaties en Erin denderde achter Sven aan. Ze heeft het geweldig gedaan! En het is haar toevertrouwd!

Naar Central Park geweest op vrijdagavond om The Spiderwick Chronicles te zien. Het begon om 21.00, terwijl het zo goed als donker was. Met Riley begon het toen weer wat te ontdooien. Is de liefde weer een beetje voorbij?

De hoeveelheid tijd op een dag blijft toch wel moeilijk voor Erin. Maar, ze mag graag naar de bibliotheek gaan, ze mag graag skeeleren en fietsen. Als we haar ’s ochtends een programma presenteren gaat het vaak wel goed, maar anders verdrinkt ze er een beetje in.

Jeff had ineens een ingeving. Als President van het Roseville (ijs) hockey, wist hij Erin over te halen om mee te doen aan de Showcase. Een keer oefenen en vervolgens zo’n 7 wedstrijden! Erin kan bijna niet slapen, zo kijkt ze hier naar uit. En de bedoeling is, dat ze volgende week al begint!! Zie je het voor je? Het is boven de 30C!

Ze vindt het heerlijk om met Marco mee te gaan, als hij op maandagavond een voetbalwedstrijd heeft.

Terwijl wij rustig zaten af te wachten tot de film zou beginnen, werd Anet achterna gezeten door 5 (!) jongetjes. Wat gaan we daar nog wat mee beleven! Als ik haar nadien vraag wie dat waren, weet ze dat niet! Gelukkig droeg ze een knalroze wintermuts, dus ik kon haar duidelijk zien!

Ze had een Jamboree van voetbal. De hele ochtend een toernooi. Ze heeft 3 wedstrijden gespeeld. Tussen de wedstrijden in, verdween ze weer eens uit het zicht. Ik keek eens achterom en zag haar nog net vanaf een stoeltje naar beneden onder water verdwijnen. De Dunk Tank (of zo) heet het. Ze kon nog net op tijd haar schoenen weer aan doen voor de laatste wedstrijd begon!

Haar camp is alweer voorbij. Dat doen we volgend jaar weer! Is erg goed bevallen. De jongelui die het doen zijn psychologie studenten en ontzettend enthousiast met de kids. Op de laatste dag hebben ze in Lake Josephine gezwommen.

Bij de performance van Erin haar theater camp, zat Anet hardop te lachen.

FREE!! Mijn gips is eraf! Heerlijk. Het ziet er vreselijk uit met allemaal korsten en zo, maar de verlossing maakt het allemaal goed. Ik kan mijn pink niet bewegen. Dat moet langzamerhand weer op gang komen. Het blijft voorlopig nog even een kwetsbaar gebeuren.

Met de Dutch Ladies gegeten. Naar de NAAM picnic geweest. En daar vernomen dat het niet voor alle Nederlanders vanzelfsprekend is dat ze in Amerika kunnen blijven wonen, met een onstabiele economie.

Heb vandaag mijn “running gear” weer even tevoorschijn gehaald en met Sven mijn oude rondje weer opgepakt. Sven vindt het heerlijk.

Verder verloopt alles redelijk soepel; Anet en Erin waren allebei ’s morgens naar camp en Sven was 2 ochtenden naar school. Een afspraak hier, een playdate daar en dan is het alweer weekend.

Verder druk met het uitzoeken van verdere hulp voor Sven. Het beste kind heeft momenteel roze haar, want hij had een rode (PERMANENT) marker te pakken gekregen. Heeft en passant ook nog wat meubels gekleurd, in eerste instantie waren we niet blij…

We zijn het nu helemaal zat!! Die basement af en zo snel mogelijk! Marco heeft Randy gebeld en die is komen kijken. Zijn offerte verwachten we morgen…

Verder eigenlijk nog steeds aan het “bijwerken”, dus van artikelen schrijven komt (weer) niet zoveel.

En hij is de manager van ons recreatief voetbalteam. Maar het gaat pas allemaal door, als er nog een team komt waar we tegen kunnen spelen.

Hij zegt nu echt officieel MAMMA!!! Zo mooi en zo lief!Iedere keer krijg ik het er weer warm van!

In het zwembad lag hij op een onbewaakt moment op zijn buik onder een BEZET  kleedhokje…

Zijn middagslaapje is nu officieel opgeheven ;-( Hij weigert! En dat betekent een nieuwe indeling van de dag. Af en toe ook wel wat chagrijnig, want het valt nog niet mee…

Gek op losse broodjes (”poppop”) en pizza… We hebben dankzij een geleende DVD van Erin (!) geleerd dat veel kindjes met het Down Syndroom de eerste en laatste letter gelijk zeggen.

Hij drukt vaak snel even op de alarmknop van de auto, gooit de pot in de wc, mikt volle kopjes koffie van de tafel en poept z’n broek vol zodra we gaan zwemmen. Als Sven langs de buitenkant van de trampoline loopt, doen we allemaal de ogen even dicht en als Della op bezoek is, gaat hij ineens heel stoer doen. “oek!”, zegt hij (look).

Sven gaat met enorm veel plezier naar school. Hij gaat alweer zijn laatste week in.

Erin is weer helemaal into “The Naked Brothers Band”. Ze heeft de CD en nu ook de DVD, van eigen geld. Dus, ze maakt nu zelf ook weer muziek!

We zijn naar een garage sale geweest van een juf, die veeeeeeeeel kinderboeken verkocht voor $0.25 Dus KOPEN!! Een aantal shirts geverfd: tye-dye bij Lia. Dat vond ze heel leuk. Spelen met de buurmeisjes: toneelstukken bedenken! En op een middag waarop ze zich wat verveelde gebeld met Anna. Op fietsje mocht ze daar heen. Met Marco mee geweest naar zijn voetbalwedstrijd. En dat vond ze heel interessant! Dat is voor herhaling vatbaar!

En begonnen met haar zomerkamp: theater. Elke ochtend van 9.00-12.50 breng ik haar naar de Middle School, waar een echt podium is enz. Inmiddels is zelfs de “performance” alweer geweest. Heel leuk opgezet, waarbij alle deelnemers een rol hadden.

Anet is vrolijk. Heeft veel plezier op haar summercamp. Maakt zo gemakkelijk nieuwe vrienden. Niet dat ze zich daar dan de namen van herinnert… Ze heeft een middagje Aya gehad te spelen, dat werkt altijd. We gaan samen naar het zwembad, als Erin niet mee wil en dat vindt ze ook altijd leuk! Ze ontmoet daar dan ook meteen weer een vriendinnetje van voetbal, leuk! Tye-dye bij Lia, interesseert haar wat minder. Liever rent ze achter Kai aan.

En haar laatste soccer game… Ze heeft een superseizoen gehad. Het merendeel van de wedstrijden verloren, maar dat mag de pret niet drukken. Ze kan goed voetballen en dat mag gezegd worden! Ze zijn met z’n allen naar de Dairy Queen geweest. Lekker veel suiker en ijs!

En een verrassing: naar het Childrens’ Theatre. We zijn naar de voorstelling Give A Mouse A Cookie geweest. Anet is nog altijd dol op plaatjes boeken en deze serie kent ze  uit haar hoofd. Het was weer eens een zeer professioneel gebeuren. Erg leuk! Anet schaterlachend!