Amerikaanse Nederlander

Druk, druk…

Naar de tandarts met Erin, Sven ook maar mee. Terwijl we daar wachtten, breekt er noodweer uit. De tandarts bracht ons thuis

Een dienst op de Bookfair gedraaid (school). Geweldig leuk is dat altijd. Ik ken eigenlijk iedereen wel en het is er altijd gezellig. Ondertussen even buiten kijken bij Erin, want die had een hardloopwedstrijd van de 5th en 6th graders. Een halve mijl, dat valt nog niet mee.

Anet is terug bij de Girls Scouts en vindt het erg leuk. Ze moest voetbal voor een keertje overslaan.

We hebben een oudergesprek gehad met Mr. Hessler (Anet). Het gaat heel goed met Anet, ze huppelt alleen maar, goed teken!

Hals over kop naar de Menards, want de electricien komt de elecriciteit aanleggen!! Sven naar bed, Anet maar mee en Erin oppassen. Het wordt wel steeds gemakkelijker.

De Buddy Walk, gezellig! Een hug van de medewerkers, ik hoor er zeker ook bij?! Volgend jaar wil ik wel bij de verkoop staan! We zagen af van een kalender dit jaar, Sven had een foto opgestuurd, maar die werd niet geplaatst. Toen ik er eenmaal was, kon ik de verleiding toch niet weerstaan: we hebben er toch weer eentje.

Uit eten met Jolene en Stephen bij de Good Earth. De kids waren bij hun kids en hadden een leuke avond. Pas rond half 12 ’s nachts weer thuis en Sven houdt dat best vol.

Ik met Erin naar hockey en Marco met Anet en Sven naar voetbal. En dan nog: onze voetbalgame op zondagavond! Dat blijft leuk! Aanstaande zondag spelen beide teams tegen elkaar. Marco zal zich moeten opsplitsen

Amerika is in de ban van de instortende economie en we zijn een aantal keren over de nieuwe 35W brug gereden! Hij is nu op zijn veiligst, nietwaar?! Benzine prijzen stuiteren heen en weer en levensmiddelen worden duurder en duurder.

Volgend jaar komt het schip met geld (ha ha!), als Marco’s tenure officieel wordt…

Oh, en natuurlijk hartelijk dank voor nieuwe bijdragen aan de weblog!

Marco heeft zijn Tenure zo ongeveer in zijn broekzak!! Het is nog niet officieel, maar binnen zijn departement stemden 14 voor en 0 tegen!! Beter kun je het niet krijgen, toch? Dus gister even op zijn Amerikaans gevierd: een Brownie met ijsachtig toetje gekocht en 4 lepels uitgedeeld…!

Heeft de hele basement leeg gehaald, een echte weekend klus. Hij vindt het leuk om met de meiden naar sport te gaan. Uit eten met Stephen en Jolene. Er is weinig tijd tegenwoordig voor onze sociale kalender. Het deed Marco zichtbaar goed. Stephen liet hem een blik werpen in zijn “brouwerij”.

Met onze 2 Roseville teams gevoetbald en zijn eigen voetbal overgeslagen voor een keertje om met Sven en Erin naar de Parent Group van de DSAMN te gaan. Het ging over regelzaken rond eigen overlijden. Wat als… en wat moet er dan met Sven gebeuren? Oftewel: erg relevant!

Met Randy afspraken gemaakt en inmiddels is zijn team al 3 dagen bezig, framen, electriciteit en volgende week drywall. En dus: opnieuw een druk weekend voor de boeg!

Af en toe doet Sven zijn bril af en blaast hij er even op. Hij zoekt dan een stukje t shirt en begint te vegen… Erg grappig als hij net uit bad komt en (nog) geen kleren aan heeft!

We hebben de Buddy Walk gelopen en Sven heeft er niets van gemerkt. Hij viel al snel in slaap. Zijn vriendin Kayman vierde haar verjaardag, dus na afloop nog cake gegeten! Kayman kan het echter niet winnen van Della, die is absoluut favoriet.

Sven gaat met heel veel plezier naar school, maar van hem krijg ik natuurlijk (nog) geen info over hoe het gaat. Hij zegt nu “Bus” en “School” ipv “Schoolbus”, maar het feit dat hij 2 woorden achter elkaar begint te zeggen is al heel geweldig!

Hockey is afgelopen. Erin en alle anderen zijn ongelooflijk vooruit gegaan sinds het begin. Geweldig om te zien. Erin wil door en gaat verder bij de Squirts, het Roseville team dat geen traveling team is (volg je het nog?) Binnenkort worden de kids op nivo getest en aan de hand van die scores worden ze ingedeeld. Spannend.

Erin kreeg gister haar trombone. We hebben besloten via school eentje te lenen, dat was het goedkoopst en we zullen wel merken hoe groot het enthousiasme blijft Ze heeft een boek en inmiddels haar eerste echte les gehad. Ze vindt het tot nu toe nog erg leuk.

Erin heeft geholpen bij de Parent Group van de Down’s Assn. Ze helpt dan met de boertjes en zusjes en de kindjes met DS.  Als we hier een gewoonte van willen maken, kan ze er wat mee verdienen!

Tegenwoordig past ze steeds vaker op Sven en dat gaat best goed. Wat ze verdient spaart ze op.

Anet heeft de Buddy Walk dit jaar alleen “gelopen”. Zo typerend: je moet goed opletten als je Anet ergens toestemming voor geeft, of het goed afbakenen. Ja, je mag best een beetje vooruit gaan op je stepje. En voor je het weet, zie je haar pas bij de finish weer terug. Gelukkig waren er 5000 mensen, die een oogje in het zeil hielden(!)

Inmiddels wordt Anet al een behoorlijk goede voetbalster en vindt ze eigenlijk dat ze wel met ons mee kan spelen. Jammer genoeg moet ze dan wel 18 zijn! Ze is begonnen met dansen. Ze moest balletschoentjes en tapschoentjes hebben. Aangezien ze met Marco altijd vroeg zijn en met mij steevast aan de late kant, lukte het niet meer om balletschoentjes te kopen. Achteraf was het niet erg. Anet stak met kop en schouders (letterlijk) boven alle kleintjes uit en mag zonder extra kosten naar een hoger nivo. Nu moet ze ook nog jazz schoenen hebben. Er werd een la uit een kast getrokken en daar konden we schoenen uit zoeken. Ze is volledig gelukkig met dansen!

Anet heeft het niet zo op met huiswerk en besluit daarom haar huiswerk stelselmatig op school te laten liggen! Vanmiddag hebben we een oudergesprek, misschien even opbrengen. Anet is goed in wiskunde. Ze kan ook erg goed lezen, ze geeft nog erg de voorkeur aan plaatjesboeken.

Toen we met haar sommen zouden maken begon Anet:”Since 18 is not 15…” en dan kijken wij elkaar even niet begrijpend aan: heel benieuwd waar dit heen gaat… Maar ze komt er altijd uit!

Eindelijk even een rustig moment om mijn eigen stukje bij te werken. De dagen gaan ineens te snel en ook de avonden vullen zich snel op. Sven doet geen middagslaapjes meer, dus dan kan ik ook niet gaan computeren.

Gister is de 35W brug weer opengegaan. Uiteindelijk zijn er vorig jaar toch nog 13 mensen bij omgekomen.

Ik heb weer 5 km gerend onder de 30 minuten en dat voelt goed.

Na een periode van fris weer is de zomer opnieuw ingetreden. Het is stiekem wel erg mooi momenteel, met bomen die verkleuren en temperaturen van boven de 25C.

De eerste euchre avond is weer geweest en we hebben geen kaart aangeraakt Bijkletsen op het terras! Nog leuker!

Inmiddels zijn Anet haar voortanden weer mooi gaaf en blijkt Erin een allergie te hebben die op haar ogen slaat, ze is aan de anitbiotica.

Ik ga me met Ann en Shannon op het jaarboek storten dit jaar! Toch iets wat alle studenten meestal voor het leven bewaren!

De kranten staan vol van de instortende economie, waarbij we duidelijk kunnen merken dat het dagelijks leven beduidend duurder is geworden. Niet iedereen in onze omgeving houdt het hoofd boven water en dat zorgt soms voor rampzalige toestanden.

En dan natuurlijk de orkanen in het Zuiden en de race naar het Presidentschap. De Republikeinse Conventie was in Saint Paul. Een vriendinnetje van Anet, die kwam spelen vertelde trots dat haar oudere zus beroemd was geworden. Ze had een “contest” gewonnen met het schrijven van een stuk over de Amerikaanse vlag. Zij had de conventie mogen openen met het opzeggen van de Pledge of Allegiance.

Dit weekend is de Buddy Walk en wordt er weer gevoetbald. En maandag komt Randy…

En vanmorgen is het dan officieel geworden: de lening om de basement af te maken is er door! En dat scheelt een hoop kopzorgen. Volgens Randy kan het binnen 2 weken af zijn en hij kan ook al snel beginnen! Wat blijft is natuurlijk: vloerbedekking, ververij, deuren enz. Maar als alles eerst maar afgetimmerd is.

Vandaag heeft Marco de wc en de wastafel geinstalleerd in ons badkamertje. Knap hoor! Alles doet het en het ziet er erg mooi uit!

We hebben weer veel lol om dit mannetje tegenwoordig. Ook zijn ontwikkeling verloopt in fases. Soms een tijdje lastig (voor ons) maar op andere tijden oh zo gezellig. Hij maakt me attent op alle motoren die voorbij komen, alle trucks en alle bussen. Hij herkent zijn school en roept dat dan ook:”Cool” (school). Als ik het huis voorbij rijdt, of eigenlijk de afslag naar ons huis, wordt’ie boos en kribbig. Hij wordt lang en zo mooi. Zijn bril hoort nu bij hem, hij pakt’em zelf. Ik vind het een sport tegenwoordig om de mensen te bekijken die wij voorbij lopen, iedereen is vertederd! Onlangs hoorde ik van vreemden bij de YMCA dat hij hen beide spontaan een “hug” had gegeven! Hmmm…

Hij is enorm sociaal, kan echt gezellig even met je “thee drinken”. Hij bood me laatst het kussen aan waar hij op zat en ging zelf op de grond zitten. Het zijn vooral die kleine gebaartjes, die hem echt bijzonder maken en waarbij hij zich op een positieve manier onderscheid van zijn leeftijdsgenootjes.

Oh, en ’s nachts als hij (onrustig) slaapt, steek ik mijn hand door de spijltjes en dan legt hij of 2 handjes eromheen of zijn wangetje er op. En dat wangetje is zacht!!

Die heeft een vreemde week achter de rug. Op gang komen is niet iets wat haar gemakkelijk afgaat. Even wennen aan een nieuwe situatie enz. Zit ze er eindelijk weer een beetje in, ontdekken we kleine, verdachte beestjes op haar hoofd. Auw, auw! Direct behandelen en zeker een dag thuis van school! Van school krijgen we een aanrader en sindsdien… lijkt alles weer in orde. Het gaat enorm rond en je kunt er niets aan doen. Wel erg vervelend en een hoop extra werk!

Erin is momenteel ook bij de Urgent Care vanwege een verdacht uitziend oog… En dat terwijl ik ook alweer 2 keer met’r naar de orthodontist ben geweest, omdat haar beugel was ontzet.

Verder begint ze morgen met trombone lessen, maar… wil ze eigenlijk wel? Of denkt ze dat ze er aan vast zit omdat ze zich er voor opgegeven heeft… Ook wordt vervolgd…

Huiswerk van school is ook nog in een gewenningsfase. De verantwoordelijkheid daar voor wordt ze nu geacht zelf te dragen. Op de informatie avond van deze klas werd tevens verteld dat dit jaar seksuele voorlichting wordt gegeven, waarbij ouders van tevoren worden geinformeerd over het hoe en wat.

Vanavond voor het eerst zelf op pad gegaan met Megan. De dames waren weg en bleken later tijdens spitsuur op plekken te zijn geweest, die alle ouders verboden zouden hebben. Ouders ongerust en meerdere mensen op zoek. Hopelijk is dit geen voorbode van wat er nog komen gaat

“Adina is groot, Aya is klein, ik wil nu een vriendinnetje die “my size” is”. En wederom: een meisje, Margaret, die een halve kop groter is. Terwijl ze zelf absoluut niet zo klein is!

Een date gehad met mij. Dat wilde ze graag en ze vond het leuk! Ik ook! Pannekoekenhuis (IHOP) en Maplewood Mall. Lekker in de Merry Go Round, dat vindt ze een hoogtepunt. Aanvankelijk blij en lachen en zwaaien, maar na een paar rondjes hing ze half over het paard. Als afsluiter nog even gaan kijken bij de Costco, een groothandel. Dus, waanzinnig grote verpakkingen van van alles en nog wat. Maar ook: Nederlandse kaas, voor niet eens zo’n gekke prijs. Moet je wel lid worden! Wachten we nog even mee, maar leuk om eens even te kijken.

Anet praat weinig over school, maar we hebben wel de indruk dat ze het erg leuk vindt. Ze huppelt tenminste in alle vroegte weer naar de bus en komt ook vrolijk weer thuis. Af en toe weer even aan de lijn met de schoolnurse. Als ze praat doen haar oren zeer…

En vandaag naar de tandarts. Daar kan ze erg tegenop zien, sinds ze d’r tanden moest laten trekken. Alles was in orde, maar haar voorste tandjes (die beschadigd zijn geraakt toen ze met haar 4 jaren uit de bocht vloog en op een tafeltje werd gelanceerd), worden morgen opgevuld en bijgeschaafd. Ook niet verkeerd nu de schoolfoto tijd er weer aan komt!