Posted by esther on 21 Jun 2008 | Tagged as: MARCO
HE DID IT AGAIN!!! The Marathon man! Dit was de laatste keer vanwege knieproblemen en de toch wel erg veel tijd en enerievretende lange afstand. Volgende doel: halve marathon en wie weet… Triathlons?!
UPDATE! Ik (Marco) ben weer terug van Two Harbors / Duluth, en hoewel ik 200 meter voor de finish nog moest vechten om niet te overgeven van de onslaught kan ik meldendat ik beslist nog een marathon ga rennen.
Posted by esther on 11 Jun 2008 | Tagged as: ESTHER
Ja jammer, geen nacht met de Girls Scouts… We hadden juist superdegelijke slaapzakken gekocht! Maar kamperen in zo’n toestand, dat werd wel een hele grote uitdaging.
Een beetje per ongeluk kwam ik na schooltijd terecht tussen alle leerkrachten die de bussen gingen uitzwaaien. Wat een bijzondere sfeer!! De kids hingen uit de ramen, de 6th graders met behuilde gezichtjes. Wat een emotioneel gebeuren…
Bij Heidi met Ann en in totaal 16 (!) kinderen. Heidi dropte me dus maar bij de Urgent Care en nam die van ons ook maar voor haar rekening. Ze heeft zelfs Erin nog voor me opgehaald bij Meghan. En ’s avonds bracht ze zelfs de auto nog terug, want rijden zat er voorlopig even niet meer in!
Dus afhankelijk van Marco en de meisjes. Ik probeer nog wel veel zelf te doen, maar het gaat langzaam en moeizaam. Typen, met links bijvoorbeeld 
Bij de Urgent Care werd gesproken over “pins” en “surgery”. Daar heeft men een afspraak voor mij gemaakt bij een orthopedic en tot mijn grote opluchting gaf hij aan dat hij niet voor een operatie zou kiezen als mijn leven (brood) niet afhing van mijn handen. De rechterkant van mijn rechterhand zal altijd iets korter blijven en de knokkel is verschoven. Zes weken in gips en dan kan ik zo goed als alles wel weer. Om risico te vermijden is mijn trouwring wel verwijderd… Die lassen we straks wel weer dicht!
Ann koos voor “bright pink” en omdat zij alledrie de kids voor onbepaalde tijd wel wilde opvangen… loop ik nu met een mooie, roze arm. Ik heb nu wel 3 vingers vrij, dat geeft me weer iets meer vrijheid!
Dus dat was de eerste dag van de vakantie ;-(
Posted by esther on 11 Jun 2008 | Tagged as: MARCO
Sputter, sputter, zoveel te doen, last van m’n knie… grrr. Tsja, en toen werd alles ineens weer anders. Marco gooide al zijn werk in 1 gebaar aan de kant; er was een emergency situation! Hij was al heel snel op de Urgent Care en nam vanaf dat moment alle pactische zaken van me over! Echte liefde, dacht ik zo
Toen de arts een gaasje met pleisters gewaar werd op Marco’s hand bood ze aan daar ook even aar te kijken. Aardig he?! En terwijl ik gips om mijn arm kreeg, kreeg Marco een pleister op zijn hand. Nog net niet eentje van Hello Kitty
Marco is de rest van de week noodgedwongen thuis geweest en baalde af en toe, dat ik zo enorm veel zelf wenstte te doen. Als er iemand graag voor een ander mag zorgen… Je bent me veel te onafhankelijk, mopperde hij.
Verder erg veel last van de zgn “Runners Knee”, waarbij eigenlijk aangeraden wordt om rust te nemen…
Op dit moment haalt hij Roeline van het vliegveld. Een oud collega uit Groningen, een trouwe weblog lezer en woonachtig in New Zeeland! Roeline logeert bij ons maar is overdag op de Universiteit te vinden! Gezellig!
Posted by esther on 11 Jun 2008 | Tagged as: SVEN
Heeft donders door dat alles ineens een beetje anders is. Na 5 dagen door Marco te zijn verzorgd trekt hij ook meer naar hem toe. Tegelijkertijd bracht het hem ook in verwarring en dan gaat hij tegen werken. Als hij dat doet kan ik momenteel helemaal niets met hem doen.
Afwisselend middagslaapjes.
Posted by esther on 11 Jun 2008 | Tagged as: ERIN
Erin mocht Sven bij zich houden op haar laatste schooldag, dat was natuurlijk superstoer! De kinderen in haar klas begonnen allemaal te juichen toen Ms. Cleary het voorstelde. Sven is hun mascotte.
Een superrapport. Ms. Cleary maakt er niet zoveel woorden aan vuil: friendly, thoughtful with mature leadership skills and great potential. COOL!
En toen: een sleepover met de Girls Scouts!! Het was achteraf AWESOME geweest!! Jolene had haar onder haar hoede genomen. Erin voelde zich (even) verantwoordelijk voor mijn val (ze was er niet eens bij!), omdat ze ook ooit gewenst had dat ik niet bij het GS weekend zou zijn. Dit was weer even moeilijk te verteren. Het weekend vond plaats in de Rolling Ridges, Hudson, WI.
De ochtend na mijn val peuterde Erin aan het gips en wilde precies weten hoe het gebeurd was en hoe het er uitzag!
Posted by esther on 11 Jun 2008 | Tagged as: ANET
Een superdag gehad met de Girls Scouts. Een dag prachtig weer. Haar laatste dag op school was ook leuk geweest. En een superrapport! Het commentaar dat er bij staat is vaak erg leuk en zeer positief. Een onafhankelijk meisje met veel humor en iemand die met iedereen omgaat ongeacht leeftijd of sociale klasse. Een groot compliment!
Een voetbalwedstrijd waarbij ze scoorde! Ze is echt goed hoor! En… ze voetbalt ook nog heel elegant!
Van school uit werd haar gevraagd of ze mee wil doen aan een Book Trade Party. Elke week leest ze een boek, dan belt ze een staflid van school, spreekt haar berichtje in en die persoon stuurt haar dan een kaart! Er zijn 2 avonden in de vakantie waarbij het stapeltje boeken wordt geruild. Tegelijkertijd een gelegenheid om mensen van school weer even te zien.
De zaterdag na mijn avontuur stond Anet naast mijn bed en vroeg:”Heb je lekker geslapen mama?”
Posted by esther on 06 Jun 2008 | Tagged as: ESTHER
De laatste dag op school voor de dames. Ms. Cleary (Erin’s teacher) vroeg of Sven mocht blijven, dus Esther had zowaar even het rijk alleen. Na de school ging Esther met Anet en Sven en vele anderen eenklein feestje vieren bij Heidi. Daar besloot Sven zijn salade van de trap te gooien. Toen Esther het wilde opruimen… slipte ze en viel van de trap. Hoe weet ik dat? Omdat Esther me vanaf de urgent care belde: haar hand deed erg zeer, en Heide had haar maar naar de urgent care gebracht. Toen ik daar kwam waren de x-rays al bekeken. Ze heeft haar hand gebroken. De foto laat zien dat het middenhandsbeentje onder haar pink doormidden is. Woensdag heeft ze een afspraak in het ziekenhuis om verdere stappen te bespreken. Voor nu heeft ze een ‘cast’ en pijnkillers. Voor Esther geen nacht met de girl scouts dus…
Posted by esther on 05 Jun 2008 | Tagged as: ESTHER
Ongelooflijk, zo snel als dit jaar voorbij ging! Ineens lopen de meiden met grote tassen het huis binnen met allerlei werkjes van het afgelopen jaar. Morgen hebben ze nog 2 uurtjes, krijgen ze hun rapport en dan is het vakantie!
Waarschijnlijk ook door het weer is het moeilijk voor te stellen dat we alweer zover in het jaar zijn. Het wemelt van de weeralarmen. En de komende week staan er eigenlijk alleen maar strong storms op het programma. Het jaar van de tornado’s dus. En akelig dichtbij! Voor vandaag is er een flash flood warning, een variant…
Een paar dagen ziek geweest, en dat is zo iets unieks voor mij. Koorts en op bed. Euchre gemist ;-(
Verder vandaag nog uitgenodigd bij een receptie van 2 docenten die afscheid nemen. Wel bijzonder, via het International Choir. Maar met een baseballgame, een soccergame en een flash flood warning, zullen we het nog even afwachten allemaal. In elk geval staat de slow cooker alvast wel te pruttelen Samen eten is een zeldzaamheid tegenwoordig!
Posted by esther on 05 Jun 2008 | Tagged as: MARCO
Connecticut was een groot succes geweest. Uiteindelijk is het met/bij Jeff allemaal begonnen in 1996. Molly, Jeff’s dochter werd gedoopt toen Marco er was in 1996 en nu is ze 14.
Verder staat alles eigenlijk in het teken van de marathon die over 3 weken al moet worden gerend! Zijn langste run heeft hij nu gedaan en nu is het eigenlijk afbouwen en op tijd rennen.
Tussendoor pakt hij de kleine badkamer aan. Om met de kelder verder te kunnen, moet er een leiding van boven naar beneden worden aangepakt en dan kunnen we gelijk ook de badkamer opknappen die nog geheel jaren 50 stijl is. Marco dacht aan een Griekse stijl!
En… een salarisverhoging! GEFELICITEERD!!
Posted by esther on 05 Jun 2008 | Tagged as: SVEN
Met Sven naar de tandarts geweest. Hij was al moe voor we aankwamen. Toch vrolijk! Totdat zijn blik op de jas van de assisstente viel, toen was het gedaan. Gillen, krijsen. Met 4 man hebben we hem vast moeten houden, zodat zijn tandjes konden worden gepoetst, geflost en de fluoridebehandeling gedaan kon worden en zodat de tandarts zelf een blik kon werpen. Nee, de foto’s worden nog maar een keertje uitgesteld! Goed plan. “Clearly not a one persons job!”, merkte de tandarts op over het tanden poetsen van Sven. En daar ben ik het wel mee eens. Ik kom handen tekort met een paar zwaaiende armen en benen.
Vervolgens 2 dagen ziek, waar het dan ook maar van kwam. De laatste schooldag, een tandartsbezoek, een “bug”, maar hij hield niets binnen. Het ging ook snel weer over.
Della kwam langs en Sven ging zich ineens heel stoer gedragen! Ha ha.
Vaak communiceren via krijsen. Maar ook ineens erg bezig met letters. Door middel van foam letters in bad, weet hij er inmiddels al aardig wat te onderscheiden en te benoemen!
En knuffelen en mensen welkom heten kan hij als geen ander. Troosten, kusjes geven, eindeloos. En “Are you okay?”, tegen het televisiescherm als Tom (van Jerry) er weer van langs krijgt.