Amerikaanse Nederlander

Eindelijk even een rustig moment om mijn eigen stukje bij te werken. De dagen gaan ineens te snel en ook de avonden vullen zich snel op. Sven doet geen middagslaapjes meer, dus dan kan ik ook niet gaan computeren.

Gister is de 35W brug weer opengegaan. Uiteindelijk zijn er vorig jaar toch nog 13 mensen bij omgekomen.

Ik heb weer 5 km gerend onder de 30 minuten en dat voelt goed.

Na een periode van fris weer is de zomer opnieuw ingetreden. Het is stiekem wel erg mooi momenteel, met bomen die verkleuren en temperaturen van boven de 25C.

De eerste euchre avond is weer geweest en we hebben geen kaart aangeraakt Bijkletsen op het terras! Nog leuker!

Inmiddels zijn Anet haar voortanden weer mooi gaaf en blijkt Erin een allergie te hebben die op haar ogen slaat, ze is aan de anitbiotica.

Ik ga me met Ann en Shannon op het jaarboek storten dit jaar! Toch iets wat alle studenten meestal voor het leven bewaren!

De kranten staan vol van de instortende economie, waarbij we duidelijk kunnen merken dat het dagelijks leven beduidend duurder is geworden. Niet iedereen in onze omgeving houdt het hoofd boven water en dat zorgt soms voor rampzalige toestanden.

En dan natuurlijk de orkanen in het Zuiden en de race naar het Presidentschap. De Republikeinse Conventie was in Saint Paul. Een vriendinnetje van Anet, die kwam spelen vertelde trots dat haar oudere zus beroemd was geworden. Ze had een “contest” gewonnen met het schrijven van een stuk over de Amerikaanse vlag. Zij had de conventie mogen openen met het opzeggen van de Pledge of Allegiance.

Dit weekend is de Buddy Walk en wordt er weer gevoetbald. En maandag komt Randy…

En vanmorgen is het dan officieel geworden: de lening om de basement af te maken is er door! En dat scheelt een hoop kopzorgen. Volgens Randy kan het binnen 2 weken af zijn en hij kan ook al snel beginnen! Wat blijft is natuurlijk: vloerbedekking, ververij, deuren enz. Maar als alles eerst maar afgetimmerd is.

Vandaag heeft Marco de wc en de wastafel geinstalleerd in ons badkamertje. Knap hoor! Alles doet het en het ziet er erg mooi uit!

We hebben weer veel lol om dit mannetje tegenwoordig. Ook zijn ontwikkeling verloopt in fases. Soms een tijdje lastig (voor ons) maar op andere tijden oh zo gezellig. Hij maakt me attent op alle motoren die voorbij komen, alle trucks en alle bussen. Hij herkent zijn school en roept dat dan ook:”Cool” (school). Als ik het huis voorbij rijdt, of eigenlijk de afslag naar ons huis, wordt’ie boos en kribbig. Hij wordt lang en zo mooi. Zijn bril hoort nu bij hem, hij pakt’em zelf. Ik vind het een sport tegenwoordig om de mensen te bekijken die wij voorbij lopen, iedereen is vertederd! Onlangs hoorde ik van vreemden bij de YMCA dat hij hen beide spontaan een “hug” had gegeven! Hmmm…

Hij is enorm sociaal, kan echt gezellig even met je “thee drinken”. Hij bood me laatst het kussen aan waar hij op zat en ging zelf op de grond zitten. Het zijn vooral die kleine gebaartjes, die hem echt bijzonder maken en waarbij hij zich op een positieve manier onderscheid van zijn leeftijdsgenootjes.

Oh, en ’s nachts als hij (onrustig) slaapt, steek ik mijn hand door de spijltjes en dan legt hij of 2 handjes eromheen of zijn wangetje er op. En dat wangetje is zacht!!

Die heeft een vreemde week achter de rug. Op gang komen is niet iets wat haar gemakkelijk afgaat. Even wennen aan een nieuwe situatie enz. Zit ze er eindelijk weer een beetje in, ontdekken we kleine, verdachte beestjes op haar hoofd. Auw, auw! Direct behandelen en zeker een dag thuis van school! Van school krijgen we een aanrader en sindsdien… lijkt alles weer in orde. Het gaat enorm rond en je kunt er niets aan doen. Wel erg vervelend en een hoop extra werk!

Erin is momenteel ook bij de Urgent Care vanwege een verdacht uitziend oog… En dat terwijl ik ook alweer 2 keer met’r naar de orthodontist ben geweest, omdat haar beugel was ontzet.

Verder begint ze morgen met trombone lessen, maar… wil ze eigenlijk wel? Of denkt ze dat ze er aan vast zit omdat ze zich er voor opgegeven heeft… Ook wordt vervolgd…

Huiswerk van school is ook nog in een gewenningsfase. De verantwoordelijkheid daar voor wordt ze nu geacht zelf te dragen. Op de informatie avond van deze klas werd tevens verteld dat dit jaar seksuele voorlichting wordt gegeven, waarbij ouders van tevoren worden geinformeerd over het hoe en wat.

Vanavond voor het eerst zelf op pad gegaan met Megan. De dames waren weg en bleken later tijdens spitsuur op plekken te zijn geweest, die alle ouders verboden zouden hebben. Ouders ongerust en meerdere mensen op zoek. Hopelijk is dit geen voorbode van wat er nog komen gaat

“Adina is groot, Aya is klein, ik wil nu een vriendinnetje die “my size” is”. En wederom: een meisje, Margaret, die een halve kop groter is. Terwijl ze zelf absoluut niet zo klein is!

Een date gehad met mij. Dat wilde ze graag en ze vond het leuk! Ik ook! Pannekoekenhuis (IHOP) en Maplewood Mall. Lekker in de Merry Go Round, dat vindt ze een hoogtepunt. Aanvankelijk blij en lachen en zwaaien, maar na een paar rondjes hing ze half over het paard. Als afsluiter nog even gaan kijken bij de Costco, een groothandel. Dus, waanzinnig grote verpakkingen van van alles en nog wat. Maar ook: Nederlandse kaas, voor niet eens zo’n gekke prijs. Moet je wel lid worden! Wachten we nog even mee, maar leuk om eens even te kijken.

Anet praat weinig over school, maar we hebben wel de indruk dat ze het erg leuk vindt. Ze huppelt tenminste in alle vroegte weer naar de bus en komt ook vrolijk weer thuis. Af en toe weer even aan de lijn met de schoolnurse. Als ze praat doen haar oren zeer…

En vandaag naar de tandarts. Daar kan ze erg tegenop zien, sinds ze d’r tanden moest laten trekken. Alles was in orde, maar haar voorste tandjes (die beschadigd zijn geraakt toen ze met haar 4 jaren uit de bocht vloog en op een tafeltje werd gelanceerd), worden morgen opgevuld en bijgeschaafd. Ook niet verkeerd nu de schoolfoto tijd er weer aan komt!

Het duurde even, maar hier ben ik weer! Wat een drukke tijd ineens weer. De kids zijn weer naar school, dat betekent dus weer: een nieuw ritme en niet iedereen is daar blij mee Schoolspullen verzamelen, lunchboxes, huiswerk maken. Allemaal weer even omschakelen.

Vervolgens sloeg het weer om. Van 23C op een nacht (!) tot een dag waarin het alleen maar regende en het afkoelde tot 15C. ’s Nachts is het nu een graad of 10C. We hebben dit jaar een beetje pech, denk ik. We hadden een lange winter en nu een korte zomer. Maar goed, september kan ook nog hele warme dagen hebben.

Ik heb 2 dagen geholpen op de Downs Assn. Sven mee, die kijkt tv en dwarrelt wat rond. Met Ann weer een eind gelopen, altijd gezellig.

Verder domweg druk met ijshockey wedstrijden, die overal en nergens zijn, en voetbal, klaarmaken voor het nieuwe jaar en ik moest toch aan Katie toegeven: de zomervakantie was toch onverwacht snel voorbij!

Ben weer naar de YMCA geweest en wil het sporten weer een nieuwe impuls geven. Mijn hand is zo goed als beter, hoewel sommige bewegingen nog wel pijnlijk zijn.

Zondagavond voetballen met de helft van de Roseville families is echt ontzettend leuk.

En een feestje bij Elizabeth en Alexander. Zonder kids! Dat was even heerlijk, dat hadden we ook echt even nodig na alle stormen die kwamen vanwege het begin van het nieuwe jaar! Ellie en Grace kwamen oppassen en dat ging erg goed. Ze hadden zelfs dingen meegenomen te knutselen! Ontzettend leuke meiden en gewend aan een broertje met het Down Syndroom.

Heeft erg veel lol in het coachen van de 2 Roseville soccer teams. Het is erg gezellig en we leren mensen echt op een andere manier kennen. Terwijl de volwassenen voetballen spelen alle kids aan de zijlijn of de speeltuin.

En ons badkamertje in de slaapkamer vordert gestaag. Het moet in de overige uurtjes en dat is dan soms de moeite weer niet waard.

Het nieuwe collegejaar is begonnen en dit jaar moet Marco’s tenure erdoor komen…!!

Hij kan springen!! Op de trampoline. Het is de grappigste fase van een klein kind! Af en toe springt hij door het huis en dat werkt erg op onze lachspieren. Hij kent ineens het halve alfabet en daarmee doet hij dus niet onder voor zijn leeftijdgenoten!! Zijn juf is op huisbezoek geweest en die ken ik wel. Dat zit wel goed. Als Sven een woord kan uitspreken vervalt direct het gebaar, grappig he?! Hij roept me nu echt bij zich:”Mamma, mamma… play?!” en dan kan ik maar beter even bij’em gaan zitten…  Terwijl we op zijn school rondkeken tijdens het open huis, kwamen 2 docenten op mij aflopen met de opmerking dat ze mijn naam hadden zien staan op de lijst van substitutes. Dat geeft de burger moed!

Zenuwen voor de eerste schooldag. De school supplies moeten zo en niet anders. Geld verdienen met babysitten (Sven). Gek op bookstores en kan uren lezen. Een leuke docent, een leuke buschauffeuse. Riley wilde maar 1 ding: dat Erin bij hem in de klas kwam! Het moet een goed jaar voor d’r worden. Met deze klas, deze docent en ijshockey. Binnenkort gaat ze les krijgen in het spelen van de trombone.

Oh, en natuurlijk toch wel aardig last gehad van de beugel. Geen pretje. Ijshockey maakt een hoop goed. Ze is erg gedreven en ze gaat met sprongen vooruit. Zaterdag is de laatste wedstrijd van het Showcase team: de Rink Rats. En inmiddels staat ze alweer geregistreerd bij Roseville hockey. Dat wordt een drukke winter!

Anet met haar mooie logica. Heerlijk. We hebben Mr. Hessler ontmoet en daar horen we alleen maar goede dingen over. Anet had wat moeite met de aandacht die ineens naar Erin ging, omdat die een beugel had gekregen. Ze krijgt wel veel aandacht van Sven. Haar kamer ziet er weer interessant uit. Waslijntjes, haar bed is een hut en in haar “tuin” staan bloemetjes (ophanghaakjes). Suske en Wiske’s lezen, verkleden en met Sophia en Delia spelen. Meegaan om “school supplies” te halen vond ze niet zo noodzakelijk. En terwijl wij, met de “Defibs” voetballen, zie ik haar op een jongetje meppen….  Bij Heidi en Darren, marshmallows roosteren en met de waterslang spelen, geen last van de tijd (21.30). ’s Morgens uitslapen, maar nu kan dat niet meer! Opgetogen toog ze weer naar school! Geen last van “de eerste schooldag stress”! Inmiddels is ze ook alweer aan het voetballen; 2 keer per week en in het weekend een game. Ze zit op het Traveling Team, dus de wedstrijden zijn her en der in MN. Zie je nog n’s wat van de omgeving En wat opvalt: ze is onvermoeibaar! En ze speelt heel elegant.