Amerikaanse Nederlander

Anet haar 2nd grade concert is geweest. Ze had een mooie (enorme) strik in haar haar, rood met witte stippen. Dus ze viel mooi op. Op school staat ze al bekend om haar extravagante kledingkeuze en niemand kijkt meer raar op. Het concert was erg mooi, het gaat allemaal zo officieel. Na het concert bleven we hangen met Mr Nelson. De raakvlakken met Marco zijn grappig. Ze schijnen wederzijdse kennissen te hebben in de universiteitswereld. En de interesse voor muziek wordt gedeeld.

Met mooi weer bouwt Anet haar eigen domeintje in de tuin.

Vanavond zou ze haar eerste voetballes krijgen (dit keer bij een wat officielere organisatie), dus met Marco naar Play it again Sports om scheenbeschermers en voetbalschoenen, maar vanwege slecht weer werd het afgelast. Jammer, ze had er net zo’n zin in!

We hebben de meiden de keus gedaan: wil je nog rennen met de verwachte kou? Anet wilde wel, totdat ze de volgende morgen zag dat er sneeuw lag en ze wanhopig uitgilde:”Maar… is het buiten dan?”

Ze is geen klager op zulke momenten en deed haar 2 km, helemaal alleen!! En super! Elf minuten later stond ze alweer naast ons. Henriet heeft haar opgehaald en meegenomen voor koffie met gebak! Ze had het verdiend!

Het mooie weer is aangebroken, dus Anet is buiten. Zwerft weer door de tuin, graaft diepe holen en sleept met boomstammen. Het kan niet gek genoeg en als je wat laat slingeren, wordt er mee gespeeld! (En ben je het kwijt!)

Huiswerk laat ze “per ongeluk” nog wel eens op school liggen, maar weer even kortsluiten…

Een spontaan gesprekje met Mr. Nelson zette ons weer even op het andere been… Terwijl we van Anet tranen met tuiten krijgen en uitspraken als: “niemand wil met mij praten en spelen en naast mij zitten in de bus”, berichtte Mr. Nelson het tegenovergestelde. Hij vertelde spontaan over een Anet die volledig onafhankelijk in de klas rond loopt. Komt ze eraan dan maken groepjes kletsende kids meteen plaats voor haar.

Alle kids uit de klas hebben een kindje uit de kleuterklas onder zijn/haar hoede en schijnbaar is Anet onverdeeld populair. Als ze bij elkaar komen, en vervolgens weer afscheid moeten nemen, schijnt ze te acteren als een beroemd politicus die met een brede glimlach heel geduldig alle handjes schudt…

Anet had een geweldige tijd bij de Harlem Globetrotters, ware het niet dat haar onafhankelijkheid ons (als ouders) wel eens parten speelt: ze is voortdurend weg.

Anet kreeg spontaan van Erin ook een Webkinz. Ze staan nu samen ingelogd en dat was misschien een minder goed plan. Op deze manier hoefde Anet niet alles van het begin af aan op te bouwen. Goed bedoeld dus, maar nu… koopt Anet vrolijke dingen en geeft van alles en nog wat weg. Dus is Erin vervolgens bezig alle acties weer terug te draaien omdat ze nagenoeg “blut” zijn…

Bloemen en Gothic Rock, houden Anet vrolijk en in een eigen wereld. Bij de YMCA lijkt ze moeiteloos 2 kilometer te rennen, waarbij ze ook bij elke ronde nog even uitbundig naar Sven zwaait. Thuis wel 9 pannenkoeken naar binnen werken!

Super geconcentreerd probeert ze Erin te volgen bij ingestudeerde dansjes. En dan zie ik nog altijd even Anet voor me toen ze 2 jaar was en er massaal op de  camping gedanst werd op K3. Alleen Anet volgde volledig haar eigen lijn. Speen in de mond en wat Erin ook probeerde: Anet heeft beslist geen volg-mentaliteit en danst haar eigen dans!

Anet zet ons huis per ongeluk nog eens in de brand. Zo verstrooid kan ze zijn. Met andere woorden, ze heeft nog behoorlijk toezicht nodig, want zo nu en dan bedenkt ze vreemde dingen, die bovendien gevaarlijk zijn!

Toen we bij het concert van Erin waren, zat ik weer niet op te letten (preoccupied) en daar zat ze: bevlekt zomerjurkje (want ze moest nog even met mooie kleren in de modder spelen!), een rugzakje met een blok hout erin, een kapotte zaklantaarn en een blikje, en op haar hoofd een pet van Sesamstraat.

Een mooi vlindertje. Maar zoals opa al opmerkte: ze heeft meer in de gaten dan je denkt!

Een lekker weekje. School, Girl Scouts: ze gingen een receptenboekje samenstellen en bakken is iets wat Anet erg leuk vindt om te doen. Met Marco mee naar zijn werk en eten bij Noodles, vervolgens een hele middag met Molly spelen, een vriendinnetje van vorig jaar. Spelen in de sneeuw en zich helemaal verheugd op Pasen.

Bij de Instrument Fair zei ze op een zeker moment:” Mama” “Ja schat” “What are we doing here?” en dat is onze Anet.

Een rustige week bij huis. Ze had vakantie en kan daar ook van genieten. Zodra ze de buurmeisjes Sophia en Delia buiten ziet spelen, vliegt ze daar heen. Vraagt eigenlijk alleen aandacht als Erin er niet is. Een gemakkelijke tante.

Niet echt het huis uit te branden. Zit het liefst nog steeds de hele dag te spelen. Heeft klaarblijkelijk ook genoeg aan het contact met andere kinderen tijdens schooldagen. Kan nog altijd grappig uit de hoek komen met half Engels, half Nederlandse zinnen. Met opa erbij deed ze wel even weer extra haar best om Nederlands te praten.

Een gesprek gehad met Mr. Nelson en Ms.Olson. Was erg gezellig. Anet lijkt wat groter te worden. Ze is beter in staat om zich te concentreren op haar werk, presteert ook beter en krijgt haar werk nu vaker af binnen de tijd. Het gaat erg goed met haar op school. Ze maakt geen onderscheid tussen kinderen en mede door haar toedoen is een jongetje uit de klas nu geaccepteerd door de rest. Ze heeft humor en Mr. Nelson moet regelmatig om haar lachen. Met name om haar kledingkeuze van de dag. Nu blijkt ze ook dingen te dragen, waarvan ik niet weet dat ze het meeneemt naar school. Een maillot op haar hoofd bijvoorbeeld… Ook Sven begint maillots op zijn hoofd te doen!

Anet heeft haar laatste schaatswedstrijd gehad en opa bleef bij haar. De banquet ter afsluiting en dat was ook wel weer gezellig. Ze kreeg een medaille voor de tweede plaats.

Een traumaatje voor de tandarts een beetje onderschat. Ze was toch wel erg gespannen, maar haar tanden werden schoongemaakt en er werd een beschermlaagje om haar kiezen aangemaakt. Nu moet ze er weer even tegen kunnen.