Amerikaanse Nederlander

Deze week alle kids thuis. Gelukkig begint het allemaal wat te wennen. Ik had met Ann en Heidi afgesproken naar Lake Elmo te gaan. Leuk, met 8 kids. Allemaal zo ongeveer dezelfde leeftijd.

Met Erin en Anet naar een openlucht film op een avond, met dekens en snacks. Inmiddels komen we nu overal wel weer bekenden tegen. We schoven lekker aan bij Ann en Jeff.

Op woensdagochtend is er om 10.00 een kinderfilm in het nieuwe theater voor een dollar! Dus wij erheen (Surf’s Up), maar zodra de film begon, gleed Sven van zijn stoel en was er geen land meer mee te bezeilen. Ik heb hem naar huis gebracht en heb de meiden later opgehaald!

Op donderdag ons wekelijkse uitje met alle klaverjas-vriendinnen en kids. Gek genoeg is het weer op donderdag altijd regenachtig. Heidi heeft de meisjes meegnomen naar de theatervoorstelling van Anna, zodat ik even met Sven alleen was thuis.

Inmiddels is het augustus en moet ik eerlijk opbiechten dat de tijd toch wel snel gaat!  We vertrekken zaterdag naar Lutsen, waar we allevijf ontzettend naar uitkijken!! Als we terugkomen komen opa en oma al snel en vervolgens begint school alweer bijna. We zullen zien of we alles een beetje op de rails kunnen krijgen met Sven. Ik hoop dat ik ook een soort van daginvulling kan vinden wat me aanspreekt. Het blijft een beetje ingewikkeld allemaal.

Zo zijn we ook nog naar de Glasses Menagerie geweest in Minneapolis. Sven deed nu nog maar 3 dagen met een bril! Misschien moeten we er 1 keer wat geld tegenaan gooien voor een bril die duurzamer is?! We hebben een erg leuk brilletje voor hem uitgezocht en wachten nu tot hij aankomt. Het was erg grappig hoe hij mee werkte. Heel geduldig liet hij de juffrouw alle brillen opzetten en dan keek hij zelf even in de spiegel, vervolgens even links en rechts en dan gaf hij’em aan mij. Volgende…!

Verder… warm! In Lutsen zal het aangenamer voor ons zijn!

FREE!! Mijn gips is eraf! Heerlijk. Het ziet er vreselijk uit met allemaal korsten en zo, maar de verlossing maakt het allemaal goed. Ik kan mijn pink niet bewegen. Dat moet langzamerhand weer op gang komen. Het blijft voorlopig nog even een kwetsbaar gebeuren.

Met de Dutch Ladies gegeten. Naar de NAAM picnic geweest. En daar vernomen dat het niet voor alle Nederlanders vanzelfsprekend is dat ze in Amerika kunnen blijven wonen, met een onstabiele economie.

Heb vandaag mijn “running gear” weer even tevoorschijn gehaald en met Sven mijn oude rondje weer opgepakt. Sven vindt het heerlijk.

Verder verloopt alles redelijk soepel; Anet en Erin waren allebei ’s morgens naar camp en Sven was 2 ochtenden naar school. Een afspraak hier, een playdate daar en dan is het alweer weekend.

Verder druk met het uitzoeken van verdere hulp voor Sven. Het beste kind heeft momenteel roze haar, want hij had een rode (PERMANENT) marker te pakken gekregen. Heeft en passant ook nog wat meubels gekleurd, in eerste instantie waren we niet blij…

Werken in de tuin is ontzettend ontspannend. Hoewel, door het lange, natte voorjaar, wemelt het nu van de muggen! Maar ik mag graag onkruid trekken en snoeien.

Met Anet veel thuis, met Erin veel weg. Ik fiets wel met haar op de dagen dat Sven op school is. Fietsen met een hand in het gips is niet ideaal.

Ik vind nog steeds de zomervakanties erg moeilijk, hoewel het een stuk beter is dan vorig jaar. De donderdag met vriendinnen levert altijd wel weer wat speelafspraken op en we horen ook meer van wat er zoal te doen is.

We willen nog naar een waterpark en naar Valley Fair, maar beide het liefst zonder Sven. Het wordt gelukkig al geregeld, want opa en oma hebben alweer een nieuwe reis geboekt! Half augustus, de laatste 2 weken van de zomervakantie, ideaal!

Verder, meegeweest met Anet naar de Girls Scouts sleepover. Kennelijk was ik bij de vorige meeting nog opgenoemd vanwege mijn bijdrage aan de koekjesverkoop. Ik verdiende hier een speldje mee! Zeven meiden, een leuke groep. Vier volwassenen en dat ging prima.

Vrijdag spontaan een BBQ bij Ann en Jeff, met Heidi en Darren. De kinderen hebben in het zwembad gespeeld totdat het begon te weerlichten (!) En even later brak dan ook de hel los. Tsjonge, wat gaat het hier dan te keer! Komplete bomen gaan om.

Verder een combinatie van: het ‘smorgens lekker rustig aan doen en bedenken van wat we ‘smiddags kunnen gaan doen als Sven wel of niet zal gaan slapen!

Juli is warm!!

Warme dagen!

Ben ’s morgens veel thuis met Anet en Sven. Voor hen het fijnst. Op donderdag komen alle Roseville moeders en kids om beurten bijeen en dan lunchen we samen. Alle kids spelen, zwemmen of maken plannen.

Vandaag zijn we met een aantal op onze guest passes naar de YMCA geweest. Vorige week waren we bij Ann.

Ik probeer de tuin een beetje mooi(er) te maken en struin met Anet Intra tuinen af. Anet vindt bloemen kijken ook erg leuk, ze heeft er ook echt oog voor.

Ann hoorde dat ik kan tennissen en werd helemaal blij, ik neem aan dat ze een potje wil spelen!

Dit weekend zijn veel mensen naar hun cabin vanwege de 4th of July viering.

Oh, en een nieuwe kleur om mijn arm! Groen!

Hele gezellige weken met logees. Eten bij Buca, een Italiaans restaurant, met Roeline.

Een storm gehad die bijna de kracht had van een tornado, waarbij een deel van de schutting omver lag en er bij de achterburen een enorme boom omwaaide, zodat het hele blok 24 uur zonder stroom zat. Er wordt aangeraden te schuilen in de basement, maar daar zitten we dan weer zonder tv, zodat we de bui niet kunnen volgen…

Laat naar bed, vroeg weer op. Er was veel te bepraten met Roeline. Ze heeft beloofd nog een keer terug te komen!

Met Henriet en de kids naar het zwembad en Como Town geweest. Een soort mini pretpark. Daar spontaan gegeten. Tussendoor heeft Henriet met Anet nog naar het EK gekeken! Het was erg gezellig. Pizza en Sloppy Joes (bereid en aangeboden door Katie, vanwege m’n hand!) Super!

En afgelopen nacht heeft Erik hier gelogeerd. Nog een “oude vlam” uit onze Philly tijd, ha ha. Hij had een overstap in Minneapolis en maakte gebruik van de situatie door een nachtje te blijven, op doorreis naar huis. Van Phoenix naar Alaska naar Minneapolis, met grote temperatuurverschillen, want hier is het momenteel 30C. We konden lekker even bijkletsen.

Erin is vertrokken naar Duluth, hele gekke gewaarwording. Ze belde vanavond en had dikke lol met de meisjes op haar kamer. Het is een vol programma, maar ik heb er alleen nog maar positieve dingen van gehoord.

Inmiddels is het bijna 3 weken geleden dat ik van de trap viel en het meeste leed is geleden. Ik ben alweer toe aan een nieuwe “cast” (gips). De zwelling van de hand is nu zoveel minder dat het gips los gaat zitten. Er wordt geloot om een nieuw kleurtje. Veel kan ik nu wel weer zelf doen, maar vaak is het nog wel lastig. Sporten ligt even stil, te zweterig. Eten koken en Sven verzorgen is nog een uitdaging.

Ja jammer, geen nacht met de Girls Scouts… We hadden juist superdegelijke slaapzakken gekocht! Maar kamperen in zo’n toestand, dat werd wel een hele grote uitdaging.

Een beetje per ongeluk kwam ik na schooltijd terecht tussen alle leerkrachten die de bussen gingen uitzwaaien. Wat een bijzondere sfeer!! De kids hingen uit de ramen, de 6th graders met behuilde gezichtjes. Wat een emotioneel gebeuren…

Bij Heidi met Ann en in totaal 16 (!) kinderen. Heidi dropte me dus maar bij de Urgent Care en nam die van ons ook maar voor haar rekening. Ze heeft zelfs Erin nog voor me opgehaald bij Meghan. En ’s avonds bracht ze zelfs de auto nog terug, want rijden zat er voorlopig even niet meer in!

Dus afhankelijk van Marco en de meisjes. Ik probeer nog wel veel zelf te doen, maar het gaat langzaam en moeizaam. Typen, met links bijvoorbeeld

Bij de Urgent Care werd gesproken over “pins” en “surgery”. Daar heeft men een afspraak voor mij gemaakt bij een orthopedic en tot mijn grote opluchting gaf hij aan dat hij niet voor een operatie zou kiezen als mijn leven (brood) niet afhing van mijn handen. De rechterkant van mijn rechterhand zal altijd iets korter blijven en de knokkel is verschoven. Zes weken in gips en dan kan ik zo goed als alles wel weer. Om risico te vermijden is mijn trouwring wel verwijderd… Die lassen we straks wel weer dicht!

Ann koos voor “bright pink” en omdat zij alledrie de kids voor onbepaalde tijd wel wilde opvangen… loop ik nu met een mooie, roze arm. Ik heb nu wel 3 vingers vrij, dat geeft me weer iets meer vrijheid!

Dus dat was de eerste dag van de vakantie ;-(

De laatste dag op school voor de dames. Ms. Cleary (Erin’s teacher) vroeg of Sven mocht blijven, dus Esther had zowaar even het rijk alleen. Na de school ging Esther met Anet en Sven en vele anderen eenklein feestje vieren bij Heidi. Daar besloot Sven zijn salade van de trap te gooien. Toen Esther het wilde opruimen… slipte ze en viel van de trap. Hoe weet ik dat? Omdat Esther me vanaf de urgent care belde: haar hand deed erg zeer, en Heide had haar maar naar de urgent care gebracht. Toen ik daar kwam waren de x-rays al bekeken. Ze heeft haar hand gebroken. De foto laat zien dat het middenhandsbeentje onder haar pink doormidden is. Woensdag heeft ze een afspraak in het ziekenhuis om verdere stappen te bespreken. Voor nu heeft ze een ‘cast’ en pijnkillers. Voor Esther geen nacht met de girl scouts dus…

Ongelooflijk, zo snel als dit jaar voorbij ging! Ineens lopen de meiden met grote tassen het huis binnen met allerlei werkjes van het afgelopen jaar. Morgen hebben ze nog 2 uurtjes, krijgen ze hun rapport en dan is het vakantie!

Waarschijnlijk ook door het weer is het moeilijk voor te stellen dat we alweer zover in het jaar zijn. Het wemelt van de weeralarmen. En de komende week staan er eigenlijk alleen maar strong storms op het programma. Het jaar van de tornado’s dus. En akelig dichtbij! Voor vandaag is er een flash flood warning, een variant…

Een paar dagen ziek geweest, en dat is zo iets unieks voor mij. Koorts en op bed. Euchre gemist ;-(

Verder vandaag nog uitgenodigd bij een receptie van 2 docenten die afscheid nemen. Wel bijzonder, via het International Choir. Maar met een baseballgame, een soccergame en een flash flood warning, zullen we het nog even afwachten allemaal. In elk geval staat de slow cooker alvast wel te pruttelen Samen eten is een zeldzaamheid tegenwoordig!

Op de avond dat Marco thuis zou komen, hadden wij een Severe Weather Alarm. Marco vertelde later dat het vliegtuig door enkele luchtzakken was gegaan die hem wel even de bibbers hadden gegeven. Slecht weer in Wisconsin dus. Ik volgde met de meiden de tornado’s op tv. Achteraf is dus gebleken dat er eentje erg dichtbij was. Het liet een ravage achter in Hugo, met als dieptepunt het overlijden van het jongetje van 2. Hugo ligt een klein half uurtje hier vandaan…

We kregen bericht via derden dat een oude bekende uit het leven is gestapt. Dat zet je ook weer even met beide benen op de grond!

Maar ook: een foto van mij in het jaarboek van de kinderen, omdat ik er vrijwilligerswerk doe…

En wij wensen: een fonds voor Sven, als hij zo doorgaat krijgen wij de basement nooit af Sven heeft het afgelopen weekend een nieuwe bril gekregen ($60,-), maar die heeft het 2 dagen volgehouden. Nu ligt er een nieuwe bestelling, zo wordt het een dure business! Bij de brillenzaak raden ze ons aan om alle onderdelen te bewaren want uiteindelijk hebben we dan weer een nieuwe.

En vanmorgen was er de “Breakfast for Volunteers”. Zit je met een groot aantal vrijwilligers van school al om 7.30 te ontbijten. Begeleid door het opnoemen van namen. Mensen met een zeker aantal uren krijgen nog wat extra’s en het eindigt met een 20 minuten optreden van kinderen die muziek maken.Waaronder, Mrs. Liadova zei het zo prachtig met haar Russische accent:”A hidden treasure from 3rd grade!” Een meisje dat piano kon spelen… wow!

Heb weer een ochtendje de Teacher Assisstant vervangen op de groep van Sven. De tijd vliegt voorbij met zo’n schema. We zingen nu de hele dag:”You are my sunshine…”, want Sven vult de laatste woordjes aan.

Ben druk bezig om mijn tijd te verbeteren op de 5 km. Ik sta nu op 27 minuten, wat beslist goed is. Het is wel leuk om jezelf zo uit te dagen.

Met Peggy en Della naar Como Zoo. Della wordt een prachtig meisje met lange, donkere vlechten en sprekende bruine ogen. Sven’s andere vriendin Kayman is heel blond met blauwe ogen. Ze heeft vaak een staartje in haar haar. De beide dames zijn heel bijdehand.

We hebben het eea besteld via onze bank de TCF. Iedere keer als wij onze creditcard  gebruiken, krijgen we punten. We hebben er nooit echt op gelet, dus nu hadden we er zoveel dat we voor Sven een speelhuisje konden “kopen” en voor onszelf een aantal cd’s en DVD’s (Zwartboek) Leuke verrassing voor ons!

Zo had Mariette ook nog een verrassing: bij de ijs company Haagen Dasz, was een actie waarbij je vrienden kon verrassen met een paar emmers ijs!! Dus die kwam gister! Bedankt Mariette!

Sven en ik liepen vandaag met Marco naar Parks and Recreation om Anet op te geven voor een zomeractiviteit. Marco bekeek een folder voor de race die elk jaar in Roseville wordt georganiseerd, tijdens een week van festiviteiten eind juni. Ineens:”Kijk nou eens!”, staan onze dochters met foto op de voorkant!

Lekker met de ladies teuten op de bench bij baseball en de oudergroep van de DSAMN bijgewoond enz. Er zijn mensen die extra financiele ondersteuning krijgen…? Waar zo’n groep al niet handig voor is, weer even achter aan! Luiers bijvoorbeeld, voor 4 plus (Sven is nog heel klein, dus hij draagt nog M, maar hij is wel 4 plus!)… Maar al die kleine bonnetjes, extra vitaminen, extra medicatie tegen spugen, extra zooltjes, nieuwe bril (ja, hij is nu weer echt stuk! En nog maar een keer  $60,-), extra vezels in de vorm van poeder… Hier zeggen ze dan:”It all adds up!”