Amerikaanse Nederlander

Terrible Two’s! Zelf doen, veters strikken, schone broek, aan-, uitkleden, in en uit de bus/auto, niet meer aan de hand, niet meer op de fiets, gefrustreerd zijn schoenen uitschoppen, krijsen… Kortom: hier is’ie dan weer … het eigen willetje! Geduld, zucht… er zit niets anders op, want dit manneke kun je eindeloos uitleggen waarom het nodig is dat hij een schone broek krijgt, de tandjes gepoetst moet hebben enz., maar dat gaat hem allemaal nog boven de pet.

Hij is nog steeds mateloos populair en vindt misschien daardoor wel dat hij een potje kan breken bij mensen. Gaat de klas linksaf, gaat Sven rechtsaf. Sven en Kayman…, Bonnie (de klassenassistente) heeft er de handen vol aan.

Voor Sven zit het jaar er ook bijna op. Volgende week is zijn laatste schooldag. Het komend jaar zal hij naar het programma “School Readiness” gaan (Anet begon hiermee toen we aankwamen), met als extra dag speciaal onderwijs. Hij wordt als het ware klaar gemaakt voor regulier onderwijs het daaropvolgend jaar!

En in de zomer krijgt hij nog een extra zomerprogramma. Super!

No Comments »

“Uh?”, zegt hij van verre, als je ‘em roept. We zijn de gebaren van kleuren aan het oefenen. Bij “orange” “persen we een sinaasappel uit onder de kin”, daarmee ligt hij in een deuk. “Babaa”, is het dan ineens (mama) “Wiewie?” (tv), “Boua” (Erin) en dan kan hij plots zijn bril afzetten, op de grond gaan liggen en zich tot Marco richten. Dan wil hij stoeien. “Helpie”, roept hij dan, net als de meiden. “So”, is het dan ineens als hij klaar is.

Verder weer een toename van gooi en smijtwerk ;-(

No Comments »

“Pancake” en “Pizza”, komt er tegenwoordig redelijk vloeiend uit. Zijn lievelingseten.

Op zondagochtend wilde hij spontaan een “group hug”, we mochten allemaal aantreden!

En op sandaaltjesjacht geweest bij the Shoe Zoo, een kinderschoenenwinkel met voornamelijk Europese merken. Het valt niet mee, er moet een superkort voetje in, met een superhoge wreef en ook nog erg breed is. En om het nog ingewikkelder te maken: er moet ook nog een zooltje in passen. Dan is het nog zo dat Sven klittenband direct losmaakt, maar sandaaltjes met veters… bestaan die wel? De sandaaltjes met gespjes waren leuk, maar te smal… We hebben een paar gekocht, maar we wachten het nog even af. Dat kan mooi, want het weer is toch nog niet “je van het”!

En toen had het mannetje nog een verrassing voor ons: zijn laatste tandje komt er door!

No Comments »

Sven hoorde Erin vertellen over Plato en wat achteloos herhaalde Sven “Plato”. Dat was leuk voor Ms Cleary om te horen dus dat moest even geoefend worden. Erin vroeg aan Sven:”Sven, who do you admire the most?” en Sven zei heel blij:”Babaaa!”

Sven is nu officieel 4 jaar! Een echte kerel. Hij zou in NL naar de basisschool gaan en als ik eraan denk… die grote trap bij juf Vera, naast haar lokaal en dan de hekken op het schoolplein die ook wel open staan. Sven heeft nog net zoveel supervisie nodig als een kind van 2… Ik heb hem namelijk net weer uit de wc pot gehaald, kletsnat en onder de wc papier. Niet leuk!

Hij is niet mee geweest naar de race, het was te koud. Onverwacht mocht hij een ochtend bij de buren spelen!

No Comments »

Sven heeft voor zijn verjaardag alvast een DVD gekregen van Zoe, omdat hij de bijbehorende CD door midden brak (!) Zo nu en dan verdenken wij hem ervan DVD hoezen te recyclen. We zijn gratis lid van de bibliotheek hier, maar zo langzamerhand kost het ons aardig wat!

Sven begint steeds duidelijker te praten. Hij weet onderscheid te maken tussen alle vriendjes en vriendinnetjes van Erin. Hij noemt ze allemaal bij de naam!

Inmiddels hebben wij zijn verjaardag gevierd met 3 andere stellen en kids. Mooi weer, dus heel geslaagd! Leuke kadoos gekregen. Pizza laten bezorgen, daar is Sven dol op.

Zomerkleren uit de kast getrokken en hij ziet er weer uit om op te vreten!

Van de week gooide hij met kleine Care Bears en we waren met stomheid geslagen toen hij ze een voor een in de pan (en Marco’s bord) wist te mikken. Realiseer je dat hij net boven de tafel uit komt

No Comments »

Sven zat tegenover Marco en gooide hem iets naar het hoofd. Het moet hilarisch geweest zijn. Het trof Marco midden op zijn voorhoofd en hij kegelde hem zo achterover. Hij is een heel zuivere werper

Schoentjes met zooltjes helpen hem rechtop te lopen en de bril helpt hem beter te zien. Hij functioneert goed met extra vitaminen (voor zijn zinkgehalte) en Zantac voor een zwakke maag. In bed lijkt hij nog erg op een baby en het feit dat hij nog niet praat helpt daarbij ook niet. Maar mensen lopen met hem weg en in ons gezin neemt hij een centrale plaats in.

Inmiddels is het noodzaak dat we de deuren goed in de gaten houden. Hij klimt op het stapelbed of hij knipt de tv op onze kamer aan en zoekt notabene zelf de juiste kanalen op! De wc blijft een zwak punt, daar kan van alles in en ook doorspoelen is nu een leuke bezigheid.

Een sjaal om anders trekt hij zijn jas uit en veterschoenen, anders heeft hij voortdurend blote voetjes. Hij is enorm grappig.

No Comments »

Zoveel mogelijk naar buiten. We zijn elke dag wel even aan het voetballen. Kan’ie heel goed! Als’ie toch nog aan het kegelen slaat tijdens het eten en dus weer wat omver mikt, moet’ie tegenwoordig erg hard lachen Hij heeft trouwens een kegelspel gekregen van Ann! Hij mag graag telefoneren en kan lang met opa en oma aan de lijn hangen. Totdat de knopjes ontdekt worden en dan is het een kwestie van tijd…

No Comments »

Een Parent Group van de DSAMN. Kathleen, de directrice, kwam haar verhaal doen. Ze vertelde over haar zoon van 29 (met DS) en dochter van 30. Het was ontzettend mooi, indrukwekkend en zeer zeker hoopvol voor veel ouders van jonge kids met het DS. Haar zoon woont sinds kort op zichzelf, nadat hij eerst een aantal jaren met een vriend (met het DS) had samen gewoond. Wat me onder andere is bijgebleven is dat ze vertelde dat haar dochter in het Gifted and Talented programma zat op school en de ander in het speciaal onderwijs, maar als je haar vroeg met wie ze nu het meest te stellen had gehad in hun kinderjaren, dan was het haar dochter. Heel grappig eigenlijk, omdat de focus altijd zo ligt op het kind met speciale zorg.

Sven kon zitten toen hij 1 jaar werd, Sven ging lopen toen hij 2 ½ was, Sven begint nu hij bijna 4 is een beetje te praten, maar hij kan zich met gebaren verstaanbaar maken. Sven begrijpt veel dingen nog niet die een ander kind van zijn leeftijd wel begrijpt. Zijn ontwikkeling is langzamer, maar oh wat is hij gauw tevreden. Ga even bij hem zitten, ga een liedje zingen, even knuffelen, een boekje lezen.

Er wordt erg geprobeerd om het DS bespreekbaar te maken in de medische wereld, waar vaak genoeg nog altijd zo lomp met ouders wordt omgesprongen. Deze kids zijn individuen en ze zijn prachtig! Ze kunnen veel meer dan men denkt. Het is schrikbarend hoeveel stelletjes de zwangerschap afbreken uit onwetenheid. Binnenkort gaat er info naar gyneacologen bijvoorbeeld. En schrijnend is het als de DSAMN later terughoort van vrouwen die de zwangerschap afbraken en daar spijt van kregen toen ze er meer van het DS wisten. En wij vinden dat men in MN al zo ontzettend ver is op het gebied van integratie. Er staan 200 gezinnen op de wachtlijst bij een adoptieburo die oh zo graag een kindje willen adopteren met het DS, ongelooflijk he?! Een adoptie ouder van de groep is toevallig deze week gevraagd om te komen spreken op de Universiteit, de afdeling genetica. En zo dragen wij allemaal ons steentje bij om de maatschappij te informeren over het DS.

De Nederlandse titel is Gebroken Licht (The Memory Keeper’s Daughter). Het boek is verfilmd. Binnenkort komt hij hier op tv. Een aanrader!

Erin wilde Sven (weer) mee naar de klas hebben. Ze droeg hem de lange gang door, want de kids vlogen links en rechts op hem af, zo erg dat alle docenten ook de klassen uitholden om te kijken wat er aan de hand was. Het was Sven! Erin droeg hem en de juf kwam er vlak achteraan. Ik daar weer achter, het zal een hilarisch gezicht zijn geweest.

No Comments »

Sven zet tegenwoordig zelf zijn bril op, daar heeft hij toch wel veel baat bij dus. Hoewel hij er niet echt zuinig op is… Het is nog echt een poppie, dit kind. Loopt de halve dag met een prullenbak op zijn hoofd, te gillen als een gillende keukenmeid (als zijn zusjes dus). Wat een grapjas. Bezig met uit en aankleden en dat gaat best aardig. Slapen als een klein kikkertje en jammer genoeg erg veel last van een tattoe op zijn arm

Op school was het erg leuk om te zien wat Sven allemaal doet daar. De liedjes die ze zingen, de structuur van een dag. Bij het weggaan, krijgt hij er schijnbaar geen genoeg van: de juf moet een “hog” (hug) en daarmee zet hij elke schooldag weer een trend. Maar Sven en Kayman spannen echt de kroon: af en toe worden ze betrapt, liggen ze ergens te kussen. Als Sven wegloopt tijdens “circel time” gaat Kayman er ook vandoor. Beide vinden inderdaad dat alle deuren gesloten moeten worden enz. En als ze de kans krijgen… zijn ze echt weg!

Toen Della ook nog kwam op een middag, was het feest compleet. Sven met zijn 2 vriendinnen! Wat een hot shot!

No Comments »

“Here y(ou) go baba”, klinkt het ineens. En iets wat lijkt op: ”Thank you baba”. Heel wijs dus. De Teletubbies noemt hij bij de naam en favoriet in de auto is nu ”C is for Cookie”. Een beetje meer variatie dus. Rennen (of eigenlijk in de kinderwagen zitten, terwijl ik ren) vindt hij heel leuk. We worstelen wat met schoentjes en inlegzooltjes. Van opa kreeg hij echte sportschoenen, maar de zooltjes liggen nog op school. Als hij de kans krijgt doet hij schoenen en sokken uit, waar we ook zijn… Goed opletten dus, want hij gooit ze gewoon aan de kant. Thuis hangt hij nog vaak genoeg de clown uit. En een kamertje voor zichzelf? Dat vindt hij prima.

No Comments »